ภาพเก่า เล่าตำนาน : ทุ่งสังหาร…มิใช่ตำนาน… แต่เป็นเรื่องจริง : โดย พลเอก นิพัทธ์ ทองเล็ก

ภาพยนตร์ เรื่อง Killing Fields ภาษาไทย ใช้ชื่อว่า ทุ่งสังหาร ออกฉายทั่วโลก เมื่อ พ.ศ.2527 ได้รับรางวัล ออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ เปิดเผยโศกนาฏกรรรมอันแสนสะเทือนใจของมนุษย์ชาติ โดยเฉพาะพี่น้องชาวกัมพูชา…

เป็นอีกเหตุการณ์ 1…ที่คนไทยควรได้เรียนรู้ รับทราบครับ…

ประวัติศาสตร์ “พี่น้องฆ่ากันเอง” อันแสนจะขมขื่น …มันเกิดขึ้นในดินแดนเพื่อนบ้านที่รั้วบ้านติดกับบ้านเรา สังหารกันจนหมดกระสุน…ใช้ไม้ตี เหล็กแทง ใช้ใบตาลที่คมเหมือนฟันเลื่อยเชือดเฉือนตามร่างกาย…เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย คือ ประชาชนที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่ ต้องเดินเท้า หนีออกนอกแผ่นดินเกิด…

ในที่สุด รัฐบาลไทยนี่แหละ กล้าหาญ โอบอ้อมอารี เปิดชายแดน สร้างที่พักพิง ให้ชาวเขมรนับแสนคนหลบหนีเข้ามา …

ขอย้ำนะครับว่า…“ชาวเขมรนับแสนคน” หนีตายเข้ามาพักพิงอยู่ในอ้อมกอด รอดตายในค่ายพัก ตลอดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา

ภาพเก่า…เล่าตำนาน ขอรื้อฟื้นความหลังเมื่อราว 40 ปีมานี้ เพื่อบอกกล่าว…เล่าต่อให้ลูกหลาน…ไม่บอก ไม่กล่าว ไม่เล่าเดี๋ยวลืม…

ผู้เขียน..สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อย จปร. เมื่อ พ.ศ.2521 มีโอกาสได้ปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประเทศตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ได้มีโอกาสทำงาน พร้อมกับภารกิจที่นึกไม่ถึง…

…ทำหน้าที่ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก พร้อมกับลูกน้องในป่าชายแดน อ.วัฒนานคร ร่วมกับหน่วยทหาร หน่วยงานอื่นๆ ช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์ชาวกัมพูชาไว้ได้จำนวนมหาศาล

ภาพของคลื่นมนุษย์ชาวกัมพูชาที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีดำ (เขมรแดงบังคับให้ใส่เสื้อผ้าสีดำ) ขาดวิ่น
เจ็บป่วย อุ้มลูกเล็กๆ ในอก จูงลูก กระเซอะกระเซิง ร้องไห้ขอชีวิตเพื่อข้ามเขตแดน ข้ามช่องเขาเข้ามาดินแดนไทย ยังคงติดตา น่าสมเพช แบบไม่มีวันลืมได้…

ทำไม ชาวกัมพูชา ถึงต้องฆ่ากันเองขนาดนั้น…?

ความขัดแย้ง ช่วงชิงอำนาจในแผ่นดินกัมพูชาเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ยืดเยื้อเรื้อรังมานานหลายศตวรรษ ประชาชน คือ เหยื่อ

ขอรวบรัดตัดตอนไปที่ ยุคสมัยที่นาย พอล พต ยึดอำนาจการปกครองได้…

พอล พต เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ.2468 เป็นครอบครัวในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ในแพรก
สเบา จังหวัดกำปงธม มีสายเลือดจีน-เขมร เกิดในสมัยที่ยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พ่อเป็นชาวนา พอมีพอกิน จัดเป็นครอบครัวชนชั้นกลางในสมัยนั้น

อดีตผู้นำจอมโหดระดับโลก ในตอนเด็กนั้นไม่มีแววของความโหดร้าย เป็นเด็กเรียบร้อย มารยาทงาม ชอบคิดคนเดียวเงียบๆ มากกว่าจะพูด ผลการเรียนไม่ดีนัก มีดีอยู่อย่างคือ เก่งภาษาฝรั่งเศส และต่อมาได้ทุนไปเรียนต่อเกี่ยวกับวิทยุและระบบอิเล็กทรอนิกส์ในปารีส ตั้งแต่ พ.ศ.2492-2496

ชีวิตในฝรั่งเศส…เด็กหนุ่มเขมรสนใจการเมือง การปกครอง เป็นชีวิตจิตใจ มีความฝันว่า ระบอบคอมมิวนิสต์ จะเป็นพลังอันทรงอานุภาพที่จะทำให้กัมพูชา ก้าวกระโดดไปข้างหน้า…

พ.ศ.2494 ขณะศึกษาในฝรั่งเศส พอล พต เข้าร่วมเป็นพลพรรคในองค์กรลับ พอล พต มุ่งมั่น…ไปสมัครเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์ในฝรั่งเศส ทำให้ถูกระงับทุนการศึกษา หากแต่พี่ชายหาเงินส่งให้เรียนจนจบ

ในเวลานั้น…ชาวเวียดนามตั้งกลุ่มติดอาวุธเรียกว่า “เวียดมินห์” เพื่อปลดปล่อยเวียดนามให้พ้นจากการปกครองของฝรั่งเศส

สิงหาคม พ.ศ.2494 เขาเป็นสมาชิกองค์กรลับคนแรกที่กลับสู่กัมพูชา เดินทางไปยังเขตของ “เวียดมินห์” ในหมู่บ้านกระเบา จังหวัดกำปงจามและจังหวัดเปรยเวียงใกล้กับชายแดนกัมพูชา-เวียดนาม

เลือดรักชาติแรงกล้า…พอล พต ได้เรียนรู้ว่า “พรรคปฏิวัติประชาชนเขมร” ยังอ่อนแอกว่าองค์กรแนวร่วมของชาวเวียดนาม

9 พฤศจิกายน 2496 กัมพูชาได้รับเอกราช พรรคฝ่ายซ้ายและพรรคฝ่ายขวาในกัมพูชาได้ต่อสู้กันเพื่อจัดตั้งรัฐบาลใหม่ พระนโรดม สีหนุ กษัตริย์กัมพูชาได้จัดตั้งพรรคการเมืองต่อต้านทั้งสองกลุ่ม โดยใช้กำลังตำรวจและทหารในการกดดัน การเลือกตั้งปี พ.ศ.2498 ทำให้ฝ่ายซ้ายของกัมพูชาหมดความหวังที่จะต่อสู้ตามกฎหมาย

พอล พต เด็กหนุ่มเลือดรักชาติ เข้าป่าจับอาวุธ หันไปใช้การต่อสู้แบบกองโจร ผันตัวเองไปสอนวิชาประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่โรงเรียนเอกชน แล้วออกหนังสือพิมพ์ชื่อ สามักกี ต่อมาถูกรัฐบาลของเจ้าสีหนุสั่งปิด

มกราคม พ.ศ.2505 รัฐบาลได้จับกุมผู้นำของพรรคฝ่ายซ้ายก่อนการเลือกตั้งในเดือนมิถุนายน เลขาธิการของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาถูกสังหาร พอล พต จึงได้ขึ้นเป็นผู้นำ แต่ต้องหลบหนีไปซ่อนตัว

ต้นปี พ.ศ. 2507 พอล พต ตั้งค่ายตามแนวชายแดนเวียดนาม ความยากจน ความกดดัน ทำให้กองกำลังเขมรแดงเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ครูและนักเรียนที่นิยมฝ่ายซ้ายเดินทางไปยังชนบทเพื่อร่วมขบวนการ แผ่นดินกัมพูชาระอุด้วยไฟสงคราม

เขมรแดง โหด รบเก่ง ชนะทุกสมรภูมิ ในขณะที่ฝ่ายรัฐบาลมีแต่ปัญหาคอร์รัปชั่น ทหารหนีทัพ

17 เมษายน พ.ศ.2518 พอล พต นำทัพทำสงครามกองโจรโค่น นายพล ลอน นอล ได้สำเร็จ กรุงพนมเปญแตก สีหนุขึ้นเป็นประมุขรัฐในระยะเวลาสั้นๆ

ผู้นำเขมรแดง ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่เมื่อ 5 มกราคม พ.ศ.2519 สภาที่แต่งตั้งขึ้นใหม่หลังยึดอำนาจ ประชุมเมื่อวันที่ 11-13 เมษายน เลือก พอล พต เป็นนายกรัฐมนตรี เขียว สัมพัน เป็นประมุขรัฐในตำแหน่งประธานเปรซิเดียมแห่งรัฐ

พระนโรดม สีหนุ ไม่มีบทบาทในรัฐบาลในการปกครอง รัฐบาลพอล พต ต้องการสร้างรัฐพึ่งตนเอง เน้นการผลิตโดยเกษตรกรรม หลีกเลี่ยงการให้ต่างชาติเข้ามาลงทุนทางอุตสาหกรรม ปฏิเสธการซื้อสินค้าจากต่างชาติ…

ประกาศปิดประเทศ

เขมรแดงประกาศใช้แนวคิดปีศูนย์ (Zero Year) และสั่งอพยพผู้คนทั้งหมดในเมืองออกไปสู่ชนบท โดยประกาศว่า สหรัฐจะมาทิ้งระเบิดใส่พื้นที่ตัวเมือง

พนมเปญและเมืองใหญ่ๆ กลายเป็นเมืองร้าง ทุกคนต้องอพยพออกไป ถ้าทหารเขมรแดงตรวจพบใคร จะถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด

การทำมาค้าขาย การศึกษา หยุดชะงักแบบ “ปิดประเทศ” สื่อต่างประเทศถูกเนรเทศ ข่าวการบาดเจ็บล้มตาย เมืองร้าง แพร่กระจายไปทั่วโลกจากการลักลอบถ่ายภาพ

ชาวไทยทั้งประเทศตื่นตระหนกไปกับ ทฤษฎีโดมิโน ที่บอกว่า…ชาติที่จะล่มสลายต่อไป คือ ไทยแลนด์

สื่อตะวันตกให้นิยามการอพยพครั้งนี้ว่าเป็น “การเดินไปสู่ความตาย” พอล พต ฝันมานานว่าจะโดดเดี่ยวประเทศออกจากโลกภายนอก ปิดโรงเรียน โรงพยาบาล โรงงาน ยกเลิกระบบธนาคาร เงินตรา ฯลฯ และจัดให้พวกที่ทำมาหากินอยู่ในเขตเมือง ต้องออกไปทำงานในชนบท

พอล พต มีแนวคิดที่หนักแน่น มุ่งมั่น เรื่องการย้ายถิ่นพำนักของประชากรโดยไม่เคยคำนึงถึงมนุษยธรรม เพื่อสะดวกต่อการควบคุม …กัมพูชาจะมั่งคั่งได้ เพราะการเกษตร… เขมรทุกคนต้องเป็นชาวนา

ใน พ.ศ.2519 ระบบของพอล พตได้จัดแบ่งชาวกัมพูชาออกเป็น 3 กลุ่ม คือ ผู้มีสิทธิเต็ม ผู้มีสิทธิแข่งขัน และผู้อาศัย

ผู้อาศัยส่วนใหญ่เป็นประชาชนใหม่ที่ออกจากเมืองมาอยู่ในคอมมูน ได้รับอาหารเพียงน้ำข้าว 2 ชามต่อวัน ซึ่งทำให้เกิดความอดอยาก

ประชากรที่เคยทำมาค้าขาย เป็นครู อาจารย์ ฯลฯ ต้องเปลี่ยนเป็นเครื่องแต่งกายสีดำ และต้องทำการเกษตรในป่าเขา ทุ่งนา …

ประชากรเขมรผู้น่าสงสาร นอนตายเกลื่อนกราดตามถนน ในห้วย หนอง คลอง บึง ดาษดาไปด้วยซากศพ เพราะขาดอาหาร เจ็บป่วย ถูกทรมาน ฆาตกรรม จึงเกิดศัพท์คำว่า “ทุ่งสังหาร หรือ Killing Field”

ผู้นำเขมรแดงเคยออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงที่ควบคุมโดยรัฐกล่าวว่า ต้องการประชากรเพียง 1-2 ล้านคนในการสร้างสังคมใหม่ ดังนั้น “เก็บคุณไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ทำลายคุณไปก็ไม่มีความเสียหาย”

แปลว่า…ที่ต้องตายไป ก็เพราะเป็นประชากรไร้ค่า

รัฐบาล พอล พต ควบคุมการเคลื่อนย้ายประชากรไปยังชนบท ให้ทำงานในนารวม และบังคับใช้แรงงาน เร่งประหารชีวิตประชาชนฝ่ายตรงข้าม …ทำให้ประชากรกัมพูชาเสียชีวิตไปราว 3 ล้านคน (จากประชากรขณะนั้นราว 8 ล้านคน)

เล่ามายืดยาวเพื่อจะบอกว่า… นี่คือ เหตุผลที่ชาวเขมรนับแสนหนีตายจากนโยบาย มหัศจรรย์-แสนอัจฉริยะ ของนายพอล พต เข้ามาในไทย

19ตุลาคม 2522 รัฐบาลของ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในขณะนั้น แสดงท่าทีชัดเจนในความมีมนุษยธรรม อนุมัติให้จัดพื้นที่รองรับชาวเขมรตามแนวชายแดน ตั้งแต่ศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ ปราจีนบุรี จันทบุรี จนถึงตราด โดยมีองค์กรระหว่างประเทศเข้ามาให้ความช่วยเหลือ ข้าว ปลา อาหาร

โครงกระดูกชาวเขมรราว 1 แสนคน บ้านแตกสาแหรกขาดทยอยอพยพหนีตายผ่านเทือกเขาบรรทัด เสื้อผ้ารุ่งริ่ง ผอมโซ ส่วนใหญ่ป่วยหนักด้วยโรคมาลาเรีย ยุงป่ากัด และอุจจาระร่วงมาตลอดทาง

ที่น่าเวทนาแสนสาหัสคือ แม่ลูกอ่อนและเด็กทารกที่ไม่มีนมกิน กำลังจะตาย ชาวเขมรเหล่านี้ถูกเขมรแดงปล้นทรัพย์สินแก้วแหวนเงินทองของมีค่าไปหมดสิ้นแล้ว

คลื่นคนเขมรตกยากทะลัก เหมือนเขื่อนแตกเข้ามาในแผ่นดินไทย ลูกพี่จีนใจถึง พึ่งได้เสมอ…ยังคงส่งเสบียงอาหาร อาวุธให้เขมรแดงมีแรงสู้รบกับทหารเวียดนาม

ศูนย์พักพิง ใหญ่ที่สุด คือ พื้นที่เขาอีด่าง ถนนอรัญประเทศ-ตาพระยา ลึกเข้ามาในเขตไทยราว 10 กม. ชุบชีวิตให้ชาวเขมรประมาณ 2 แสนคน รวมทั้งตั้งศูนย์อพยพฯ ที่เขาสมิงจังหวัดตราด

เมื่อแผ่นดินเขมรกลายเป็น “ขุมนรกไฟลุกท่วม” เขมรติดอาวุธอีก 1 กลุ่ม จึงคิดโค่น พอล พต โดยแอบไปจับมือกับลูกพี่ใหญ่เวียดนาม นำกำลังรบอันเกรียงไกรของเวียดนามรุกเข้าสู่บ้านตัวเอง เพื่อขับไล่ พอล พต

วันคริสต์มาสของปี 2521 กองกำลังทหารเวียดนามมากว่า 1 แสนนาย บุกเข้ากัมพูชา เขมรแดงแตกพ่าย…

วันที่ 7 มกราคม 2522 พนมเปญแตก ทหารเขมรแดงจอมโหด ถอยออกจากพนมเปญ…นี่คือจุดจบแห่งระบอบเขมรแดงในกัมพูชา ที่กดขี่ สังหารประชาชนราว 3 ล้านคน

พอล พต เคลื่อนกำลังที่เหลือตั้งศูนย์บัญชาการเขมรแดงที่บริเวณแนวชายแดนไทย-กัมพูชา

เหตุการณ์สำคัญที่ลูกหลานไทยต้องทราบ คือ ในวันที่ 26 พฤษภาคม 2522 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯไปบริเวณพื้นที่รองรับเขมรอพยพ เขาล้าน อ.คลองใหญ่ จ.ตราด เพื่อพระราชทานความช่วยเหลือด้วยพระองค์เอง…

กองทัพเวียดนามยึดครองกัมพูชา จัดระเบียบการปกครองกัมพูชาราว 13 ปี และถอนทหารไปเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ.2532

ทุกเวลา นาที รัฐบาลไทย กองทัพไทยจ้องมองสถานการณ์สงครามที่มาติดชิดรั้วบ้านแบบใจหายใจคว่ำ เขมรแดง คือ ตัวเรียกแขก… กองทัพเวียดนามตามมาขยี้เขมรแดงติดชายแดนไทย และบางส่วนเข้ามาในไทย…

ท่านผู้อ่านเชื่อมั้ยครับว่า ในเวลานั้น สหประชาชาติ (UN) ยอมรับให้เขมรแดงเป็นรัฐบาลของกัมพูชา…

พอล พต เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ.2541 ในบ้านพื้นที่เมือง อัลลองเวง ติดชายแดนไทย กำลังของเขมรแดงแตกสลาย บางส่วนประกาศยอมจำนนและถูกจับขึ้นศาล…

หมายเหตุ ในประวัติศาสตร์บางสำนักระบุว่า ชื่อจริง พ่อแม่ตั้งให้ของจอมโหดคนนี้ คือ ซาลอท ซาร์ (Saloth Sar) ส่วน พล พต (Pol Pot) คือ “ชื่อจัดตั้ง” เพื่อการสร้างชาติใหม่….

พลเอก นิพัทธ์ ทองเล็ก
Facebook page นิพัทธ์ ทองเล็ก

บทความก่อนหน้านี้เดินหน้าชน : ปริญญาอลเวง : โดย นายด่าน
บทความถัดไป‘อัจฉริยะ’ นำลูกจ้างบุกศาลแรงงานภาค 7 ฟ้องบริษัทแปรรูปผักผลไม้ค้างค่าแรง 3 เดือน กว่า 100 ล.