จับตา ชุมนุมใหญ่
ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
เสาร์ 19 กันยายน
ทําไมการชุมนุมใหญ่ในวันเสาร์ที่ 19 กันยายน จึงกลายเป็นประเด็น “ร้อน” ที่แม้กระทั่งในที่ประชุมสภากลาโหมก็ให้ความสนใจเป็นอย่างสูง
คำตอบ 1 อาจเพราะเป็นวันที่ 19 กันยายน
เนื่องจากเป็นวันครบรอบ 14 ปีของการรัฐประหารเมื่อปี 2549 ที่นำโดย พล.อ.สนธิ บุณยรัตกลิน ซึ่งเรียกตนเองว่า “คมช.”
เป็นปฐมบทก่อนรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
คำตอบ 1 อาจเพราะเป็นการจัดโดย “กลุ่มมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการชุมนุม” อันก่อปรากฏการณ์ทะลุเพดานในทางการเมือง
ทะลุเพดานจาก “เรือนพัน” เป็น “เรือนหมื่น”
ทะลุเพดานพร้อมกับข้อเรียกร้อง 10 ข้อในการแก้ไขรัฐธรรมนูญอันกลายมาเป็น 1 ความใฝ่ฝันซึ่งดำรงอยู่ในข้อเสนอของ “คณะประชาชนปลดแอก”
แสงแห่งสปอตไลต์จึงฉายจับไปยัง “ท่าพระจันทร์”
มีความพยายามจะเสี้ยมให้เกิดความขัดแย้งและแตกแยกระหว่าง “เยาวชนปลดแอก” กับ “มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการชุมนุม”
หยิบเอาประเด็น “เพนกวิน” กับ “รุ้ง” มาประโคม
ประโคมว่า “เยาวชน/ประชาชนปลดแอก” ไม่ยอมให้ นายพริษฐ์ ชิวารักษ์ ขึ้นปราศรัยบนเวทีบนถนนราชดำเนินในคืนวันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม
“เสี้ยม” และ “ขยาย” ให้ใหญ่เกินความเป็นจริง
ทั้งๆ ที่ในคืนนั้น นายอานนท์ นำภา ก็ขึ้นปราศรัย ทั้งๆ ที่ภายในข้อเรียกร้องและจุดยืนของ “เยาวชน/ประชาชนปลดแอก”
ก็เน้นผ่านหัวข้อ “ความใฝ่ฝัน” อย่างเด่นชัด
ยิ่งกว่านั้น ความเป็นจริงที่ปรากฏนับแต่วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคมเป็นต้นมา ไม่ว่า “เยาวชน/ประชาชนปลดแอก” ไม่ว่า “มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการชุมนุม” ก็ยังขับเคลื่อนไปด้วยกัน
ดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระ แต่มี “เป้าหมาย” เดียวกัน
การเคลื่อนไหวซึ่งสร้างความหวาดพรั่นเป็นอย่างสูงในทางการเมืองเพราะมีการโฟกัสไปยังบทบาทของ นายพริษฐ์ ชิวารักษ์ อย่างเป็นการพิเศษ
พิเศษเพราะ “เพนกวิน” ขยับอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะขึ้นปราศรัยบนเวทีที่ขอนแก่น ไม่ว่าจะขึ้นปราศรัยบนเวทีที่พระนครศรีอยุธยา ไม่ว่าจะขึ้นปราศรัยบนเวทีที่อุบลราชธานี
ตกผลึกและร้อนแรง
ประการสำคัญเป็นอย่างมากทุกครั้งของการจบคำปราศรัย นายพริษฐ์ ชิวารักษ์ ประกาศอย่างหนักแน่นถึงการชุมนุมในวันเสาร์ที่ 19 กันยายน
ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
เท่ากับสะท้อนและยืนยันให้เห็นว่า การชุมนุมใหญ่ ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ซึ่งจัดโดยกลุ่มมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการชุมนุม
สำคัญและทรงความหมายในทางการเมือง
จากวันอังคารที่ 24 สิงหาคม ไปยังวันเสาร์ที่ 19 กันยายน เหลือเวลาเพียงไม่ถึง 3 สัปดาห์ การชุมนุมใหญ่ในทางการเมืองก็จะรุกคืบเข้ามา
หาก “อำนาจรัฐ” มีความหวั่นไหว
ก็มีความจำเป็นต้องจับตาดูจังหวะก้าวในการเคลื่อนไหวของฝ่ายความมั่นคงไม่ว่าทหาร ไม่ว่าตำรวจ ไม่ว่าฝ่ายปกครองจะดำเนินไปอย่างไร
เพื่อลดทอนบทบาทและความหมายของการชุมนุม
