ถามว่าเป้าหมายการเคลื่อนไหวในเรื่องรัฐธรรมนูญ ไม่ว่าจะมาจาก 7 พรรคร่วมฝ่ายค้าน ไม่ว่าจะมาจากวงเสวนาจินตนาการใหม่ ข้อตกลงใหม่ อยู่ที่ไหน
อยู่ที่ “รัฐสภา” อย่างแน่นอน
แต่หากดูตัวบุคคลที่ 7 พรรคร่วมฝ่ายค้าน และที่วงเสวนาจินตนาการใหม่ ข้อตกลงใหม่ เชิญเข้าร่วมการอภิปราย
ก็น่าสงสัย
เพราะไม่ปรากฏว่ามี 1 ใน 250 ส.ว.ชุดปัจจุบัน เพราะไม่ปรากฏว่ามี 1 ใน 116 ส.ส.พรรคพลังประชารัฐ
แม้กระทั่งเป็นคนจากพรรคประชาธิปัตย์ก็เป็น “อดีต”
หากมองจากบรรทัดฐานของรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 หากมองจากความร่วมมือของ ส.ว. หากมองจากร่วมมือของ ส.ส.พรรคร่วมรัฐบาลก็แทบหมดหวัง
แล้วความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้อย่างไร
ต้องยอมรับว่าวิถีแห่งการรณรงค์ที่สัมผัสได้นับแต่ภายหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคมเป็นต้นมาดำเนินไปอย่างที่มี ส.ว.และมี ส.ส.รัฐบาลตั้งข้อสังเกตจริง
เพราะ นายกษิต ภิรมย์ ก็เป็นอดีต ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์
เพราะ นายโคทม อารียา และ นายสมชัย ศรีสุทธิยากร ก็เป็นอดีต กกต. และก็เป็นอดีตผู้สมัคร ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์
แม้กระทั่ง ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล ก็เป็นอดีต รมต.ของ คสช.
คำถามที่ตามมาโดยอัตโนมัติก็คือ ทั้งๆ ที่การเคลื่อนไหวของฝ่ายค้านจำกัดวงอยู่เช่นนี้แล้วเหตุใดทางด้าน ส.ว.และทางด้าน ส.ส.ฝ่ายรัฐบาลจึงสำแดงความกังวลออกมา
มิใช่กังวลว่าจะไม่ประสบความสำเร็จ
ตรงกันข้าม ความกังวลที่ค่อยเผยแสดงก็คือ ความกังวลว่าเป้าหมายของการเคลื่อนไหวอาจอยู่ที่ประชาชนในวงกว้าง
กระทั่งกลายเป็น “กระแส” กระทั่งกลายเป็น “มติ” สังคม
แท้จริงแล้ว จังหวะก้าวการขับเคลื่อนไม่ว่าจะออกมาจาก 7 พรรคร่วมฝ่ายค้าน ไม่ว่าจะออกมาจากจินตนาการใหม่ ข้อตกลงใหม่
เด่นชัดว่าเป็นการทำเหมือน “อดีต”
เป็นอดีตของกลุ่มเรียกร้องรัฐธรรมนูญที่เสนอขึ้นมาในเดือนมิถุนายน 2515 เป็นอดีตของกลุ่มธงเขียวที่ปรากฏขึ้นจากผลสะเทือนของพฤษภาคม 2535
นั่นก็คือ การเคลื่อนไหวของภาคประชาชน
เพียงแต่เมื่อเดือนมิถุนายน 2515 มีนิสิตนักศึกษาเป็นฐานอันสำคัญในทางการเมือง เพียงแต่เมื่อเดือนพฤษภาคม 2535 มีฐานมาจากมวลชนระดับ “มือถือ” เป็นกำลังสำคัญ
แต่สถานการณ์หลังเดือนมีนาคม 2562 ต่างออกไป
1 อย่างน้อยก็มี 7 พรรคร่วมฝ่ายค้านเป็นกองหน้านำการเคลื่อนไหว ขณะเดียวกัน 1 มีจินตนาการใหม่ ข้อตกลงใหม่ เข้าไปมีส่วนสร้างพันธมิตรในแนวร่วม
นี่คือการระดมพลังเพื่อจัดการกับ “รัฐธรรมนูญ”
คําถามอยู่ที่ว่า การเคลื่อนไหวภายหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 มีพัฒนาการในทางความคิดและในทางการเมืองอย่างไร
สามารถก่อ “กระแส” ได้หรือไม่
สามารถปักธงในทาง “ความคิด” ให้เกิดความเห็นร่วมได้หรือไม่ว่าความไม่เหมาะสม ความพิกลพิการของ “รัฐธรรมนูญ” ดำรงอยู่อย่างไร
นี่คือกระบวนรื้อและสร้างจินตนาการใหม่ ข้อตกลงใหม่ รัฐธรรมนูญใหม่
