อาภรณ์ การเมือง ก้านบัว บอกลึกตื้น ชลธาร กลิ่น ‘กาสะลอง’

6.07.19 | 09:35 น.

ตอนที่แต่งสูทดำจางคลายกลายเป็นสีขาวอันเป็นนฤมิตกรรมแบรนด์เนม POEM อาจยังไม่แจ่มชัดในเป้าหมายอื่นใด

นอกเหนือจาก “ไว้ทุกข์”

พลันที่นัดเพื่อนพ้องน้องพี่ปรากฏเงาร่างออกมาในชุดไทยล้านนา แอบอิงไปกับกระแส “กลิ่นกาสะลอง” ในที่ประชุมรัฐภา

ครานี้เด่นชัดว่า “ตั้งใจ”

ผลก็คือ หนังสือพิมพ์ “ไทยโพสต์” ถ่ายมุมสูงแล้วนำไปขยาย ตีพิมพ์ 4 สีพรรณรายฉายฉันลงหน้า 1 อย่างอึกทึก ครึกโครม

Advertisement

บรรลุ “เป้า” สมความ “ความประสงค์”

ครานี้ไม่ว่า เจ๊ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ ไม่ว่า พี่ศรีนวล บุญลือ ไม่ว่า เจ๊กุลธิดา แว่นตาแปลกแห่งฟินแลนด์ ก็กลับไปสงบนิ่งอยู่ในที่ตั้ง

ว่าการณ์จะเป็นเหมือนที่ “อีช่อ” มาดหมายหรือไม่

เชื่อขนมโก๋ได้เลยว่า ไม่ว่ากระบอกตาของ “ป้าสินจัย” ไม่ว่าหัวใจเท่ากำปั้นของ “ลุงเสรี” จะต้องบ่งบอกความรู้สึกลึกๆ

อย่างที่เรียกว่า ID อย่างที่เรียกว่า EGO

ยิ่งคุณป้าหัวกระเซิงซึ่งมาพร้อมกับชุดราบเรียบ ยิ่งนางงามมิตรภาพผู้ชมชอบในการทวีตผ่านทวิตเตอร์

ยิ่งกระสับกระส่าย ไม่อาจเก็บอารมณ์

เพราะว่าปฏิบัติการครั้งนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนว่าต้องการเอาชุดไทยล้านนา “กลิ่นกาสะลอง” มาล่อเป้าหากแต่ยังเป็นการรุกเข้าไปในพรมแดนแห่ง “วัฒนธรรม”

เอา “วัฒนธรรม” ผสานเข้ากับ “การเมือง”

เอาอาภรณ์ในแบบพื้นถิ่นจากภาคเหนือผนวกเข้ากับบรรยากาศที่ประชุมอันขรึมขลังของสภาผู้แทนราษฎร

นั่นคือ เป็นการเมืองเชิงวัฒนธรรม

หากดูจากพื้นฐานของพรรคอนาคตใหม่ หากดูจากพื้นฐานของ

ช่อ พรรณิการ์ หากดูจากพื้นฐานของจุ้ย กุลธิดา ประสานเข้ากับ พี่ศรีนวล บุญลือ

หรือแม้กระทั่ง เจ๊ธัญญ์วาริน คนขอนแก่น

ยากเป็นอย่างยิ่งที่จะประเมินว่า ปฏิบัติการครั้งนี้ของพวกเธอเป็นเรื่องไร้สาระ เน้นแต่เสื้อผ้า หน้าผมตามแฟชั่น

ลองฟังคำอภิปรายของแต่ละคนก่อนหน้านี้ดู ก็จะประจักษ์

ช่อ พรรณิการ์ นั้นเน้นในเรื่องการเมืองระหว่างประเทศ สิทธิมนุษยชน เสรีภาพของสื่อ จุ้ย กุลธิดา คือเงาของรัฐมนตรีศึกษา เจ๊ธัญญ์วาริน คนขอนแก่น คือกองหน้าในเรื่องทำหนัง

ยิ่ง พี่ศรีนวล บุญลือ คือ การปกครองโดยคนท้องถิ่น

การแต่งองค์ทรงเครื่องจึงเสมอเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่ง เน้นให้เห็นการเคลื่อนไหวอยู่เสมอของพรรคอนาคตใหม่

บนพื้นฐาน “อนาคตเรากำหนดเอง”

หากถามว่าการขับเคลื่อนครานี้มีเป้าหมายอย่างไรในทางการเมืองมีเป้าหมายอย่างไรในทางวัฒนธรรมก็ขอให้พิจารณาจากสีหน้าและแววตา

ไม่ว่าของ “อีช่อ” ไม่ว่าของ “พี่ศรีนวล”

คำถามอยู่ที่ว่า “ป้าสินจัย” คำถามอยู่ที่ว่า “ลุงเสรี” จะคิดอย่างไรเมื่อเห็นความสดใส สดสวยในชุดไทยล้านนา “กลิ่นกาสะลอง”

ก้านบัวบอกลึกตื้น ชลธาร