ถามว่าในที่ประชุม คสช.ร่วมกับรัฐบาลเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม เพื่อเตรียมการไปสู่การเลือกตั้งเนื้อหาหลักของ การพิจารณาอยู่ที่ไหน
คำตอบ 1 อยู่ที่ประกาศ คสช.ฉบับที่ 57/2557
คำตอบ 1 อยู่ที่คำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 3/2558
คำตอบ 1 อยู่ที่คำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 53/2560
จะเห็นได้ว่า ที่เรียกว่าเป็น “ปัญหา” ที่เรียกว่าเป็น “อุปสรรค” ต่อโรดแมปการเลือกตั้งซึ่งกำหนดเอาไว้ ณ วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 สัมพันธ์กับประกาศและคำสั่ง 3 ฉบับนี้ของ คสช.
นั่นก็คือ เป็นปัญหาของ “คสช.”
ยิ่งหากพิจารณาจากแถลงของ พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ที่ว่า “ผมไม่ห่วงกลุ่มใดเพราะทุกฝ่ายมุ่งสู่การเลือกตั้งตามกรอบที่กำหนด ความวุ่นวายไม่น่าจะมีปัญหาใด”
และที่ว่า “ภาพรวมการดูแลด้านความมั่นคงก็ไม่มีอะไรน่ากังวล”
ย่อมเด่นชัดว่า “ปัญหา” ไม่น่าจะมาจากปัจจัยอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากพรรคและกลุ่มการเมือง ขณะเดียวกัน ย่อมเด่นชัดว่า “ปัญหา” มาจากที่ใด
หลายฝ่ายยอมรับว่าการออกประกาศ คสช.ฉบับที่ 57/2557 ห้ามพรรคการเมืองเคลื่อนไหวทางการเมืองถูกต้องอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะสถานการณ์หลัง “รัฐประหาร”
ขณะเดียวกัน หลายฝ่ายยอมรับว่าการออกคำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 3/2558 ห้ามชุมนุมทางการเมืองเกินกว่า 5 คน ก็มีความเหมาะสม
โดยเฉพาะสถานการณ์หลัง “รัฐประหาร”
แต่พลันที่มีการประกาศและบังคับใช้รัฐธรรมนูญเมื่อเดือนเมษายน 2560 คำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 3/2558 ก็ย่อมเป็นเรื่องไม่เหมาะสม
ยิ่งกว่านั้น เมื่อมีการประกาศและบังคับใช้ พ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมืองเมื่อเดือนตุลาคม 2560 ประกาศ คสช.ฉบับที่ 57/2557 ก็ย่อมกลายเป็นของประหลาด
น่าแปลกที่มีการออกคำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 53/2560 ออกมาอีก
ปัญหาที่ต้องมีการประชุมแล้วประชุมเล่า ไม่ว่าจะเป็นการประชุมระหว่าง คสช.กับพรรคการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการประชุมระหว่าง คสช.กับรัฐบาล
ก็มาจากคำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 53/2560 นั่นแหละ
จึงเด่นชัดว่า ตัวปัญหาและตัวอุปสรรคอันก่อให้โรดแมปการเลือกตั้งภายในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 ที่กลายเป็นไม่ราบรื่น สาเหตุมาจาก “คสช.”
มิได้มาจากพรรคการเมือง มิได้มาจากกลุ่มการเมือง
สัมผัสได้จากคำยืนยันของ พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ที่ว่า “ผมไม่ห่วงกลุ่มใดเพราะทุกฝ่ายมุ่งสู่การเลือกตั้งตามกรอบที่กำหนด ความวุ่นวายไม่น่าจะมีปัญหาใดๆ”
ปัญหาจะหมดไปทันที
หาก 1 มีการปฏิบัติตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 และ 1 มีการปฏิบัติตามบทบัญญัติของ พ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ.2560
คำถามก็คือ ใครเป็นฝ่ายไม่ยอมปฏิบัติ
ปมเงื่อนของปัญหาและกลายเป็นอุปสรรคจึงมีความเด่นชัดมากยิ่งขึ้นเป็นลำดับว่ามีรากฐานมาจากกรรมวิธีในการบริหารจัดการของผู้ใด
น่าเศร้าที่เมื่อมีคำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 53/2560 กลายเป็นปัญหา
แทนที่จะแก้ไขปัญหาแต่ละเปลาะแต่ละปล้องอย่างตรงกับจุดกลับมีความพยายามจะออกคำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับใหม่ออกมาอีก
นี่จึงไม่เพียงแต่มิได้แก้ที่ “เหตุ” หากยังเท่ากับสร้าง “เหตุ” ขึ้นมาอีก
