การเปลี่ยนแปลงจากยุคสมัยหนึ่งไปสู่อีกยุคสมัยหนึ่ง มิใช่จะปรับเปลี่ยนภายในวันสองวัน ปีสองปี
กระนั้น เมื่อจากความคิดก้าวไปสู่การปฏิบัติ สิ่งที่เกิดขึ้นจะปรับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว บางครั้งแม้ผู้ประดิษฐ์คิดค้นเองยังตามไม่ทัน เพราะระบบความคิดที่เกิดขึ้นมิได้เกิดกับคนเดียวไปโดยตลอด ระบบความคิดเมื่อออกมาจากคนหนึ่ง ไปยังอีกคนหนึ่ง เหมือนการต่อยอดจากยอดหนึ่งขึ้นไปเป็นอีกยอดหนึ่ง
วิวัฒนาการของโลกที่พัฒนาจากสมัยหิน หากินด้วยแรงของตัวเอง มาเป็นยุคแห่งเกษตรกรรม ใช้เวลานานนับพันปี จากการเก็บเกี่ยวพืชพันธุ์ธัญญาหารมาบริโภคสดๆ เป็นนำไปปรุงแต่งผสมผสานให้เกิดเป็นอาหารอีกมากมายหลายอย่าง กระทั่งเกิดรสชาติถูกปากของมนุษย์แต่ละถิ่นแต่ละท้องที่
จากยุคสมัยแห่งเกษตรกรรม เป็นยุคอุตสาหกรรม เมื่อประดิษฐ์เครื่องจักรไอน้ำสำเร็จ
จากเครื่องจักรไอน้ำ ปรับเปลี่ยนเป็นประดิษฐกรรมอุตสาหกรรมนานาชนิด จากเครื่องจักรกลเบา เป็นอุตสาหกรรมหนัก จากยานเคลื่อนที่ด้วยล้อ เป็นยานเคลื่อนที่ด้วยเครื่องยนต์ จากเคลื่อนที่ไปบนพื้นเป็นเคลื่อนที่ไปบนอากาศ บนอวกาศ จากชั้นอากาศ ก้าวข้ามไปสู่ดวงจันทร์ ขึ้นไปถึงดาวอังคาร ดาวพฤหัสอันไกลโพ้นที่มนุษย์เมื่อก่อนไม่เคยนึกถึง กระนั้น จากความฝันถึงการบินของนก มาเป็นคิดประดิษฐ์ปีกติดตัวเพื่อบินไปในอากาศให้ได้ กระทั่งประดิษฐ์เครื่องบิน จรวด และยานอวกาศในที่สุด
วันหนึ่ง เมื่อมนุษย์ขึ้นไปเดินบนดวงจันทร์ได้ จะก้าวข้ามไปเดินบนดาวพฤหัสอันไกลโพ้น แม้ต้องนำสัมภาระ เช่น อากาศ อาหารติดตัวไปด้วยก็ตาม
ครั้งเป็นเด็กเล็ก เราเคยใช้กระป๋องนม กล่องไม้ขีด ผูกโยงด้ายสองข้าง ทิ้งระยะห่างกันพอสมควร ใช้พูดจาถึงกันคล้ายเครื่องโทรศัพท์ ในยุคสมัยที่มีโทรศัพท์ผ่านสายจากบ้านถึงบ้านแล้ว
เพียงหกเจ็ดสิบปี นักวิทยาศาสตร์ประดิษฐ์คิดระบบคอมพิวเตอร์ มีเครื่องจักรตัวเล็กตัวน้อยเชื่อมโยงถึงกันในเครื่องใหญ่ขนาดห้องทำงาน4 X 4 เมตร ปรับระบบเพียงไม่นานยี่สิบสามสิบปี วันนี้ ตัวที่เรียกว่า “หน่วยประมวลผลกลาง – CPU – central processing unit” เล็กลงมาเหลือเพียงขนาดเท่าปลายหัวแม่มือ
ระบบคอมพิวเตอร์วันนี้ เข้าไปสู่การติดต่อสื่อสารผ่านคลื่นสู่ดาวเทียมลงมาสู่โลกมนุษย์ ผ่านเข้าเครื่องรับคลื่น เป็นเครื่องมือสื่อสารถึงกันในเวลาเพียงวินาที จากประเทศหนึ่งไปสู่ประเทศหนึ่ง
หนังสือพิมพ์เป็นเครื่องมือหรือกลไกของการสื่อสารมวลชนที่นำปรากฏการณ์จากแห่งหนึ่งไปยังอีกแห่งหนึ่ง เรียกว่า “ข่าว” มีองค์ประกอบที่สำคัญกำกับการนำเสนอของผู้ที่ประกอบวิชาชีพนี้ คือ “จรรยาบรรณ” หมายถึงการนำเสนอข่าวที่เกิดจากปรากฏการณ์ต้องจริงตามปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น ผู้นำเสนอต้องเสนอด้วยจรรยาบรรณที่กำหนดไว้ ทั้งยังให้เป็นไปตามกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นการเขียนลงหน้าหนังสือพิมพ์ พูดกระจายเสียงผ่านวิทยุ นำเสนอทั้งเสียงและภาพผ่านหน้าจอโทรทัศน์
วันนี้ ด้วยวิทยาการก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว สื่อสารมวลชนไม่ว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์ เมื่อมีระบบ “โซเชียลมีเดีย” เกิดขึ้น การสื่อสารมวลชนมีเครื่องมือใหม่ให้นำเสนอปรากฏการณ์นั้น
ขณะผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชนยังปฏิบัติหน้าที่นำเสนอปรากฏการณ์ “ข่าว” ผ่าน “โซเชียลมีเดีย” เป็นขณะเดียวกับที่ “ใคร” ก็สามารถนำเสนอข่าว ปรากฏการณ์ ความคิดเห็นผ่านโซเชียลมีเดีย ได้เช่นกัน
วันนี้จึงต้องมีกฎหมายกำกับการนำเสนอปรากฏการณ์ “ข่าว” ผ่านโซเชียลมีเดีย เพื่อมิให้ “ใคร” ใช้โซเชียลมีเดีย ละเมิดสิทธิ หรือสร้างความเสียหายให้บุคคลทั่วไป เฉกเดียวกับผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชน
จากวิชาชีพสื่อมวลชนที่นำเสนอปรากฏการณ์ผ่านหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ เป็นการนำเสนอปรากฏการณ์ผ่าน “โซเชียลมีเดีย” มิได้หมายความว่า ผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชนจะนำเสนอปรากฏการณ์นั้นโดยปราศจากความรับผิดชอบ กลับต้องนำเสนออย่างระมัดระวังไม่ให้การนำเสนอ “ข่าว” ไปกระทบสิทธิเสรีภาพบุคคลยิ่งกว่าวันเวลาที่ผ่านมา ทั้งต้องเคร่งครัดกับจรรยาบรรณการนำเสนอให้รอบคอบและเข้มงวดยิ่งกว่าเดิม
เพราะการนำเสนอ “ข่าว” ของสื่อมวลชน ไม่ใช่การเล่าเรื่องของนักเล่านิทาน
