หมายเหตุ – เป็นการสัมภาษณ์ผู้ประสบภัยทีมหมูป่าอะคาเดมี่และโค้ช ช่วงติดอยู่ในถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน จากกิจกรรม 13 ชีวิต ทีมหมูป่าฯพบสื่อมวลชน เมื่อวันที่ 6 กันยายน ที่นิทรรศการ “ปฏิบัติการถ้ำหลวงวาระแห่งโลก” ศูนย์การค้าสยามพารากอน ดำเนินรายการโดย พล.ท.วีรชน สุคนธปฏิภาค โฆษกคณะกรรมการสื่อสร้างสรรค์ กรณีถ้ำหลวง จ.เชียงราย
นายเอกพล จันทะวงษ์ หรือโค้ชเอก
หรือพระเอกพล วิสาโท
สิ่งที่ทำให้ผ่านเวลานั้นมาได้ อันดับแรกคือคุมสติตัวเอง หลังจากนั้นบอกน้องๆ ว่าเดี๋ยวเราจะได้ออกไปแล้ว อาจจะติดไม่นาน พยายามบอกน้องให้รักสามัคคีกัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พยายามสามัคคีไว้ห้ามแตกกัน
ทุกคนมาปรึกษากันว่าทำอย่างไร จะออกไปได้โดยไม่รอเจ้าหน้าที่ จึงพยายามขุดโพรงด้วยตัวเอง
ตอนนั้นทุกคนหวังว่า ผนังถ้ำอาจจะไม่หนา ขุดแล้วออกไปได้ บางวันน้องดอมขุดอยู่บอกว่าได้ยินเสียงเด็ก จินตนาการกันว่าอาจจะได้ใกล้ออกแล้ว ก็มีความหวังและพยายามขุดไปเรื่อยๆ
ทุกคนไม่มีอะไรติดตัวเข้าไปกิน จึงให้น้องๆ กินน้ำให้อิ่มเพื่อประทังชีวิต ตอนแรกคิดว่าจะติดไม่นาน อาจแค่คืนเดียว ถ้าไม่มีน้ำก็แย่เหมือนกัน
นอกจากการขุดก็คุยกันเพื่อหาทางออกสำรอง ปรากฏว่าด้านล่างน้ำก็เต็ม มีวิธีเดียวคือ ขุดอย่างเดียว
หลังจากลงมาเจอนักดำน้ำชาวอังกฤษ ตอนนั้นทุกคนตื้นตันใจว่า รอดแล้ว พูดไม่ออก ดีใจสุดสุด
ช่วงที่อยู่ในนั้นพวกพี่ซีลจะมีกิจกรรมให้น้องๆ ทำตลอด ให้น้องเล่นหมากฮอสแก้เครียด สุขภาพก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จากไม่มีเรี่ยวแรง แรงใกล้หมด พอเห็นพี่ๆ เข้ามาปุ๊บเหมือนมีพลังขึ้นมา
วันที่พี่ซีลมาเจอครั้งแรก ตะโกนถามว่าสบายดีไหม ตอบไปว่าสบายดีครับ สู้ไหม สู้ครับ งั้นมาช่วยขนของหน่อย ตอนแรกนึกว่าแซวเล่น แต่พี่เขาให้ช่วยขนจริง เพราะเขาบอกว่าแรงหมด แล้วถังออกซิเจนก็หนัก จึงให้น้องๆ ไปช่วยกันหมดเลย พี่ซีลก็เห็นว่าน้องๆ มีแรงอยู่
ตอนที่ตัดสินใจจะให้ใครออกก่อนหลัง ตอนนั้นที่คิดเพราะเชื่อว่าไม่ติดนาน ออกแล้วกลับบ้านทันที ตอนแรกถามพี่ีซีลว่าออกไปแล้วกลับบ้านได้เลยไหม พี่ซีลบอกคงออกไปตรวจสุขภาพแป๊บเดียว จึงตกลงว่า ใครบ้านไกลออกก่อน แล้วกลับบ้านไปเตรียมอาหาร
น้องหลายคนเมื่อถึงโรงพยาบาล จะถามว่าเพื่อนมากันหรือยัง มีใครมาแล้วบ้าง
ตอนอยู่ในถ้ำ อยากกินข้าวผัดหมูกรอบ เพราะพี่หน่วยซีลแนะนำมา
วันนี้สิ่งที่อยากสื่อสารคือขอน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10 ทรงช่วยเหลือมาโดยตลอด ขอบคุณท่านนายกรัฐมนตรีที่คอยสั่งการให้ทุกหน่วยทุกกระทรวงมาช่วยเหลือ ทั้งภาครัฐบาลและเอกชน ชาวบ้านพี่น้องทุกคน ชาวต่างชาติที่ช่วยเหลือน้องๆ ออกมาจากถ้ำหลวง ขอบคุณจากใจทุกคนจริงๆ
อยากจะบอกว่าให้ใช้ชีวิตอย่าประมาท เพราะประมาทนิดเดียวอาจทำให้เราพลาดเหมือนที่พวกผมติดถ้ำ เพราะไม่ได้ศึกษาสภาวะอากาศ คิดว่าเหมือนข้างนอก ที่ตอนนั้นแดดออก ท้องฟ้าสดใส แต่เข้าไปแล้ว ฝนที่ตกก่อนนี้เป็นน้ำขังมาปิดปากถ้ำไม่ให้ออกมา ทุกคนทำอะไรอยากให้มีสติ มีสมาธิ อย่าประมาท เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้
พรชัย คำหลวง หรือน้องตี๋
ตอนนี้ชีวิตปกติเหมือนเดิม ได้เรียนหนังสือ ได้เจอเพื่อนเยอะกว่าเดิม มีกิจวัตรประจำวันเหมือนเดิม เริ่มฟื้นฟูกำลังด้วยการปั่นจักรยานวันละประมาณสามชั่วโมงทั้งไปกลับ ไปด้วยกันทั้งกลุ่ม
ช่วงอยู่ในถ้ำใช้ก้อนหินขุดหาทางออก เป็นก้อนหินขนาดพอดีมือเอาไปขุด ทุกคนช่วยกันขุด นอกจากนั้นก็นั่งปรึกษากัน พอจะออกก็ปรึกษาพี่เอกว่า จะให้ใครออกชุดแรก พี่เอกบอกว่าลองเอาคนบ้านไกลออกก่อนไหม
ตอนอยู่ในนั้นอยากกินข้าวผัดหมูกรอบ แต่อาหารมื้อแรกคือ นมกับข้าวต้ม พอออกมาก็จะคล้ายคนอื่นคือคุณครูไม่ให้เพื่อนถามเรื่องถ้ำ โตขึ้นผมอยากเป็นทหารอากาศ
รู้สึกสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ รัชกาลที่ 10 ที่รับสั่งให้นายกฯ และให้ภาครัฐและเอกชนมาช่วยพวกเรา
ด.ช.อดุลย์ สามอ่อน หรือน้องดุล
ตอนนี้ชีวิตเหมือนเดิม มีความสุขที่ได้เจอเพื่อนอีกครั้ง ปลื้มใจที่ทุกคนต้อนรับการกลับมา ทุกวันนี้ฟื้นฟูร่างกายปั่นจักรยานและเล่นฟิตเนส
ตอนออกมาแล้ว ผมไม่ได้บวชกับเพื่อนเพราะเป็นคริสต์ ช่วงนั้นก็เรียนรู้พระคัมภีร์ไบเบิลและทำกิจกรรมขอบคุณพระเจ้า
ตอนที่นักดำน้ำอังกฤษไปเจอในถ้ำ เรากำลังขุดอยู่ได้ยินเสียงคนคุยกัน
พี่เอกบอกว่าอาจจะมีคนมาด้านล่างให้ลงไปดูก่อน ตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก ต้องรีบลงไปก่อนที่เขาจะผ่านไป แรกๆคิดว่าจะเป็นนักดำน้ำชาวไทย พอเจอว่าเป็นคนอังกฤษผมก็ตกใจ เพราะไม่รู้จะทักทายยังไง พูดได้แค่เฮลโล จะลงไปช่วยเขาขึ้นมาแต่ลื่นตกน้ำ เขาบอกว่าไม่ต้องลงมาช่วย ให้ขึ้นไปที่สูงเพราะอันตรายมันลื่น น้ำเย็น จากนั้นเพื่อนๆก็ลงมา น้องมิกซ์ตามผมมา
หลังจากนั้นนักดำน้ำก็คุยว่า เขามาเจอเราได้อย่างไง ถ้าออกไปได้จะทำอย่างไง พูดภาษาอังกฤษกัน เขาถามเราว่าอยู่มากี่วันแล้ว หิวข้าวบ้างไหม ตอนนั้นดีใจ แต่ละคนก็ร้องไห้กอดกันแล้วขอบคุณ
ผมถามนักดำน้ำฝรั่งว่า ข้างนอกจะมาช่วยพวกเราได้วันไหน เขาบอกว่ามาเจอเราวันนี้แล้วจะส่งข่าวคนทางโน้น แล้วจะให้พี่ซีลรีบมาช่วยพรุ่งนี้เช้า
ตอนอยู่ในถ้ำผมอยากกินเคเอฟซี
ออกมาวันแรกที่ไปโรงเรียน แรกๆ ผู้อำนวยการโรงเรียนไม่ให้เด็กถามเรื่องผมเลย ก็งงว่าทำไมไม่มีใครเข้ามาคุยเลย ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมเป็นอย่างนี้ แต่ดีใจและมีความสุขที่เพื่อนในห้องต้อนรับ จัดวันเกิดให้
โตขึ้นนอกจากอยากเป็นนักฟุตบอลแล้วอยากเป็นนักดนตรี ผมชอบร้องเพลง
อยากขอบคุณทุกคนที่เสียสละเวลามาช่วยพวกเรา ผมจะมีสำนึกและรักทุกคนตลอด สิ่งเดียวที่ทุกคนรักและเอ็นดูเรา เพราะทุกคนมีความรักให้กับพวกเรา คอยสนับสนุนให้กำลังใจเราทุกคน
ผมรู้สึกว่ามีคนรู้จักทั้งโลก รู้สึกรักทุกคนเหมือนพ่อแม่ ตื้นตันใจและอยากขอบคุณทุกคนในโลกจากใจ
ด.ช.ชนินทร์ วิบูลย์รุ่งเรือง หรือน้องไตตั้น
ตอนนี้ชีวิตปกติเหมือนเดิมมีเพื่อนสนิทมากขึ้น ฟื้นฟูร่างกายด้วยการปั่นจักรยาน ไปวิ่งงานยุงลายที่แม่สาย เป็นวิ่งการกุศล ผมวิ่งบ่อย
ตอนอยู่ในถ้ำผมได้ยินเสียง ฮ. ตอนนั้นก็ช่วยกันขุดถ้ำ ผมช่วยขุดหลุม หาทางออก พอซีลมาก็ช่วยยกถังออกซิเจน ช่วงอยู่ในถ้ำอยากกินซูชิ
พอออกจากโรงพยาบาลแล้ว มีเพื่อนเดินเข้ามาถามว่า ในถ้ำหนาวไหม เพื่อนอีกคนบอกว่าลองเข้าไปสิ น่าสนใจดี
โตขึ้นอยากเป็นนักฟุตบอลและตำรวจ อยากขอบคุณทุกคนทุกหน่วยงานที่มาช่วยครับ
ด.ช.มงคล บุญเปี่ยม หรือน้องมาร์ค
ชีวิตตอนนี้เป็นปกติ เรียนหนังสือตามปกติ ปั่นจักรยานไปวัด ผมไปวิ่งยุงลายกับไตตั้นด้วย ตอนอยู่ในถ้ำได้ยินเสียงหมาเห่า ได้ยินกันทุกคน อยู่ในนั้นอยากกินข้าวเหนียวไก่ทอด
ผมออกคนสุดท้ายแต่ไม่กลัว เพราะมีพี่หน่วยซีลอยู่ด้วย ออกมาแล้วเพื่อนในห้องมาบอกว่า ตายแน่การบ้านเยอะ แต่ผมได้เรียนเสริม วันจันทร์ถึงศุกร์ สามโมงครึ่งถึงห้าโมงเย็น
โตขึ้นผมอยากเรียนสูงๆ แล้วเป็นนักฟุตบอลครับ
อยากจะขอบคุณคนทั้งโลกและคนที่มาช่วยเหลือพวกผมในถ้ำ
ด.ช.เอกรัตน์ วงค์สุขจันทร์ หรือน้องบิว
ตอนอยู่ในถ้ำก็ได้ยินเสียงไก่ขัน แต่ออกมาแล้วไม่มีใครถามเรื่องถ้ำเลย ผมก็สงสัยว่าตัวเองใช่คนที่ติดถ้ำหรือเปล่า โตขึ้นอยากเป็นหน่วยซีล เป็นนายร้อยครับ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเราออกจากถ้ำ
ด.ช.สมพงษ์ ใจวงค์หรือน้องพงษ์
ตอนนี้มีเพื่อนเข้ามามากขึ้น การไปบวชได้ช่วยเหลือคนอื่น ช่วยบำเพ็ญประโยชน์ ช่วงติดอยู่ในถ้ำ พยายามระงับความกลัวเราก็ปลอบใจเพื่อนกัน มีคนร้องไห้ แกนนำคือโน้ตที่ร้องไห้ ตอนนั้นอยากกินกะเพราหมูกรอบ โตอยากเป็นนักกีฬา นักฟุตบอล ขอบคุณทุกหน่วยงานที่ช่วยเรา
ด.ช.ประจักษ์ สุธรรม หรือน้องโน้ต
ตอนนี้ชีวิตเหมือนเดิม มีคนรู้จักมากขึ้น ตอนออกจากโรงพยาบาลได้บวช สวดมนต์กับพวกพี่ๆและช่วยกันทำความสะอาดวัด ทำให้ได้ฝึกระเบียบวินัย
ตอนอยู่ในถ้ำ ตอนนั้นคิดว่าจะออกไปไม่ได้ ผมร้องไห้ เพื่อนๆ ก็ช่วยกันปลอบ ในถ้ำจะมีน้ำไหลเหมือนเปิดก๊อกน้ำแรงมาก ก็เอาปากไปรองกินน้ำ
ผมออกมาเป็นคนแรก ทั้งดีใจแล้วแต่เป็นห่วงเพื่อน เติ้ลออกคนที่สอง
ตอนนั้นคิดว่าอยากกินอะไรก็ได้ที่เป็นข้าว
พอกลับมาโรงเรียนก็คล้ายอดุลย์คือ ไม่มีใครถามเกี่ยวกับถ้ำเลย รู้สึกแปลกๆ เลยถามเพื่อน เพื่อนบอกครูไม่ให้ถาม
โตขึ้นอยากเป็นนักฟุตบอล และอยากเป็นหน่วยซีล
ขอบคุณทุกคนทั้งหน่วยงานรัฐและเอกชนที่ให้ความช่วยเหลือและให้กำลังใจพวกผม
พิพัฒน์ โพธิ หรือน้องนิค
ชีวิตเหมือนเดิม มีคนเข้ามาหามากขึ้น ทักทาย ถ่ายรูป การไปบวชทำให้ได้ความมั่นใจ บวชออกมาแล้วต้องเผชิญหน้ากับความจริง
ตอนที่ออกมาโรงพยาบาล แล้วได้เจอทุกคน ผมไปไม่ถูกเลยครับเพราะเจอทุกคนแล้ว ดีใจและคิดว่าออกมาจะกินข้าวหมูกรอบ
พอกลับไปโรงเรียนแล้วมีเพื่อนเยอะขึ้น วันแรกก็ตื่นเต้น แต่ก็มีควาสุข
โตขึ้นผมอยากเป็นนักฟุตบอล ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาช่วยครับ
ด.ช.ดวงเพชร พรหมเทพ หรือน้องดอม
ในอินสตาแกรมมีคนติดตามมาก ส่วนมากเขาเข้ามาบอกว่าเป็นเอฟซี เข้ามาถามว่าสบายดีไหม การฟื้นฟูร่างกาย ผมก็ปั่นจักรยาน ปั่นเรื่อยๆ ถ้าเริ่มมืดหรือฝนเริ่มตกก็กลับ ส่วนการบวชทำให้มีวินัยมากขึ้น
วันแรกที่ไปโรงเรียน มีคนเข้ามาหาเยอะกว่าเดิม มีคนมาถาม ส่วนมากขอถ่ายรูป ผมอยากเป็นนักฟุตบอลครับ ขอบคุณทุกๆ คนที่ช่วยพวกเราครับ
ด.ช.ณัฐวุฒิ ทาคำทราย หรือน้องเติ้ล
การบวชได้ความรู้เรื่องธรรมะ แล้วพอออกมาโรงพยาบาลพอได้เจอทุกคนแล้วผมร้องไห้ เพราะว่าหิวข้าว ตอนอยู่ข้างในผมอยากกินคะน้าหมูกรอบ
พอไปโรงเรียนก็มีเพื่อนมาถามว่า เติ้ลคนเก่าอยู่ไหน เพราะเพื่อนจำไม่ได้ ผอมลง โตขึ้นผมอยากเป็นสถาปนิก ออกแบบบ้าน ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเราออกจากถ้ำ
ด.ช.ภานุมาศ แสงดี หรือน้องมิกซ์
การบวชทำให้มีความสงบ ตอนอยู่ข้างในผมกินน้ำจากน้ำหยด แล้วก็นึกอยากกิน ข้าวหมูปิ้ัง
ออกมาแล้วดีใจที่ได้เจอเพื่อน เพื่อนถามว่าอยู่ในถ้ำเป็นไงหนาวไหม
โตขึ้นผมอยากเป็นนักฟุตบอล ขอบคุณทุกหน่วยงาน และพี่จ่าแซมที่สละชีวิตช่วยพวกผม
พีรพัฒน์ สมเพียงใจ หรือน้องไนท์
ออกจากโรงพยาบาลแล้วได้ไปบวชทำให้ได้เรื่องการตรงต่อเวลา
ตอนอยู่ในนั้นผมเป็นคนแรกที่บอกว่าหิว อยากกินหมูกระทะ
พอออกมาโรงพยาบาลกันครบทุกคนแล้วก็ดีใจที่ออกมาแล้วเจอทุกคน แต่ไม่ร้องไห้
ผมอยากเป็นนักฟุตบอล พาไทยไปบอลโลก ขอบคุณคนทั้งโลกที่ช่วยพวกผมครับ
