ทั้งๆ ที่มีความเชื่อค่อนข้างสูงว่า กิจกรรมเสริมสุขภาพ “วิ่ง-ไล่-ลุง” มีความเป็นไปได้น้อยและต่ำมากที่จะเกิดขึ้นได้ในทางเป็นจริง
เหมือนกับความเชื่อในกรณี นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ
เหมือนกับความเชื่อในกรณีที่จะไม่ยอมให้ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้เข้าไป “เหยียบ” และแสดงบทบาทในที่ประชุมสภา
เหมือนกับความเชื่อว่าจะต้องมี “การยุบ” พรรคอนาคตใหม่ แน่นอน
อย่างเก่งที่สุด กิจกรรมเสริมสุขภาพ “วิ่ง-ไล่-ลุง” ก็เสมอเป็นเพียงการเคลื่อนไหวทางด้านการข่าว การประชาสัมพันธ์
แต่บรรดา “ลุง” จะไม่ยอมให้เกิดขึ้นแน่นอน
ถามว่า น้องบอล ธนวัฒน์ สำเหนียกรู้หรือไม่ ถามว่าบรรดาคนเกือบ 1 หมื่น ที่ต้องการสำแดงเจตจำนงจะเข้าร่วมรู้หรือไม่
ตอบได้เลยว่า “รู้”
รู้เหมือนกับรู้ “ล่วงหน้า” ว่ามาตรการที่จะสกัดขัดขวาง นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ จะต้องปรากฏเป็นจริงตั้งแต่ก่อนเปิดสภาเมื่อเดือนพฤษภาคม 2562 มาแล้ว
รู้เหมือนกับรู้ว่าจะมีการยุบพรรคอนาคตใหม่ หากแต่ยังตัดสิทธิทางการเมืองของกรรมการบริหาร
ถามว่ารู้จากอะไร
ตอบได้เลยว่า รู้จากปฏิบัติการ IO ที่เกิดขึ้นและดำรงอยู่ในสังคมตามพิมพ์เขียวอันกำหนดเอาไว้แล้วในยุทธศาสตร์ LAWFARE
เหมือนๆ กับกรณี “วิ่ง-ไล่-ลุง”
พลันที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกดดันผ่านสโมสรผู้สื่อข่าวต่างประเทศแห่งประเทศไทย มิให้ บอลล์ ธนวัฒน์ แถลงข่าว
ก็รู้กันแล้วว่า เรื่องนี้เป็น “เรื่องใหญ่”
หากไม่เห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่ หากไม่ได้รับ SIGNAL จาก “ลุง” อย่างเข้มแข็ง แกร่งกล้า มีหรือที่ “เจ้าหน้าที่” จะเอาการเอางาน
ถึงขนาด “ขู่” ผู้สื่อข่าว
ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะผ่านสมรภูมิเลบานอน ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะเคยวิ่งหลบกระสุนที่อัฟกานิสถาน ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะสัมผัสมาตรการแบบเดียวกันนี้ที่กัมพูชา
ยิ่งเมื่อ “เจ้าหน้าที่” ตามไปกดดันที่ “รัตนโกสินทร์”
ยิ่งมีความแจ่มชัดว่า ปฏิบัติการเหล่านี้มิได้เป็นเกมชั่วครั้งชั่วคราว หากแต่เป็นภาระธุระในระดับยุทธศาสตร์ด้วยซ้ำไป
เป้าหมายก็คือ จะต้องสกัดทุกวิถีทาง
ไม่เพียงแต่จะสกัดกิจกรรมเพื่อสุขภาพ “วิ่ง-ไล่-ลุง” เท่านั้น หากแม้กระทั่งการตัดสังสรรค์ผ่านกระบวนท่า FLASH MOB ก็จะต้องไม่ให้เกิดขึ้นมีขึ้นอีก
ไม่ว่าเดือนมกราคม ไม่ว่าเดือนกุมภาพันธ์
ที่เป็นเช่นนี้ไม่เพียงเพราะทั้งหมดนี้สัมพันธ์กับบทบาทของพรรคอนาคตใหม่ สัมพันธ์กับบทบาทของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ
หากแต่ยัง “หลอน” จาก “ฝันร้าย”
เป็นฝันร้ายจากสถานการณ์ FLASH MOB เมื่อเสาร์ที่ 14 ธันวาคม ณ ปทุมวัน เพราะนึกไม่ถึงว่าจะมีคนไปมากขนาดนั้น
เป็นฝันร้ายจากเสียงตะโกน “ออกไป ออกไป”
