คนเราในทุกวันนี้แม้จะทำ “ความดี” เพื่อเป็นการเพิ่มพูน หรือการไถ่ถอนอะไรบางอย่างแก่สิ่งใดที่ได้เคยทำไว้แต่กาลก่อน ก็นับเป็นสิ่งที่น่าอนุโมทนา และบางทีจะเป็นที่น่าอนุโมทนาเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า เมื่อการทำเช่นนั้น ได้กระทำไปด้วยความไม่ประมาทแท้จริง แล้วมิหนำซ้ำผลที่เกิดจากการกระทำนั้นยังแผ่ไพศาลแก่เพื่อนมนุษย์จำนวนมากมายอีกด้วย โดยส่วนตัวของผู้เขียนเองก็ขออนุโมทนาเป็นพิเศษในกรณีที่คนๆ นั้นได้ทำ “ความดีความงาม” โดยไม่หวังผลเป็นการทำด้วยธรรมชาติ และจิตใจที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง ผู้เขียนได้โอกาสอ่านคำปรารภของคุณวิโรจน์ ศิริอัฐ ประธานมูลนิธิ เผยแพร่ชีวิตประเสริฐพบความมีคุณค่าควรแก่เผยแผ่
ท่านขึ้นต้นว่า ทำไมข้าพเจ้าจึงต้องพยายามเป็นมนุษย์ให้ได้?
“คนไม่มีศาสนา” : แม้ว่าบิดามารดาบรรพบุรุษของข้าพเจ้าจะนับถือพระพุทธศาสนา เมื่อเยาว์วัย ข้าพเจ้าก็เคยไปวัดทำบุญไหว้พระกับท่าน แต่ก็ไม่รู้ความหมายของการกระทำนั้นเลย แต่เมื่อข้าพเจ้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าศาสนานั้นไม่จำเป็นแก่คนเราเลย โดยคิดว่าคนเรามีเงินเพื่อซื้อหาสิ่งที่ตนปรารถนาก็เป็นการเพียงพอแล้ว และยังเห็นไปว่าหากไม่มีศาสนาข้าพเจ้าจะเป็นการเพิ่มภาระหน้าที่โดยไม่จำเป็นเลย ข้าพเจ้าจึงเป็นคนไม่มีศาสนาอยู่ระยะหนึ่ง
“คนเราเกิดมาทำไม” ต่อมาข้าพเจ้าเกิดความคิดว่า คนเรานี้ไม่เห็นมีอะไร วันหนึ่ง เช้าก็กิน ทำงาน เที่ยวเตร่ เร่ร่อน เสพกาม นอนเล่น ซ้ำซาก ไม่เห็นมีแก่นสารอะไรเลย ถ้าเช่นนั้นคนเราเกิดมาทำไม? ทุกวันนี้คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันแน่? ข้าพเจ้าตั้งปัญหาถามตนเองและปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย เช่นว่า ชีวิตคืออะไร? ทำอย่างไร จึงจะได้หรือพบสิ่งที่ชีวิตต้องการ? แต่ข้าพเจ้าไม่สามารถตอบปัญหาชีวิตได้
“คู่มือมนุษย์” ของท่านพุทธทาสภิกขุ ปี 2501 ข้าพเจ้าโชคดีอย่างประหลาดที่ได้พบหนังสือเล่มนี้ชื่อแปลกดี “คู่มือมนุษย์” มนุษย์จำเป็นต้องมีคู่มือด้วยหรือ?
ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ด้วยหรือ? ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์หรือเปล่า? ขณะนั้นด้วยความเข้าใจเอาง่ายๆ ว่า “คนคือมนุษย์” มนุษย์ก็คือคนไม่ต่างกัน (ซึ่งความจริงต่างกันไกล) ข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือเล่มนี้เพียงจบแรกจบเดียว ข้าพเจ้าได้นำแนวคำตอบไขปัญหาชีวิตดังกล่าวมาเป็นแนวทาง ขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อได้อ่านเที่ยวต่อไป คำตอบปัญหาชีวิตดังกล่าวก็กระจ่างขึ้นทุกที
คุณค่าของศาสนาและธรรมะ เมื่อได้ศึกษา “คู่มือมนุษย์” ข้าพเจ้าถึงรู้ว่า ข้าพเจ้าเป็นอะไรก็บอกไม่ถูก แต่ก็เหมือนสัตว์เดรัจฉานอยู่ 4 ประการ คือ รู้จักแต่เชื่อ กลัว กิน นอน เสพกาม และคิดแต่เรื่องทรัพย์สินเงินทอง และอุปกรณ์ให้ได้สิ่งดังกล่าวเท่านั้น แต่เมื่อข้าพเจ้าได้ศึกษาธรรมะจึงทราบว่า “ทรัพย์” เป็นเพียงเครื่องนำมาซึ่งความปลื้มใจแบบชาวโลกเท่านั้น แต่ไม่ทำให้คนแตกต่างจากสัตว์เดรัจฉาน
มนุษย์คือใคร? มนุษย์ คือ ผู้มีใจสูงชนิดที่กิเลส ตัณหา อุปทานอันเป็นเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ท่วมท้นไม่ได้ เมื่อท่วมท้นไม่ได้ เขาผู้มีใจสูงก็เป็นผู้ชนะทุกข์ หรือปราศจากทุกข์โดยสิ้นเชิง ดังนั้น สิ่งที่ดีที่สุดมนุษย์เราควรจะได้นั้น คือ ความไม่มีทุกข์โดยเป็นมนุษย์ให้สมบูรณ์นั่นเอง
ท่านพุทธทาสชุบชีวิตข้าพเจ้า เพราะท่านทำให้ข้าพเจ้าพ้นจากความเป็น “สัตว์เดรัจฉาน” พ้นจากการทำลายชีวิตตนเอง ตลอดจนพ้นทุกข์จากทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าและทุกๆ ชีวิตไม่พึงปรารถนา ท่านทำให้ข้าพเจ้าพบแนวทางชีวิตที่ถูกต้อง กล่าวคือ มุ่งไปสู่ความเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ดังกล่าวแล้ว ข้าพเจ้าจึงบูชาอย่างสูดสุดและจริงใจ
บัดนี้ข้าพเจ้าภาคภูมิใจอย่างเหลือเกินที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ก็ตามความหมายของคำคำนี้ และได้พบพระพุทธศาสนา ตรงกันข้ามหากข้าพเจ้าไม่ได้พบพระพุทธศาสนา หรือแนวทางชีวิตดังกล่าวมา ข้าพเจ้าก็เสียชาติเกิด ไงเล่าครับ
ท้ายสุดฝากแฟนๆ มติชนว่า “กฎ 5 ข้อ ของคนดีมีสุข”
1.Let it go : อะไรผ่านมาแล้ว ก็ให้ผ่านไป
2.Get a move on : ก้าวต่อไปข้างหน้า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่เสียเวลาใคร่ครวญ
3.Follow your heart : ทำตามหัวใจเรียกร้อง อยากทำอะไรตัดสินใจทันที ไม่สร้างเงื่อนไข
4. Think Positive : เชื่อมโยงทุกอย่าง คิดบวก หาเหตุผลเพื่อ “ขอบคุณ”
5.Carelessness : ไม่แคร์อะไรที่ไม่จำเป็น เพราะชีวิตของเราสั้นเกินกว่าที่เราจะไม่ทำอะไรที่มีความสุข ใช้ชีวิตให้เป็น “ของขวัญ” แก่เรา
ขอฝากแฟนๆ มติชนทุกท่าน ด้วยการดูแลสุขภาพของตนเองและคนในครอบครัวให้ปลอดจากโรคไวรัสโควิด-19 ด้วยหลัก 5 ประการ
1.เร่งฉีดวัคซีนป้องกันโควิด-19 ให้ครบ อย่าลืม “3อ” ออกกำลังกาย ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ อารมณ์ดี 3ลด : ลดอ้วน ลดละเหล้า ลดละบุหรี่
2.ใส่ Mask 100% ทุกที่ทุกเวลา
3.กินร้อนช้อนส่วนตัว อาหารจานเดียว แยกกันทาน
4.ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่ หรือแอลกอฮอล์
5.สังเกตตัวเอง ถ้ามีอาการไข้หวัด ไอ ไข้สูงมากกว่า 37.5 c ไอมากขึ้น หายใจขัด รีบไปพบแพทย์ทันที เพื่อตรวจว่าติดเชื้อโควิด-19 หรือไม่ ไงเล่าครับ
