นักวิชาการชำแหละวุ่น ระบบเลือกตั้งใหม่
ศรีธนญชัยออกแบบ แก้เผ็ดพรรคใหญ่
อจ.หลายสำนักชี้ใครว่า สัดส่วนผสม คะแนนไม่ตกน้ำ
จมหายเชียวแหละ
พรรคจิ๊บ พรรคจ๊อย โลกสวย อย่าฝันแจ้งเกิด เก็บได้เขตละหลักพัน ไม่กี่ร้อย
กองนับรวมกัน เสี่ยงจั่วลม
ตาลปัตรกลับด้าน กลายเป็นว่าพรรคใหญ่ได้เปรียบ ขี่บาน
ชาวบ้านชอบ แถมมีบัตรเดียว ตามทฤษฎี ใครจะเลือกคนแพ้
กาให้ ส.ส.เขต พวงเดียวกับปาร์ตี้ลิสต์
ก็เสร็จเบอร์ใหญ่ทั้งขึ้น ทั้งล่อง
พรรคได้อานิสงส์จากสูตรใหม่ ถึงอย่างไรก็พรรคใหญ่เบอร์แรกๆ อยู่ดี
เพราะที่จะมีความหมาย ก็พวกเข้าที่ 2 ที่ 3 แต้มไม่ห่างที่ 1 เยอะ
ปีนบันไดลงจากหอคอยดูข้างล่างบ้าง
ตอนนี้ดูเหมือนพรรคการเมือง หูตาสว่าง
ไม่มุ่งไปที่ ส.ส.บัญชี เก็บเล็กผสมน้อยอย่างเดียว
แต่เน้นคัดตัวท็อปลง ส.ส.เขต เพราะถ้าเจ๋งจริงก็ของตาย ได้แน่ๆ
แถมที่นั่งเขตเยอะกว่า คะแนนเผื่อแผ่-เอามาคิดปาร์ตี้ลิสต์ด้วย
ทุ่มสู้คุ้มกว่า
พรรคเล็ก-กลาง ที่เคยคิดง่ายๆ ฟันแต้มเขตละ 2-3 พัน 350 เขต ก็ได้ ส.ส.10 กว่าคนชิลชิล เริ่มถอย
มันไม่ง่ายขนาดนั้น โยงพันเรื่องฐานเสียง ทุนรอน
จัดหนัก เขตเลือกตั้งมีลุ้นกว่า
กติกาไม่เสียของ แต่อาจเสียรู้
