ฉลองแบบเฉาๆ ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
คงหงอยเหงาตามภาวะเศรษฐกิจ
ชาวบ้านไม่ขำ เหตุระกำลำบาก ปัญหาปากท้อง
จะโทษใครดี
เศรษฐกิจโลกพัง ฝีมือรัฐบาลปัง อย่างนั้นหรือ
ข่าวส่งท้ายปี ชวนหดหู่
โรงงานเจ๊ง ชักแถวเลิกจ้าง ที่ประกอบการอยู่ก็กุมขมับ
ทั้งนี้ทั้งนั้น บริษัทที่ทยอยล้มหายตายจากรายวัน สาเหตุแยกย่อย อาจต่างกัน เรื่องนั้น เรื่องนี้
แต่ที่แน่ๆ ประสบมรสุม พิษเศรษฐกิจเป็นหลัก
คิดดูง่ายๆ ถ้าเดินเครื่องต่อได้ เติบโตขยายตัวดี
นักธุรกิจ นักลงทุนที่ไหน จะคิดเล็ก คิดน้อย ยุบทิ้ง เลิกทำ ตั้งบริษัทใหม่ จ้างใหม่
เล่นแร่แปรธาตุ เทคนิค ลดต้นทุนประกอบการ อย่างข่าวเขาว่ากัน
มีแต่ต้องปั๊ม เพิ่มกำลังการผลิต รับออเดอร์พุ่ง
เหตุมันท่วมต้นทุนที่ว่า
แต่ขาลง มองไม่เห็นฝั่ง เมื่อไหร่ก็ตาม มีฤดูเดียว ‘เศรษฐกิจซบ’
บริษัท ห้างร้าน โรงงาน หน้าแห้ง
ดิ้นไม่ออก สูตรสำเร็จอย่างง่าย ก็หันมาดูต้นทุน สับสวิตช์ตัด ลดทุกอย่าง-ประหยัด
ประคองให้อยู่รอด
โรงงานเจ๊ง เลิกทำ ลดจ้าง งัดเทคนิคคุมต้นทุนประกอบการสู้ไปตายเอาดาบหน้า
ไม่ได้มาจากเรื่องไหน ไซด์เอฟเฟ็กต์เศรษฐกิจแย่ทั้งนั้น
