วันนี้เมื่อ 86 ปีก่อน (26 มิถุนายน2475) พลเรือตรี พระยาศรยุทธเสนี นำคณะราษฎร เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่หัวหิน 6 นาย มี พันโท พระประศาสน์พิทยายุทธ พันตรี หลวงวีระโยธิน หลวงประดิษฐ์มนูธรรม นายประยูร ภมรมนตรี นายจรูญ ณ บางช้าง และนายสงวน ตุลารักษ์ เพื่อลงพระปรมาภิไธยในเอกสารสำคัญ 2 ฉบับ หนึ่ง เป็นร่าง พ.ร.บ.ธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยาม กับอีกหนึ่งคือ ร่าง พ.ร.ก.นิรโทษกรรม สมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงลงพระปรมาภิไธยในร่าง พ.ร.ก.แก่ผู้ยึดอำนาจทันที แต่ร่างธรรมนูญการปกครองฯนั้นพระองค์รับสั่งว่า "ขอแก้ไขเรื่องเล็กๆ เรื่องหนึ่ง" คณะราษฎรยินยอมและให้เติมข้อความต่อท้าย ธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยาม ด้วยว่า "ชั่วคราว" หมายความว่าฉบับจริง หรือถาวรนั้นต้องเขียนกันใหม่ ส่วน "ฉบับ 27 มิถุนา 2475" เรียกว่า "ฉบับชั่วคราว" ไม่มีใครมองอนาคตล่วงหน้าออกว่านั่นคือ "จุดเริ่มต้น" ของความขัดแย้ง การต่อสู้ช่วงชิง หลายเรื่องราวที่น่าจะราบรื่น สงบเรียบร้อยก็กลับกลายเป็นร้อนแรง และลุกลามขยายวงกว้างกระทั่งแผ่นดินสยาม "ลุกเป็นไฟ" นับแต่นั้นเป็นต้นมา ก่อนสิ้นปี 2475 พระยามโนปกรณ์นิติธาดาสั่งยุบ "สมาคมคณะราษฎร" ขณะที่ในสภาผู้แทนฯก็อภิปรายถล่มเค้าโครงการเศรษฐกิจแห่งชาติ ว่าเป็น "คอมมิวนิสต์" ทั้งที่ยังไม่มีกฎหมายคอมมิวนิสต์ ผ่านไปได้เพียงปีเดียว ในวันที่ 1 เมษายน 2476 พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรีก็สั่งปิดสภาผู้แทนราษฎร และสั่งงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา เหตุการณ์นั้นถูกนับเป็น "รัฐประหาร" ครั้งแรก วันที่ 2 เมษายน 2476 "พ.ร.บ.ว่าด้วยคอมมิวนิสต์ พ.ศ.2476" ก็ถูกเข็นออกมา พร้อมแผนกำจัด "หลวงประดิษฐ์มนูธรรม" อย่างเบ็ดเสร็จด้วยข้อหาที่ทันสมัย นั่นคือ "มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์" ถ้าหลวงประดิษฐ์มนูธรรม หรือปรีดี พนมยงค์ แกนนำคนสำคัญและมันสมองของ "คณะราษฎร" ไม่หนีก็อาจจะติดคุกถึง 10 ปี 12 เมษายน 2476 "ปรีดี" ได้ลิ้มรส "ลี้ภัยทางการเมือง" เป็นครั้งแรก แต่ก็เพียงระยะสั้นๆ 20 มิถุนายน 2476 พันเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา พันโท หลวงพิบูลสงคราม และนาวาโท หลวงศุภชลาศัย ก่อรัฐประหารอีก แต่การก่อรัฐประหารเมื่อ 85 ปีก่อนนี้ ผิดแผกแตกต่างไปจาก พ.ศ.2549 กับ พ.ศ.2557 ราวฟ้ากับดิน นั่นคือ เป็นการก่อรัฐประหารเพื่อ "ให้เปิดสภาผู้แทนราษฎร" !?!!!
