ร่างรัฐธรรมนูญจะผ่านความเห็นชอบจากประชาชนในชั้นประชามติหรือไม่ เนื้อหามีอิทธิพลสูงสุดต่อการตัดสินใจ
ฝ่ายสนับสนุน ฝ่ายคัดค้าน ใครก็ตาม การรณรงค์ปลุกประชาชนให้เห็นดีเห็นงาม จะมีเหตุผลอันใดเป็นหลัก มากไปกว่าการนำเนื้อหามาชี้ให้เห็นถึงข้อดี ข้อเสีย โน้มน้าวให้คล้อยตาม ออกเสียงทางใดทางหนึ่ง
ศุกร์ที่ 29 มกราคม คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ เตรียมเผยแพร่
ร่างแรกต่อสาธารณะ และในห้วงเวลาเข้าสู่โหมดออกเสียงประชามติ
รัฐคงมีกระบวนการดำเนินการเผยแพร่ อย่างกว้างขวาง ถ้วนทั่ว เป็นระบบอีกครั้ง
เมื่อถึงตอนนั้นทุกคนจะมีร่างอยู่ในมือ เป็นร่างที่ใครก็ไม่อาจกลับดำเป็นขาวได้
ฉะนั้น หากรัฐ-กรธ.มั่นใจว่าเนื้อหาถูกต้อง สอดคล้องกับประชาธิปไตย อย่าได้ห่วงว่าจะมีคนนำไปบิดเบือน ชักจูงประชาชนคว่ำร่างรัฐธรรมนูญ เพราะไม่มีใครบิดเบือนเนื้อหาที่อยู่ในมือได้
แต่กระนั้น รัฐต้องมีความเข้าใจหลักที่ถูกต้องก่อนเป็นลำดับแรก
นั่นคือ ยึดประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง
หากร่างของ 21 อรหันต์ มีสำเนาประชาธิปไตยถูกต้อง ก็สามารถยึดเป็น
ต้นแบบได้ ใครออกนอกหลักนี้ เท่ากับบิดเบือนเนื้อหา
แต่หากร่างผิดเพี้ยน ไม่อิงหลักการประชาธิปไตย คงจะนำมาเป็นหลักยึดไม่ได้
เพราะร่างนั้น บิดเบือน ออกนอกลู่ทางประชาธิปไตยเสียเอง
ร่างรัฐธรรมนูญฉบับ 261 มาตรา เนื้อหาเป็นอย่างไร ผู้ร่างรัฐธรรมนูญคงรู้
แก่ใจ และนักวิชาการ ประชาชนทั่วไปก็มองออก ว่าบทบัญญัติที่เขียนนั้น เป็นกติกาการปกครองที่อยู่ในมาตรฐานประชาธิปไตยหรือไม่
ระหว่างผู้ร่าง และคนที่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ ที่จะพัฒนานำสู่การรณรงค์ เรียกร้องให้ประชาชนเห็นชอบ และตีตกในชั้นการออกเสียงประชามติต่อไปนั้น
ใครกันแน่ สมควรได้ชื่อว่าเป็นผู้บิดเบือน
ตอบไม่ยากหรอก
ดังนั้น ใครก็ตามที่คิดโทษคนอื่น ในกรณีรัฐธรรมนูญไม่ผ่าน ต้องคิดทบทวนให้ดี
ฝ่ายรณรงค์ไม่รับร่างมีแน่ (มีมาทุกยุคทุกสมัยเป็นเรื่องปกติธรรมดา) แต่รัฐก็มีกลไก เครือข่ายจัดตั้ง เครื่องไม้เครื่องมือครบถ้วนสมบูรณ์ยิ่งกว่าในการรณรงค์ให้ประชาชนมาออกเสียง เห็นชอบรัฐธรรมนูญ
ที่ต้องไปวัดกันก็คือ ใครยืนอยู่บนพื้นฐาน ต่อสู้เพื่อหลักการที่ถูกต้อง
หากรัฐธรรมนูญดีจริง ไม่มีอะไรเป็นเงื่อนไข ให้คนหยิบเอาไปชี้ให้เห็นถึงจุดที่ไม่สมควรให้ผ่านอย่างยิ่งได้
ประชามติก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
ใครจะรณรงค์คว่ำอย่างไร ก็ย่อมที่จะชี้แจง หักล้างได้
แต่ถ้าของไม่ดีจริง คงลำบาก ปัจจุบันชาวบ้านเข้าถึงข้อมูลข่าวสารในหลาย
ช่องทาง ใช่ว่าใครจะโน้มน้าวให้เห็นคล้อยตามได้ง่ายๆ
โดยเฉพาะหากคิดฟอกถ่าน
หลงผิดคิดว่าเนื้อหาที่ขัดหลักการนั้นถูกต้อง
รัฐมีแต้มต่ออยู่สูงมาก นักการเมืองอยากเลือกตั้ง ประชาชนเบื่อหน่ายต้องการเห็นการเปลี่ยนผ่าน บ้านเมืองกลับเข้าสู่ภาวะปกติโดยเร็วที่สุด
ไม่มีเหตุผลอันใดเลย ที่จะปฏิเสธ-ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ
ด้วยเหตุนี้กระมัง คณะผู้ร่างรัฐธรรมนูญถึงได้มั่นใจว่าจะเขียนอย่างไรก็ได้
คิดว่า ‘เนื้อหา’ ไม่สำคัญ ทั้งที่มีอิทธิพลสูงสุดต่อการตัดสินใจ
กรธ.อาจคิดถูกก็ได้ แต่การไม่ให้ความสำคัญกับเนื้อหาไม่ถูกต้องแน่นอนและจะเป็นผลเสียต่อประเทศชาติในระยะยาวหากไม่ทบทวนแก้ไข มุ่งรับใช้แต่กลุ่มอำนาจ
