คอลัมน์หน้า 3 : คำพูด การทำ โครงการ เราไม่ทิ้งกัน กับ ความเชื่อมั่น
ยิ่งดำเนิน โครงการ “เราไม่ทิ้งกัน” อันกระทรวงการคลังเป็นแม่งาน ก็ยิ่งจะกลายเป็นปัญหาทำลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาล
ปัจจัย 1 มาจากความไม่พร้อม
ไม่พร้อมเมื่อเปรียบเทียบกับการตระเตรียมเงินก้อนมหึมาเอาไว้ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยช่วยเหลือในกรณี “ตราสารหนี้”
อันเป็นการ “อุ้มคนรวย” อย่างแจ้งชัด
ขณะเดียวกัน ปัจจัย 1 มาจากการไม่ประสานในเรื่องคำพูดของผู้มีส่วนใน “โครงการ” ตั้งแต่ระดับหัวแถวกระทั่งหางแถว
จาก “ประยุทธ์” จนถึง “ลวรณ”
เมื่อคำพูดไม่อยู่ในร่องในรอยเสียแล้ว ยังจะมีความแน่นอนอะไรเหลืออยู่ในกระบวนการดำเนินโครงการอีกเล่า
ทั้งหมดนี้คือ รูปธรรมแห่งความไม่พร้อม
ความไม่พร้อมโดยพื้นฐานเด่นชัดยิ่งจากความไม่พร้อมในเรื่องของ “ฐานข้อมูล” อันส่งผลทำให้มีทั้งผู้สมหวัง มีทั้งผู้ผิดหวัง
“นักศึกษา” ก็กลายเป็น “เกษตรกร”
ที่น่าขำก็คือ คนขายลอตเตอรี่ซึ่งเป็นผู้ประกอบการรายย่อยก็ยังคงสถานะแห่ง “เกษตรกร” เช่นเดียวกับ แท็กซี่ หรือคนขายหมูปิ้ง
อย่าถามถึง Big Data อย่าถามถึง ไทยแลนด์ 4.0
คำพูดอันเคยติดปาก ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ ติดปาก ดร.อุตตม สาวนายน ติดปาก ดร.สุวิทย์ เมษินทรีย์ แทบไม่มีความหมาย
กลายเป็น “น้ำยาบ้วนปาก”
นายกรัฐมนตรีพูดอย่าง โฆษกรัฐบาลพูดอย่าง รัฐมนตรีคลังพูดอย่าง ยิ่งกว่านั้น รัฐมนตรีคลังพูดอย่าง โฆษกกระทรวงพูดอีกอย่าง
แล้วจะเอาอะไรมาให้ “เชื่อถือ”
ในที่สุด กรณีของโครงการ “เราไม่ทิ้งกัน” จะกลายเป็นเครื่องประจานให้เห็นถึงประสิทธิภาพแห่งการบริหารจัดการของรัฐบาล
ไม่ว่าจะมองผ่าน “ทีมเศรษฐกิจ” ไม่ว่าจะมองผ่าน “ทีมการเมือง”
ถามว่าข่าวที่ว่าจะจ่ายเงิน 5,000 บาท ให้เพียง 1 เดือน มาจากไหน ถามว่าข่าวที่ว่าอาจขยายการจ่ายเงินให้ยาวออกไปถึง 6 เดือน มาจากไหน
โฆษกรัฐบาลตอบได้ โฆษกพรรคพลังประชารัฐตอบได้
หากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีลักษณะ “กัมมันตะ” ในการทำงานอย่างเพียงพอก็คงตอบได้ว่า
ต้นตอของ Fake News มาจากที่ใด
ล้วนมาจากรัฐบาล ล้วนออกมาจากทำเนียบรัฐบาล ล้วนออกมาจากกระทรวงการคลัง ล้วนออกมาจากพรรคพลังประชารัฐ
แล้วยังจะเหลือ “ความน่าเชื่อถือ” อยู่อีกละหรือ
จากนี้จึงเห็นได้ว่า ปัญหาความน่าเชื่อถือ ปัญหาความไว้วางใจต่างหาก คือสิ่งที่รัฐบาลจักต้องกระทำอย่างรีบด่วน
โดยเฉพาะต่อประเด็นการช่วยเหลือ เยียวยา
หากทำเนียบรัฐบาล ไม่สามารถร้องเพลงเดียวกัน คีย์เดียวกัน กับบทเพลงที่ออกมาจากกระทรวงการคลังเสียแล้ว
ประชาชนจะให้ความเชื่อถือกับอะไรและกับใคร
