รหัสนัยการเมือง อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย รหัสนัยความคิด
การปรากฏขึ้นของป้ายผ้า “เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ” ณ บริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนิน อาจไม่อึกทึกครึกโครม
หากเทียบกับ “เลเซอร์” อันนำไปสู่ # ตามหาความจริง
หากเทียบกับการนำป้ายผ้า 6 ปีรัฐประหารไปยังหน้าทำเนียบรัฐบาล หรือบริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ก่อนหน้านี้
แต่ก็สร้างความตื่นตระหนก ไม่น้อย
เห็นได้จากคำสั่งให้ทหารและตำรวจทั้งในและนอกเครื่องแบบ ออกสกัดขัดขวาง พลิกค้นเครื่องมือทางกฎหมายเพื่อจัดการ
เพราะเกรงว่าจะนำไปสู่การชุมนุมทางการเมือง
เหมือนเหตุการณ์อันเคยเกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 2535 เหมือนเหตุการณ์อันเคยเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายน พฤษภาคม 2553
ทั้งๆ ที่เป็นเพียงการเคลื่อนไหวในทาง “ความคิด”
ถามว่าป้ายผ้า “เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ” ต้องการอะไร ถามว่าป้ายผ้า “6 ปีรัฐประหาร” ต้องการอะไร
ต้องการเพียง # ตามหาความจริง
ดำเนินไปเหมือนกับกลุ่มของ นายพิรุณ ฉัตรวนิชกุล นายกมล กมลตระกูล นายธัญญา ชุนชฎาธาร เคยปฏิบัติเมื่อออกนิตยสาร “วรรณกรรมเพื่อชีวิต” เมื่อปี 2515
นั่นก็คือ ปฏิวัติ “ความคิด” ติดอาวุธทาง “ปัญญา”
เมื่อปี 2515 พวกเขาเพียงออก “นิตยสาร” รายเดือนเน้นหนักไปทางด้านวรรณกรรม และต่อมาก็ตีพิมพ์หนังสืออย่าง ศิลปะเพื่อชีวิต ฉันจึงมาหาความหมาย แล้วก็พบกับ “ความเงียบ”
เป้าหมายก็เช่นเดียวกับ # ตามหาความจริง
เป็นความจริงเกี่ยวกับ การตายของ นายครอง จันดาวงศ์ เมื่อปี 2504 เป็นความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนเมษายน พฤษภาคม เมื่อปี 2553
เป็นความจริงของรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557 เมื่อ 6 ปีก่อน
จุดที่ไม่ควรมองข้ามก็คือ ปฏิบัติการไม่ว่าจะเป็น “เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ” ไม่ว่าจะเป็นการ # ตามหาความจริง
ล้วนเป็นคำถามจาก “คนรุ่นใหม่”
เป็นคนรุ่นใหม่ที่อยู่ในพื้นที่สกลนคร เป็นคนรุ่นใหม่ที่สงสัยต่อการรัฐประหาร เป็นคนรุ่นใหม่ที่สงสัยต่อเหตุการณ์บนถนนราชดำเนินและแยกราชประสงค์
ค้นหาความจริง 2 ความจริงมาเปรียบเทียบกัน
เหมือนกับคนรุ่น “วรรณกรรมเพื่อชีวิต” ค้นหาความจริงของสภาพการณ์ทางวรรณกรรมในยุคหลัง 2500 กับวรรณกรรมในยุคก่อน 2500
แน่นอน ความจริงย่อมดำรงอยู่ภายใน “ความคิด”
จึงเกิดคำถามต่อสถานการณ์การเสียชีวิตของ นายครอง จันดาวงศ์ จึงเกิดคำถามต่อสถานการณ์ของ “คนเสื้อแดง”
จึงเกิดคำถามต่อรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
ไม่ว่าปรากฏการณ์ “เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ” ไม่ว่าปรากฏการณ์ “6 ปีรัฐประหาร” ดำเนินไปเหมือนกับวงจรแห่งอดีตที่วนเวียน
เริ่มต้นด้วยการแสวงหา ในลักษณะฉันจึงมาหาความหมาย
เพียงแต่ในอดีตเป็นความหมายแห่งรัฐประหารเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2514 เพียงแต่ในปัจจุบันเป็นความหมายแห่งรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
เป็นความหมายในทาง “ความคิด” ยังมิใช่ปฏิบัติการทาง “การเมือง”
