คอลัมน์หน้า 3 : หงุดหงิด งุ่นง่าน โครงการ เราไม่ทิ้งกัน ปัญหา ‘ตกงาน’

20.04.20 | 10:40 น.
คอลัมน์หน้า 3 : หงุดหงิด งุ่นง่าน โครงการ เราไม่ทิ้งกัน ปัญหา ‘ตกงาน’

คอลัมน์หน้า 3 : หงุดหงิด งุ่นง่าน โครงการ เราไม่ทิ้งกัน ปัญหา ‘ตกงาน’

ทําไมทำเนียบรัฐบาล ทำไมพรรคพลังประชารัฐ จึงหงุดหงิดกับภาพของ “ชาวบ้าน” ที่เข้าแถวยาวเหยียดรอรับเงินและสิ่งของที่มีผู้บริจาค

ไม่ว่าจะเป็นที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นใน กทม.

ทั้งๆ ที่ภาพการเข้าแถวยาวเหยียดที่เห็นผ่าน “สื่อ” ล้วนดำเนินไปภายใต้แนวทางแห่งความคิด “เราไม่ทิ้งกัน” อย่างเด่นชัด

เป็นไปตามอนุสาสน์ให้จัดตั้ง “โรงทาน”

Advertisement

แต่แล้วเมื่อเห็นภาพชาวบ้านไปที่กระทรวงการคลัง แต่แล้วเมื่อเห็นภาพชาวบ้านเข้าแถวยาวเหยียดบนถนนเพชรเกษม ที่ย่านดอนเมือง

กลับสร้างความหงุดหงิด สร้างความไม่พอใจ

เสียงเตือนจากทำเนียบรัฐบาลคล้ายกับจะกลายเป็นพาหะนำโรค เสียงสำทับจากพรรคพลังประชารัฐมองว่าเป็นมวลชนจัดตั้ง

ทำไมต้องหงุดหงิด ทำไมเห็นเป็นเรื่องการเมือง

น่าสังเกตว่า ภาพการปรากฏขึ้นของชาวบ้าน ไม่ว่าจะที่ถนนเพชรเกษม ไม่ว่าจะที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะที่สวนลุมพินี เหมือนกับเป็นภาพฟ้อง

1 ฟ้องให้เห็นจุดบกพร่องของ “เราไม่ทิ้งกัน”

ขณะเดียวกัน 1 ฟ้องให้เห็นต้นตอและความต่อเนื่องแห่งปัญหาและความเดือดร้อนของ “ชาวบ้าน” มาจาก “มาตรการ” ของรัฐบาล

มาตรการ “เข้ม” ทำให้คนตกงาน

เมื่อตกงานจึงเกิดคลื่นการอพยพครั้งใหญ่จากเมืองหลวงออกไปชนบท เมื่อตกงานก็ขาดรายได้ ไม่มีเงิน จำเป็นต้องรอรับการบริจาค การช่วยเหลือ

เกิดภาพ “คนจนเมือง” อย่างมหาศาล

สะท้อนไม่เพียงความล้มเหลวในการบริหารจัดการทางเศรษฐกิจในห้วงหลังรัฐประหาร หากแต่สะท้อนให้เห็นผลสะเทือนจากมาตรการ “เข้ม”

มิได้เป็นความสำเร็จ หากเป็นความล้มเหลว

ภาพที่ชาวบ้านเข้าแถวยาวเหยียดเพื่อรอรับเงินทองของบริจาค จึงเป็นภาพแห่งความล้มเหลว เป็นภาพประจานผลงานของรัฐบาล

1 เป็นผลงานของรัฐบาล “ก่อน” 1 เป็นผลงานของรัฐบาล “ปัจจุบัน”

ในอดีตสามารถอ้างสาเหตุและความล้มเหลวมาจากรัฐบาลในกาลอดีต ไม่ว่าของทักษิณ ไม่ว่าของอภิสิทธิ์ ไม่ว่าของยิ่งลักษณ์

แต่ปัจจุบันยากเป็นอย่างยิ่งที่จะอ้าง

เพราะปัจจุบันคือรัฐบาลหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 เพราะรัฐบาลก่อนคือรัฐบาลหลังรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557

ทั้งหมดล้วนเป็นรัฐบาลเดียวกัน

นั่นก็คือ เป็นรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หลังรัฐประหาร นั่นก็คือ เป็นรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หลังใช้อภินิหารกฎหมายสืบทอดอำนาจ

นี่คือภาวะกระอักกระอ่วน นี่คืออาการพะอืดพะอม

ไม่ว่าจะมีความพยายามเสนอหลัก “สุขภาพเหนือเสรีภาพ” แต่ในที่สุดแล้วปัญหาอันเนื่องแต่ไวรัสก็ได้พัฒนาและกลายเป็นปัญหาในทางการเมือง

เป็นปัญหาของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา

เป็นปัญหาที่เริ่มสร้างความไม่แน่ใจว่า ผลงานในห้วงหลังรัฐประหารจะเป็นหลักประกันให้กับการรับมือกับปัญหาหลังการเลือกตั้งได้หรือไม่

ในที่สุด คือปัญหาความไม่เชื่อมั่น ปัญหาความไม่ไว้วางใจ