ปริมาณผลผลิตมะม่วงที่มากขึ้นของชาวสวนมะม่วง ต.หินซ้อน อ.พนมสารคราม จ.ฉะเชิงเทรา แทนที่จะเป็นเรื่องดีแต่กลับสวนทางกับราคารับซื้อในแต่ละปี ปัญหาส่วนหนึ่งเนื่องมากจากการขาดคุณภาพและเอกลักษณ์ของมะม่วงที่นี่ อีกทั้งปัญหาต้นทุนการผลิตที่สูง ไม่มีตลาดรองรับที่แน่นนอน บางรายขาดทุนถึงกับต้องกู้หนี้ยืมสินมาใช้หมุ่นเวียนในฤดูกาลผลิตถัดไป
เกษตรกรจึงลุกขึ้นมารวมตัวกันผลักดันการผลิตมะม่วงเพื่อการส่งออกตามมาตรฐาน GAP และนำระบบตรวจสอบย้อนกลับถึงแหล่งผลิตด้วยระบบ QR CODE มาประยุกต์ปรับใช้ในรูปแบบของสหกรณ์ สามารถเป็นศูนย์กลางติดต่อประสานงานระหว่างองค์กรต่างๆ จนสามารถส่งขายได้ตั้งแต่ตลาดไทย ห้างสรรพสินค้า หรือส่งออกไปทั้ง อเมริกา ยุโรป จีน ญี่ปุ่น
