การเมืองร้อนระอุขึ้นไปอีก เมื่อ “มาร์ค-อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ประกาศจุดยืนไม่หนุน “บิ๊กตู่-พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา” นั่งนายกฯสืบทอดอำนาจอีก แล้วก็ไม่ร่วมตั้งรัฐบาลกับพรรคเพื่อไทย
ขอเป็นขั้วที่ 3 ให้ประชาชนเลือก… แต่คะแนนเสียงจะพุ่งขึ้นหรือดิ่งลง 24 มีนาคม คงมีคำตอบ
อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นการประกาศจุดยืนของ “มาร์ค” และประชาธิปัตย์ในเชิงอุดมการณ์ ด้วยเชื่อว่าจะปั่นคะแนนเสียงได้อีกทาง เพราะนโยบายหาเสียงเรื่องต่างๆ โดยเฉพาะด้านเศรษฐกิจและสังคม แต่ละพรรคแทบจะไม่แตกต่างกัน
ด้วยเพราะต่างแจกสะบัด ทั้งเพิ่มเงินสวัสดิการด้านต่างๆ การยกระดับราคาสินค้าเกษตร และอื่นๆ อีกมากมาย
หากนำวงเงินทั้งหมดที่ใช้หาเสียงมารวมกัน งบประมาณประจำปีคงไม่พอจ่ายได้หมดแน่
งบประมาณปี 2562 วงเงิน 3 ล้านล้านบาท ก็มีรายจ่ายรองรับไว้แล้ว ทั้งงบรายจ่ายประจำและงบลงทุน คงยากที่จะไปยักย้ายถ่ายเทงบประมาณจากหน่วยงานต่างๆ มาสนองนโยบายที่หาเสียงได้
จะมีช่องเอามาใช้ได้ก็คงจะเป็นงบกลาง ที่มีประมาณ 1 แสนล้านบาท
แต่ก็ใช่จะเอางบกลางมาใช้ได้ง่ายๆ เพราะมีเงื่อนไขหลักเกณฑ์การใช้จ่ายงบกลางกำกับไว้
นอกจากนี้หลายพรรคต่างคุยโว ถ้าเป็นรัฐบาลจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจให้ดีขึ้นได้ภายในไม่กี่เดือน …ฟังเพลินๆ พอได้ แต่อย่าไปปักใจเชื่อ หลงลมปากนักการเมืองกันง่ายๆ
ทั้งนี้ โครงสร้างเศรษฐกิจไทย มีเงื่อนไข ผูกโยงกันซับซ้อน ทั้งปัจจัยภายใน ภายนอก และสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้อย่างสภาพอากาศ
การจะแก้ปัญหาและผลักดันเศรษฐกิจให้เติบโตอย่างมั่นคง ต้องมีนโยบาย แผนยุทธศาสตร์ที่ต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่อง ซึ่งต้องใช้เวลา
แต่แนวนโยบายเศรษฐกิจที่แต่ละพรรคนำเสนอนั้น ล้วนเป็นการทำระยะสั้น และไม่ใช่การแก้ปัญหา
การอัดฉีดเงินหวังเอาใจประชาชนเสมือนว่าเมื่อเป็นรัฐบาลแล้วแก้ปัญหาได้จริง แต่นั่นจะสร้างปัญหาใหม่ในระยะยาว อย่างหลายโครงการในอดีตที่เคยทำตามที่หาเสียงไว้แล้วมีปัญหา
เป็นภาระให้กับการคลังของประเทศ ต้องตามล้าง ตามเช็ด ใช้หนี้กันบานเบอะ
ยังไม่รวมถึงการทุจริตคอร์รัปชั่นจากโครงการดังกล่าว
อยากให้คนที่จะไปใช้สิทธิเลือกตั้งดูนโยบายแต่ละพรรคให้ดีๆ เพราะหากเป็นการแก้ปัญหาที่ฉาบฉวย..ในระยะยาวจะพากันซวยกันหมด
