ปล่อยพรรคอื่น เปิดหัวจ่าย กระสุนดินดำ
พลังประชารัฐ พรรคเจ้าสัวเงินถัง ใจเย็นเป็นตู้แช่
ลักปิด ลักเปิด ชุมฉ่ำบางพื้นที่
ก้อนใหญ่ในบัญชี 650 ล้าน วงเงินงั้นๆ
ว่ากันว่า ของจริงเซฟมหึ แต่เซฟเปล่า แกล้งรวย หรือไม่ ไม่มีใครรู้
แต่ที่ว่าที่ผู้สมัครเกรดรองๆ บ่นพึมก็เรื่องเข้าไม่ถึง ร้องแก้เหลื่อมล้ำ
บิ๊กพรรค แกนนำ ทั้งหลาย ขอพบยาก
ผ่านเลขาฯก็สกรีนเข้ม ฝ่าลำบาก
ฝากเมสเสจถึง ก็ไม่รู้จะถึงหรือไม่
แต่จะว่าไป เรื่องนี้ มันงานใครงานมัน
หน้าที่ ‘กัน’ ก็ของเลขาฯ หน้าที่ว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. ก็ต้องตามตื๊อ ทุกช่องทาง
พรรคไหนๆ ก็เหมือนกัน
หน้าเลือกตั้ง เจาะเซฟหัวหน้า เลขาฯ ผู้บริหาร ไม่เข้า
บางพรรค สายเหนียว ยากกว่าเจาะคะแนน ชิงแต้มคู่แข่งด้วยซ้ำ
พรรคหลายกองบัญชาการ นี่ไม่ต้องพูดถึง
ยุ่ง ปวดหัวมาก
แถมยุคนี้เหมือนกัน ทุกพรรคมาแพลตฟอร์มใหม่ การ์ดสูง ไม่หว่านมั่ว
จ่ายแล้วต้องคุ้ม มีผลสัมฤทธิ์
เลิกควักผ่านหัวหน้าแก๊ง ซุ้ม ค่ายต่างๆ อ้างว่าไม่อยากให้มีมุ้ง
แต่ที่จริง ขอจ่ายตรง กลัวแอบอม ชักหัวคิว ต้องควักแล้วควักอีก
ให้กับมือ ยังมีผลดี คนรับจะได้รู้ว่า เงินใคร
ชุบมือเปิบไม่ได้
แต่ที่ไม่ง่ายคือกว่าจะควักจ่าย ตึ๋งหนืดซะไม่มี
