สถานีคิดเลขที่ 12 : โลกเก่า-โลกใหม่ในปี 2566
ประเทศไทยมีผู้คนที่หลากหลาย
นั่นส่งผลให้สังคมของเรามีความสลับซับซ้อนหลายหลากแง่มุม มีทั้งความเปลี่ยนแปลง ความไม่เปลี่ยนแปลง ความก้าวหน้า และความล้าหลัง ผสมผสานคละเคล้ากันไปเป็นปกติ
ขณะเดียวกัน แง่มุมต่างๆ เหล่านั้น ก็มิได้ดำรงอยู่อย่างแปลกแยก โดดเดี่ยว เป็นอิสระจากกัน โดยสิ้นเชิง
ทว่า อย่างไรเสีย แทบทุกปรากฏการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นมักจะส่งผลสะท้อนถึงกัน และหลอมรวมจนกลายเป็นสภาวการณ์ใหม่ๆ ขึ้นมา
เริ่มปีใหม่ 2566
โลกใบหนึ่งที่ดำรงอยู่ในสังคมไทย คือ โลกการเมืองที่กำลังมุ่งหน้าไปสู่สนามเลือกตั้ง
ทุกพรรคการเมืองกำลังโจนทะยานเข้าสู่สนามแข่งขันดังกล่าว
กระทั่ง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็กำลังจะเปิดตัวเข้าสังกัด พรรครวมไทยสร้างชาติ อย่างหมดจดชัดเจน
ส่วนนักการเมืองจำนวนไม่น้อย ก็กำลังตัดสินใจเรื่องอนาคตและต้นสังกัดใหม่กันอยู่
พร้อมๆ กับที่เขตเลือกตั้งที่ถูกขีดเส้นใหม่ ด้วยเงื่อนไขจำนวน ส.ส.เขต ที่เพิ่มขึ้น ก็กำลังจะถูกประกาศออกมา
บางคนประเมินว่า การเลือกตั้งใหญ่ในปีนี้จะเป็นอีกหนึ่ง จุดเปลี่ยนสำคัญ ทางการเมืองไทย
แต่บางคนก็เชื่อว่า ผลเลือกตั้งและแนวโน้มในการจัดตั้งรัฐบาล นั้นเป็นสิ่งที่ ดีไซน์ หรือ ออกแบบล่วงหน้า ได้ในระดับหนึ่ง เช่นเดียวกับการประเมินคาดการณ์ตัวเลข ส.ส. ของแต่ละพรรคการเมือง
ในโลกอีกใบ
สุดสัปดาห์แรกของปีใหม่ที่กรุงเทพฯ เปิดประเดิมขึ้นอย่างคึกคัก เมื่อมีอีเวนต์บันเทิงระดับอินเตอร์ที่ใหญ่มากๆ สองงาน มาจัดชนกัน ณ เมืองหลวงของบ้านเรา
งานหนึ่ง คือ คอนเสิร์ตใหญ่ แบล็กพิงก์ บอร์น พิงก์ ที่สนามศุภชลาศัย
อีกงานหนึ่ง คือ งานมอบรางวัลทางดนตรีที่เก่าแก่ของประเทศเกาหลีใต้ โกลเดน ดิสก์ อวอร์ดส์ ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน
ในฐานะคนไม่รู้เรื่องรู้ราวมากนัก ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ทำไมมหกรรมใหญ่สองงานนี้จึงต้องมาเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันที่เมืองไทย (นอกจาก ลิซ่า สมาชิกของ แบล็กพิงก์ เป็นคนไทย)
หวังว่าผู้ที่เข้าใจภาพรวมทางธุรกิจของอุตสาหกรรมบันเทิงขนาดมหึมาในเกาหลี ตลอดจน การเมืองในแวดวงเค-ป๊อป เป็นอย่างดี น่าจะพอช่วยฉายภาพและให้คำตอบที่ละเอียดๆ ได้
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ คนวงนอก พอจะสัมผัสได้ถึงสิ่งที่พวยพุ่ง-บรรจุอยู่ในสนามศุภฯ และราชมังฯ ก็คือ รสนิยมใหม่ ค่านิยมใหม่ ความมุ่งมาดปรารถนาแบบใหม่ และอารมณ์ความรู้สึกแบบใหม่ ของกลุ่มคนรุ่นใหม่
ที่ชำแรกแทรกซึมผ่านเสียงเพลง-ความรื่นเริงสนุกสนาน ไปสู่ปริมณฑลอื่นๆ อย่างยากจะหยุดยั้ง
ไม่ต้องนับรวมปรากฏการณ์ร่วมสมัยแบบไทยๆ ที่เพลง ทรงอย่างแบด ของวงดนตรีแนวพังก์ป๊อป เปเปอร์ เพลนส์ กลายเป็นเพลงฮิตในหมู่น้องๆ วัยอนุบาล-ประถม
กระทั่งตัวศิลปินต้องออกมาให้ คำขวัญวันเด็กทางเลือก ที่น่าจะส่งอิทธิพลต่อ เด็กจริงๆ มากกว่าคำขวัญซ้ำๆ ซากๆ ของผู้หลักผู้ใหญ่ในประเทศ
สุดท้ายแล้ว ปรากฏการณ์ในโลกใบใหม่เหล่านี้ จะค่อยๆ หลั่งไหลไปผนวกรวมกับการต่อสู้ในโลกใบเก่า
กลายเป็นผลลัพธ์ใหม่ แรงขับเคลื่อนใหม่ และพลวัตใหม่ในสังคม
ซึ่งอาจทำให้หลายคนผิดคาดเล็กน้อย
หรืออาจก่อให้เกิดสถานการณ์พลิกผันเกินคาดเดา
ในสภาพการณ์ที่บางสิ่งไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ปราปต์ บุนปาน
