กรณีของพรรคอนาคตใหม่ กรณีของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้ยกระดับกลายเป็น “สงคราม” แล้วอย่างเด่นชัด
ทั้งมิใช่สงครามธรรมดา หากทำท่าจะเป็นสงคราม “ยืดเยื้อ”
เพียงพิจารณาจาก 24 คดีที่มีอยู่และทำท่าว่า กกต.อาจเพิ่มเข้ามาอีก 1 คดี จากการขยายผลคดีวี-ลัค มีเดีย
ก็ฟ้าแจ้งจางปาง
ขณะเดียวกัน หากพิจารณาจากท่าทีไม่ว่าจะมาจาก นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ไม่ว่าจะมาจาก นายปิยบุตร แสงกนกกุล ก็เด่นชัด
เด่นชัดพร้อม “เดินหน้า”
นั่นก็คือ เดินหน้าในฐานะที่ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นหัวหน้าพรรค เดินหน้าในฐานะที่ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี
ตรงนี้ต่างหากที่สำคัญ
คล้ายกับสงครามยืดเยื้อจะเป็นผลดีต่อฝ่ายที่ได้เปรียบ ไม่ว่าด้านกำลังพล ไม่ว่าในด้านกำลังทรัพย์ ไม่ว่าในด้านกลไกที่มีอยู่ในมือ
แต่ขอให้ดูสงครามยืดเยื้อใน “ประวัติศาสตร์”
จากที่เห็นในจีนยุคเจียงไคเช็ก จากที่เห็นในเวียดนามยุคสหรัฐยกกำลังเข้าไปอย่างมหาศาล จากที่เห็นในอัฟกานิสถาน
ถามว่าในที่สุดใครชนะ
เพราะในความยืดเยื้อของสงคราม ฝ่ายที่ต้องทุ่มกำลังพล ฝ่ายที่ต้องทุ่มงบประมาณ ฝ่ายที่ต้องระดมกลไกอำนาจเข้ามาเป็นเครื่องมือ
เหมือนกับจะ “รุก” แต่ก็รุกในลักษณะ “รับ”
ในที่สุด เหมา เจ๋อตุง ก็จัดการจนเจียงไคเช็กต้องกระเจิงไปไต้หวัน ในที่สุดโฮจิมินห์ก็จัดการจนสหรัฐต้องหนียะย่ายพ่ายจะแจ
และฝ่ายที่เข้าไปในอัฟกานิสถานก็เหมือนกับตกไปในหล่มโคลน
หลังจากคำวินิจฉัยของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญขอให้ดูบทบาทของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ขอให้ดูบทบาทของ นายปิยบุตร แสงกนกกุล
เขา “อยู่เป็น” หรือ#อยู่ไม่เป็น
นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เดินทางไปร่วมเคลื่อนไหวในเรื่อง “ท.ทหารทันสมัย” ในย่านสยามแควร์ท่ามกลางแฟนคลับคับคั่ง
ยิ่งกว่านั้นยัง “ไลฟ์” ในระหว่าง “เดินทาง”
ขณะเดียวกัน นายปิยบุตร แสงกนกกุล อภิปรายเรียกร้องศาลรัฐธรรมนูญให้ดำเนินการวิฉัยเจตนารมณ์ของมาตรา 98(3) ว่าเป็นเช่นใดกันแน่
เด่นชัดยิ่งว่า นี่คือรูปธรรมของ#อยู่ไม่เป็น
ยิ่งกว่านั้น นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ยังเป็นกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาร่าง พ.ร.บ.งบประมาณ และยังอยู่ในฐานะหัวหน้าทีมเตรียมอภิปรายไม่ไว้วางใจของพรรคอนาคตใหม่เหมือนเดิม
นี่คือลักษณะ “ยืดเยื้อ” และทำท่าว่าจะ “ยาวนาน”
ถามว่าในเมื่อเหลืออีกกว่า 20 คดี แต่ละคดีจะดำเนินการอย่างไร จะสามารถรวบรัดสะบัดพลนำไปสู่การยุบพรรคอนาคตใหม่ได้หรือไม่
เด็ดหัว นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้อย่างเป็นจริงหรือไม่
หากเด็ดหัว นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ แล้วจะจัดการกับ นายปิยบุตร แสงกนกกุล และสมาชิกพรรคอนาคตใหม่กว่า 6 หมื่นคน ในรูปการใด
นี่คือภาวะ “ยืดเยื้อ” ที่ยากจะจบได้ภายในพริบตาพลัน
