ปมกัญชาเสรีกำลังถูกหยิบยกมาเป็นประเด็นร้อนแรงในสังคม กระแสรักและห่วงใยสังคมถูกปลุกขึ้นมาเป็นผู้ร้ายแต่ก็คงหลงลืมไปแล้วว่าสังคมเราก็อยู่กับสิ่งเสพติดและมึนเมาที่ถูกยกระดับให้เป็นของถูกต้องตามกฎหมาย นั่นคือ บุหรี่ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เหล้า เบียร์ ต่างๆ
อย่าลืมว่า เหล้าและบุหรี่ นอกจากเป็นสิ่งเสพติดที่ถูกกฎหมาย ยังถูกผูกขาดด้วยสัมปทานจากกลุ่มทุนขนาดใหญ่ที่ผูกพันกับอำนาจรัฐมาอย่างยาวนาน สร้างความร่ำรวยกับคนเพียงหยิบมือเดียวมาจนทุกวันนี้
สังคมยุคใหม่มีการค้นพบว่า “กัญชา” นั้นมีคุณประโยชน์ทางด้านการรักษาทางการแพทย์ หลายประเทศได้นำมาใช้ประโยชน์ทางการแพทย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ยุคหนึ่งสังคมสรุป “กัญชา” เป็นผู้ร้าย “ยาเสพติดให้โทษ” มาถึงยุคนี้ “กัญชา” เป็นพระเอก หรือ “พืชเทวดา” ช่วยผู้ป่วย “โรคมะเร็ง” และ “อัลไซเมอร์” การจะ “ปลดล็อก” กัญชา ต้องเน้นว่า “เพื่อผู้ป่วยเป็นหลัก” ดังนั้นต้องมีราคาถูก
การแก้กฎหมายไม่ใช่ “ปลูก-เสพ” เสรี แต่แก้กฎหมายให้เอากัญชาไปทำยาและใช้ภายใต้การควบคุมของหมอ เหมือนฝิ่นที่ก็ใช้ทางการแพทย์ คนเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายปวดทรมานมากๆ หมอก็ฉีดมอร์ฟีนให้ลืมปวดทรมาน
บรรดากลุ่มทุนใหญ่รู้ว่าการปลดล็อกครั้งนี้ น่าจะสร้างโอกาสฉกฉวยผลประโยชน์มหาศาล เช่นเดียวกับเหล้าและบุหรี่เช่นกัน
ผมขอยกมุมมองของ อนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ที่สนับสนุนนโยบายกัญชาเสรี มาเตือนสติว่าอย่าเดินตามรอยเหมือนสัมปทานเหล้า บุหรี่ อีก
อนุทินระบุว่า ภายใต้กฎหมายประชาชนปลูกไม่ได้ ใช้ไม่ได้ และเชื่อว่าหลายคนที่สนใจเรื่องประโยชน์ของกัญชาก็รู้ดีว่ากฎหมายฉบับนี้ยังปิดกั้นประชาชนไม่ให้เข้าถึงกัญชา ทั้งในฐานะพืชสมุนไพรและพืชเศรษฐกิจที่มีมูลค่าหลายแสนล้านบาทในต่างประเทศ
หลายคนไม่ทราบก็คือเบื้องหน้า เบื้องหลังของกฎหมายฉบับนี้ว่าทำไมต้องปิดกั้นสิทธิของประชาชน ทำไมต้องมีแต่หน่วยงานของรัฐที่ทำได้ หรือร่วมลงทุนกับเอกชนได้ หรืออนุมัติให้เอกชนทำได้ ซึ่งจะไม่แตกต่างจากการให้สัมปทาน และนำไปสู่การผูกขาดกัญชาในอนาคต เหมือนเหล้า เบียร์ ที่มีเอกชนรับสัมปทานผูกขาดและบุหรี่ ที่รัฐผูกขาดเพียงรายเดียว ในปัจจุบันนี้
ทำไมต้องหวงกัญชาไว้กับตัว ทำไมกัญชาอยู่กับรัฐ หรืออยู่ในมือคนได้สัมปทาน หรืออยู่กับบริษัทที่รัฐอนุญาต จึงถูกกฎหมาย ทำไมกัญชาอยู่กับประชาชนผิดกฎหมาย ทั้งๆ ที่ประชาชนที่สนใจศึกษา รู้จักกัญชา ดีกว่ารัฐ และเจ้าหน้าที่รัฐ รวมไปถึงบริษัทยักษ์ใหญ่ ที่รอรับสัมปทานทำธุรกิจผูกขาดกัญชาอยู่ในขณะนี้
วันหนึ่งจะมีบริษัทระดับชาติ และบริษัทต่างชาติ หรือนายทุนยักษ์ใหญ่เข้ามาครอบครองและหาประโยชน์ ทำกำไรจากกัญชา เหมือนกับธุรกิจสุรา หรือเหล้า เบียร์ ที่ผู้ได้สิทธิสัมปทานจากรัฐ จะรวยหลายแสนล้านบาทและประชาชนต้องเป็นผู้ซื้อ เป็นผู้จ่ายฝ่ายเดียว ทั้งๆ ที่มีความสามารถผลิตใช้เองได้ แต่กฎหมายบอกว่า “ผิด” ประชาชนต้มเหล้ากินมานานหลายร้อยปี เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น อยู่มาวันหนึ่ง รัฐบาลออกกฎหมายห้ามประชาชนต้มเหล้ากินเอง ผิดกฎหมาย ใครจะทำเหล้ากินหรือขาย ต้องมาขออนุญาตจากรัฐบาล ต้องทำตามกฎเกณฑ์ที่รัฐกำหนด ซึ่งใช้เงินลงทุนสูง และมีเงื่อนไขที่ประชาชนทั่วไปทำไม่ได้
มีเพียงบริษัทยักษ์ใหญ่ หรือนายทุนที่มีเงินทุนเป็นร้อยล้าน พันล้าน ไม่กี่รายเท่านั้น ที่จะทำตามเงื่อนไขได้ สุดท้ายกัญชาก็จะเป็นธุรกิจสัมปทาน ผูกขาด เหมือนสัมปทานเหล้า ในที่สุด วันนี้ นายทุนที่ได้สัมปทานเหล้า รวยหลายแสนล้านบาทวันนี้ ชาวไร่ชาวนาต้องแอบต้มเหล้ากิน เพราะไม่มีเงินซื้อ แต่ถ้าถูกจับมีโทษทั้งจำ ทั้งปรับวันหนึ่ง ธุรกิจกัญชาก็จะไม่แตกต่างจากนี้
ชนชั้นใดเขียนกฎหมายเพื่อชนชั้นนั้น การปลดล็อกกัญชาครั้งนี้ต้องดูที่เจตนาว่าเพื่อประชาชนหรือเพื่อยกสัมปทานให้ทุนกลุ่มไหนหรือไม่ …
โกนจา
