ทั้งที่เป็นความน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง สำหรับประชาชนโดยเฉพาะระดับที่มีการศึกษา และยิ่งเฉพาะสำหรับที่ทำมาหากินประกอบธุรกิจที่ต้องสัมผัสสัมพันธ์กับนานาชาติที่ต่างรับรู้ว่า “ประชาธิปไตย” เป็นเงื่อนไขสำคัญต่อความเชื่อมั่นในประเทศ และ “การเลือกตั้ง” เป็นรูปธรรมที่สะท้อนความเป็นประชาธิปไตยได้มากที่สุด กลับคล้ายไม่รู้สึกรู้สาอะไรนักกับการ “เลื่อนการเลือกตั้ง” ออกไป ด้วยข้ออ้างความไม่พร้อมของฝ่ายจัดการ
เป็นเรื่องที่เข้าใจได้อยู่สำหรับประชาชนทั่วไป โดยเฉพาะส่วนใหญ่ที่ต้องหาเช้ากินค่ำ ที่แค่ภารกิจทำงานหาเลี้ยงดูแลครอบครัวก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว แม้ที่ผ่านมาจะสัมผัสได้ถึงความลำบากยากแค้นของชีวิตมากขึ้น ทว่าแม้จะอยากให้เปลี่ยนแปลงมากได้เท่าไร แต่จะให้มาทุ่มเทเพื่อเร่งเร้าให้เลือกตั้งนั้น เป็นภารกิจที่ก่อความรู้สึกอับจนหนทางเกินกว่าสภาวะชีวิตจะรับได้
ทว่าเกือบจะ 5 ปีของ “รัฐบาลที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง” ความรู้สึกน่าประหลาดใจของคนระดับกลางและระดับบนได้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เสียงเรียกร้องให้ “จัดเลือกตั้งตามที่ประกาศไว้” เริ่มได้ยินถี่และดังขึ้นเรื่อยๆ
เช่นเดียวกับความอดทนของคนระดับล่างที่ต้องการความเปลี่ยนแปลงแล้วไม่ได้เริ่มจะลดน้อยลง สะท้อนจากเสียงเรียกหารัฐบาลที่รับผิดชอบในการดูแลชีวิตความเป็นอยู่อันเกิดจากรายได้ตกต่ำ
ความต้องการของประชาชนในทุกระดับ แม้ไม่ทุกคนแต่เป็นส่วนใหญ่ที่เรียกหา “การเลือกตั้ง” นั้น ทำให้ทุกฝ่ายทั้งที่เกี่ยวข้องล้วนลำบากที่จะพูดถึงการเลื่อนออกไป
เหมือนที่ทำมาแล้ว 4 ครั้งในรอบเกือบ 5 ปีที่ผ่านมา
ความจำเป็นที่ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องจะต้องจัดให้มีการเลือกตั้ง ดูจะเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว
ทว่ากลับเกิดเรื่องประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อคนกลุ่มหนึ่งที่อ้างว่าเป็น “ผู้บริหารพรรคการเมืองระดับเล็กจำนวนหนึ่ง” ได้แสดงความจำนงให้เลื่อนการเลือกตั้งออกไป ด้วยเหตุผลว่าเตรียมตัวไม่ทัน
ที่เรียกปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นความน่าประหลาดก็เพราะ หากเป็นธรรมดา “พรรคการเมือง” ก็คือองค์กรของประชาชน สมควรอย่างยิ่งที่จะทำหน้าที่เพื่อปกป้องสิทธิประชาชน และยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยที่เป็นโอกาสเดียวของพรรคการเมือง ซึ่งต้องพร้อมสำหรับการเลือกตั้ง เพราะเป็นเรื่องที่ควรจะเตรียมตัวเตรียมการได้ด้วยในช่วงเวลาเกือบ 5 ปี
ที่ผ่านมา
กลับกลายเป็นว่า “พรรคการเมืองกลุ่มหนึ่ง” กลับเรียกร้องที่จะเลื่อนการเลือกตั้ง โดยอ้างความไม่พร้อมของตัวเอง
และเมื่อนี่เป็นเรื่องประหลาดระดับตลกขื่น
ผลจะออกมาอย่างไร ขึ้นอยู่กับ “กกต.” จะใช้ “ความประหลาดอันน่าขมขื่น” นั้นหรือไม่
การเลือกตั้งที่กำหนดไว้ว่าจะเกิดขึ้นในปลายเดือนกุมภาพันธ์ที่จะถึง คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)
มีบทบาทสำคัญยิ่ง
เนื่องจากเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นการเลือกตั้งที่เขียนกติกาขึ้นยมาแบบหมิ่นแคลนการตัดสินใจของประชาชนคนเดินดินอย่างที่สุด โดยทำให้ “นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง” ดูจะต้องอยู่ในสภาพ “กินน้ำใต้ศอก” “นักการเมืองผู้รอเสพวาสนาจากการแต่งตั้ง”
ในฐานะ “ประธานคณะกรรมการการเลือกตั้ง” จึงเป็นเรื่องน่าสนใจยิ่งว่า อิทธิพร บุญประคอง จะคัดหางเสือของ กกต.อย่างไร ให้ภารกิจแรกในหน้าที่ได้รับการยอมรับ และสามารถคลี่คลายความรู้สึกไม่เป็นธรรมได้
ในฐานะประธาน กกต. ความหนักแน่นด้วยความตระหนักรู้ว่า “เกือบ 5 ปีที่ผ่านมา” เกินพอหรือยังสำหรับรัฐบาลที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง
ท่าทีของ “ประธาน” ย่อมสะท้อนถึง “ความตระหนักรู้ถึงความจำเป็นของประเทศที่จะต้องเดินไปข้างหน้า”
การ์ตอง
