รายงาน : ป้ายสี การเมือง ปฏิบัติการ อิลลูมินาติ เล่นงาน ธนาธร

ทั้งๆ ที่มีการปูดในเรื่องว่าจ้างบริษัท “ล็อบบี้ยิสต์” คือ ความพยายามในการเชื่อมโยงพรรคอนาคตใหม่เข้ากับการชูป้ายประท้วง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่มหานครนิวยอร์ก

นี่ไม่เพียงแต่สัมพันธ์ในเรื่อง “ชังชาติ” อย่างธรรมดา

ตรงกันข้ามเป็นการทำให้การกล่าวหาในลักษระ “นามธรรม” ในห้วงแห่งการไปต่างประเทศของพรรคอนาคตใหม่ในเดือนกรกฎาคมมีลักษณะเป็น “รูปธรรม” เด่นชัด

ถามว่าแล้วทำไมพรรคอนาคตใหม่จึงไม่กลัว

ไม่ว่าจะมองผ่าน “แถลงการณ์” ในนามพรรค ไม่ว่าจะมองผ่านการออกโรงของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ถึงขนาดท้า

“พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จะกล้าเจอหรือไม่ ถ้ากล้าก็พร้อมไป”

เป็นท่าทีที่รุนแรงยิ่งกว่าอาการขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของ เกรตา ทันเบิร์ก บนเวทีสมัชชาสหประชาชาติเป็นท่าทีที่ขาดความอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง

ท่าทีเช่นนี้ของ “อนาคตใหม่” น่าศึกษา

ก่อนอื่นขอให้ไปอ่าน “แถลงการณ์” ของพรรคอนาคตใหม่ในเรื่องการว่าจ้าง APCO Worldwide ยืนยันว่าเอกสารที่ปรากฏกลายเป็นข่าว

มิได้เป็นการ “หลุด”

เพราะเรื่องการว่าจ้างให้บริษัทนี้ทำหน้าที่ในการประสานงาน ติดต่อในระหว่างเดินทางไปต่างประเทศกระทำอย่างเปิดเผย

มีการทำสัญญา แจ้งรายละเอียดทุกประการ

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น การติดต่อและทำสัญญาก็ต้องมีการแจ้งต่อทางการสหรัฐตามข้อบังคับของกฎหมาย จึงมิได้เป็นเรื่องเร้นลับแต่อย่างใด

ตรงนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวกับการชูป้ายที่นิวยอร์ก

ที่มีความเกี่ยวข้องก็เพราะว่ามีบางคน บางกลุ่มพยายามโยงสายยาวในลักษณะที่สำนวนไทยเรียกว่า “จับแพะชนแกะ” ตามความถนัด

ความถนัดก่อนรัฐประหาร 2549 ความถนัดก่อนรัฐประหาร 2557

ความมั่นใจที่สำคัญของกรณี “จับแพะชนแกะ” นี้มิใช่ว่า อยู่ๆ พรรคอนาคตใหม่และ นายธนาธร จึงรุ่ง
เรืองกิจ จะสรุปในแบบเออเอง

1 คนที่ออกโรงทั้งหมดมิได้เป็นคนหน้าใหม่

ไม่ว่าจะมองผ่าน ส.ว. ไม่ว่าจะมองผ่านนักกฎหมาย ไม่ว่าจะมองผ่านสื่อที่โหมประโคมวันแล้ววันเล่าล้วนป็นคนหน้าเดิม

คนหน้าเดิมก่อนรัฐประหาร 2549 คนหน้าเดิมก่อนรัฐประหาร 2557

ขณะเดียวกัน 1 หากติดตามปฏิบัติการไม่ว่า ส.ว. ไม่ว่านักกฎหมาย ก็จะเป็นคนที่ตั้งข้อสังเกตตั้งแต่พรรคอนาคตใหม่ไปยุโรป ไปอังกฤษ ไปแคนาดา ไปสหรัฐมาแล้ว

ถึงขั้นระบุว่า ไม่ได้ให้สัมภาษณ์ BBC ด้วยซ้ำไป

นี่จึงมิได้ดำเนินไปตามทฤษฎี “สมคบคิด” อย่างธรรมดาและปกติ หากแต่ถึงขั้นโยงสายยาวไปยังขบวนการ
“อิลลามินูติ”

เช่นนี้แทนที่จะ “กลัว” ย่อมบังเกิด “ความขำ” มากกว่า

พรรคอนาคตใหม่ถูกทำให้เป็น “ปีศาจ” ยิ่งกว่าที่ปรากฏผ่านนวนิยายของ เสนีย์ เสาวพงศ์ เพราะมีการขยายและโยงไปยังขบวนการเร้นลับในแบบ ดาวินซี โค้ด ของ แดน บราวน์

โดยนักกุข่าวระดับ “พันธมิตร” ระดับ “มวลมหาประชาชน”

เมื่อประสบทั้งเรื่องถือหุ้นสื่อก็ต้องยุติบทบาท ส.ส. และสัมพันธ์กับอิลลูมินาติก็เป็นความผิดระดับยุบพรรค การโยงไปยังม็อบนิวยอร์กจึงมิได้เป็นเรื่องแปลก

คำถามอยู่ที่ว่าจริงหรือไม่ คำถามอยู่ที่ว่าเป็นธรรมหรือไม่

เกาะติดทุกสถานการณ์จาก
Line @Matichon ได้ที่นี่

LINE @Matichon

บทความก่อนหน้านี้รี้ดฯ ปักหมุดประเทศไทย ศูนย์กลางงานแสดงหุ่นยนต์ภูมิภาค เปิดตัว rex ขยายโปรไฟล์งานแสดงหุ่นยนต์ ครอบคลุมธุรกิจการบริการ งานแรกและงานเดียวในอาเซียน
บทความถัดไปเดินหน้าชน : สังคมเสื่อม : สุพัด ทีปะลา