ข้าวทิพย์ทั้ง 4 ก้อนที่อสูรนำมานั้น กล่าวตามเรื่องว่าเป็นข้าวทิพย์ที่มีกลิ่นหอมมาก กลิ่นหอมได้ลอยตามลมไปถึงลงกา นางมณโฑอยู่ในปราสาทได้กลิ่นหอมก็อยากกิน จึงอ้อนวอนทศกัณฐ์ให้หามาให้ ทศกัณฐ์สั่งนางกากนาสูรให้ไปค้นหา นางกากนาสูรแปลงเป็นอีกาบินตามกลิ่นไปจนถึงกรุงอโยธยา ก็พบต้นเหตุที่เกิดกลิ่น เห็นข้าวทิพย์ก็โฉบลงมาคาบเอาไปได้ครึ่งปั้น แล้วบินกลับไปกรุงลงกา นามณโฑได้เสวยข้าวทิพย์นั้น และต่อมาได้ให้กำเนิดนางสีดา
ส่วนครึ่งปั้นที่เหลือนั้น ได้พบตำนานอีกแห่งหนึ่งเล่าว่ามีนก (kite) มาโฉบเอาไปหย่อนลงในมือนางอัญชนาที่ไปยืนเข้าฌานอยู่ตามลำพังดังได้เล่ามาแล้ว และทันใดนั้น พระศิวะได้ปรากฏพระองค์ขึ้นตรงหน้านางบอกให้กินข้าวทิพย์นั้น ต่อมานางอัญชนาก็ให้กำเนิดหนุมาน ตำนานกล่าวไว้สั้นๆ เพียงเท่านี้ แต่ก็ทำให้เรื่องข้าวทิพย์สมบูรณ์ขึ้น และที่น่าสังเกตคือ พระอิศวรหรือพระศิวะจะเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่ด้วยเสมอ นำมาเล่ารวมไว้ด้วยเพราะเป็นเรื่องแปลกออกไป
ตามที่กล่าวมาในตอนต้น จะเห็นว่าเรื่องของหนุมานค่อนข้างจะสับสน และไม่ใช่มีเพียงเท่านั้น คนอินเดียยังมีเรื่องเล่าแบบมุขปาฐะอีกหลายเรื่อง คงจะเนื่องมาจากการเล่าสืบต่อกันมา คนอินเดียคือไม่ได้อ่านจากรามายณะฉบับเดิม จึงเกิดเรื่องเล่าในแต่ละท้องถิ่น เมื่อมีการเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร เรื่องจึงต่างกันออกไป ในปัจจุบันหนังสือดังกล่าวก็หาอ่านได้ยาก เมื่อจะเขียนเรื่องนี้พยายามหามาเป็นตัวอย่างก็แสนจะลำบาก แต่ผู้เขียนก็เห็นว่าสนุกดี
ตามเรื่องที่กล่าวมาว่าหนุมานเป็นปางที่ 11 ของพระศิวะ แต่ไม่ได้เล่าถึงเหตุการณ์หรือเหตุผลว่า พระศิวะอวตารด้วยเหตุผลอะไร จึงขอขยายความต่ออีกสักนิด ตามเรื่องว่าพระศิวะและพระนางสตีประทับอยู่บนยอดเขาไกลาศ (Kailash) พระศิวะชอบภาวนาออกพระนาม “ราม” อยู่เป็นประจำ ทำให้พระนางสตีสงสัยตรัสถามว่า ทำไมออกพระนามเฉพาะ “ราม” เพียงองค์เดียว เทพองค์อื่นไม่เอ่ยถึงเลย
พระศิวะก็ตอบว่า พระรามเป็นเทพสำคัญที่อวตารจากพระวิษณุลงไปดับร้อนแก่มนุษย์ ที่ถูกทศกัณฐ์รบกวน พระองค์จึงต้องลงไปช่วย โดยจะแบ่งภาคลงไปเป็นวานร นางสตีได้ฟังดังนั้นมีความตกใจ ถามพระศิวะว่า ทำไมจะต้องอวตารเป็นลิง เป็นอย่างอื่นที่มีรูปร่าง มีลักษณะที่มีสง่าราศีกว่านั้นไม่ได้หรืออย่างไร เคยเป็นพระผู้เป็นเจ้าที่ยิ่งใหญ่ แล้วลงไปเป็นลิงนี่ดูไม่สมศักดิ์ศรีเลย
พระศิวะมีเหตุผลอย่างไรที่จะอวตารไปเป็นวานร เป็นเรื่องที่รู้กันไม่แพร่หลาย รู้กันแต่ว่าอวตารลงไปเป็นหนุมาน โปรดอ่านเรื่องพิสดารในตอนหน้า
