พรรคการเมือง ปรับจูน ไมเนอร์เชนจ์วุ่น
ประคบประหงม สมาชิกเก่าเสียงดี ไม่ให้ใครมาดูด
อีกด้าน รุกคืบขยายฐาน ปักธงอาณานิคมใหม่
ที่ฮิตฮอต มุ่งจังก็เจาะเสียงคนรุ่นใหม่
ผู้มีสิทธิเลือกตั้งป้ายแดง ครบ 18 ปี เข้าคูหาครั้งแรก
พรรคต่างๆ เห็นช่องทางเปิดกว้าง ไม่มีใครจับจอง
บางพรรคเปิดตัวสดซิงแกะกล่อง ไม่เคยลงสนาม
บ้างโบ๊ะแป้ง แต่งโฉม อดีต ส.ส.อายุน้อย
ชูเป็นยังบลัดดื้อๆ หวังให้เตะตา วัยโจ๋คลิก
ก็เสียงคนรุ่นใหม่น้อยที่ไหน 4.5 ล้าน
เอา 7 หมื่นหาร ถอดเป็น ส.ส.ตั้ง 64 คนแน่ะ
ใครต่อใคร ถึงแห่ชูผู้สมัครรุ่นใหม่วุ่น
แต่จะว่าไป คนรุ่นใหม่ ไม่น่าใช่อย่างที่แต่ละพรรคทึกทักเอาเอง
คือถ้าวัดอายุน้อย ช่องว่างวัยไม่ต่างกับคนมีสิทธิเลือกตั้งป้ายแดงมาก เท่าอดีตผู้แทนเก๋า
คิดง่ายๆ อย่างนี้นะใช่
แต่ที่จริง คนรุ่นใหม่-ยังบลัดแต่ละพรรค
มันต้องใหม่พร้อมด้วยเนื้อหา ความคิดอ่าน ซึ่งที่จริง คนอายุมาก มนุษย์ป้ามนุษย์ปู่ก็ใหม่ได้
ไม่เกี่ยวกะวัยประเภทใหม่แกะกล่อง จบนอก หน้าตาดี แต่ฝักใฝ่ติดหนวด
มีให้เห็นมาแล้วนักต่อนัก
ชายหน้าใสกิ๊ก-หญิงหน้าผ่อง
ใหม่แต่เก่า-ใหม่ย้อมแมว ถามที เลือดใหม่การเมืองตรงไหน
