การจับกุมทนายความสิทธิมนุษยชน แกนนำนักกิจกรรมจังหวัดระยอง นักศึกษาธรรมศาสตร์
ทำให้เกิดปฏิกิริยาการรวมตัวเคลื่อนไหว เรียกร้อง กดดันจากนักศึกษา คณาจารย์ และประชาชนวงการต่างๆ เพิ่มขึ้น
อุณหภูมิแห่งความไม่พอใจรัฐบาลทวีความร้อนแรงฉับพลันทันใด!
บทบาทการเมืองของเยาวชนที่ก่อรูปก่อร่างขึ้นเป็นที่น่าจับตามองอย่างยิ่งว่าจะ “พัฒนา” และ “ยกระดับ”
การเคลื่อนไหวไปสู่ “เป้าหมาย” ได้หรือไม่อย่างไร?
หลังข้อเรียกร้องไม่ได้รับการสนองตอบไม่ว่าจะเป็น
หนึ่ง การยุบสภา
หนึ่ง การคุกคาม ตั้งข้อหาจับกุมผู้ที่ออกมาเคลื่อนไหว
หนึ่ง แก้ไขรัฐธรรมนูญ
ใครที่คิด ใครที่พูด ให้ร้ายป้ายสี แบบเก่าๆ ว่าถูกชักจูง ถูกยุยงปลุกปั่น ถูกล้างสมองมา
เท่ากับว่ากำลังสบประมาท หมิ่นแคลนศักดิ์ศรีเยาวชนอย่างยิ่ง
ถามว่าเยาวชนเหล่านี้เป็นคนโง่ ยอมให้ “ใคร” มา “บงการ” แล้วเดินตามได้อย่างง่ายๆ กระนั้นหรือ?
ไม่ใช่แน่นอน!?
ผู้ใหญ่ที่พอมีสติปัญญา ไม่อคติ ไม่หลอกตัวเอง ย่อมประจักษ์แจ้งแก่ใจดีว่าสภาพบ้านเมืองในระยะ 10 ปีที่ผ่านมา
เกิดความขัดแย้ง แตกแยก มีการขัดขวางการเลือกตั้งต้นปี 2557
จบลงด้วย “การรัฐประหาร”!
คสช.เข้ามาปกครองประเทศและสืบทอดอำนาจมาจนถึงปัจจุบัน
นักเรียน นักศึกษา ซึ่งอยู่ในวัยเยาว์ค่อยๆ โตขึ้นจากชั้นประถมขึ้นมัธยมสู่รั้วมหาวิทยาลัย
เห็นสภาพบ้านเมือง รับรู้เหตุการณ์ทางสื่อโซเชียล บ้านนี้เมืองนี้เป็นประชาธิปไตยหรือไม่?
ผู้ปกครองใช้อำนาจ ใช้กฎหมายเพื่อลงโทษ “คนเห็นต่าง” โดยเฉพาะเยาวชนราวกับเป็น “อาชญากร” หรือไม่?
เห็นการ “ยุบพรรค” บางพรรคที่พวกเขาไป “กาบัตร” เลือกตั้ง โดยหวังว่าพรรคนี้จะเป็นปากเป็นเสียงให้กับคนรุ่นใหม่
แต่สุดท้ายความหวังพังครืน!?
ยิ่งเพิ่มความคับแค้นใจให้กับเยาวชน
บัณฑิตที่จบไปเมื่อ 3-4 ปีก่อนจำนวนไม่น้อยยังหางานทำไม่ได้ ผู้ที่จบในปีนี้ก็ไม่แคล้ว “เตะฝุ่น”
อีก 2-3 ปีข้างหน้า บัณฑิตว่างงานน่าจะเพิ่มเป็นหลายแสนคน
ถามว่า 6-7 ปีที่ คสช.ยึดอำนาจเข้ามาแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้หรือไม่?
วาทกรรม ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
การพัฒนาระบอบประชาธิปไตย รัฐธรรมนูญ ระบบการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม เลื่อนลอยไร้อนาคต
“หัวอก” ของเยาวชนอยู่ในสภาพที่น่าเห็นใจ!
อย่าลืมว่า “เยาวชน” คือ “พลังบริสุทธิ์” ของชาติที่จะต้องรับช่วงต่อไปในวันข้างหน้า
การกระทำของผู้ใหญ่ที่ลุแก่อำนาจ คิด “บ้องตื้น” ว่า การข่มขู่ การคุกคาม การจับกุมเอาเข้าคุกเข้าตะรางจะหยุดพวกเขาเหล่านั้นได้จริงละหรือ?
อาจกลับตาลปัตร ยิ่งทำให้เยาวชนผนึกกำลังพร้อมใจกัน “ชูสามนิ้ว” ต่อสู้กับความ “อยุติธรรม” และ “เผด็จการ”
โดยไม่ “หวาดกลัว” หรือ “หวั่นเกรง” ใดๆ ก็ได้
และจะแพร่กระจายออกไปทั้งกรุงเทพฯและต่างจังหวัดไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งย่อมมีคนเห็นใจเพิ่มอีกเป็นจำนวนมาก
จากนี้ไม่นานจะรู้กันว่า “พลัง” ของ “นักศึกษา” นั้นมีอยู่จริง!?!
