สถานีคิดเลขที่ 12 : หมุดแพนเค้ก
หมุดคณะราษฎร น่าจะเป็นมหากาพย์อีกยาว ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่รัฐฮึดฮัดจะเอาผิดกับผู้ชุมนุมเยาวชนที่ไปเจาะพื้นปูนสนามหลวงที่ กทม.ทำไว้ แต่หมุดที่ว่านั้นผันมีคนทำเป็นขนมแพนเค้กขายด้วย
ส่งสัญญาณว่าหมุดจะแพร่หลายยิ่งกว่าฝังไว้บนพื้นหลายเท่า
จากเดิมการฝังหมุดคณะราษฎร 2563 หรือหมุดคณะราษฎรหมุดที่สอง เป็นเพียงสัญลักษณ์การแสดงออกทางการเมืองของผู้ชุมนุมที่แจ้งความจำนงว่า ต้องการทวงอำนาจคืนสู่ประชาชน
การทวงอำนาจครั้งนี้ อาจมีผู้ใหญ่บางท่านไม่สบอารมณ์กล่าวหาเด็กพวกนี้ว่า ก้าวร้าว เอาแต่ใจ บ้างอาจเคียดแค้น หรือไม่ก็ริษยา ถึงขั้นเรียกคนรุ่นใหม่กลุ่มนี้ว่า เผด็จการ ซึ่งก็น่าขำเข้าไปอีก
เพราะมีเผด็จการที่ไหนถูกฝ่ายมีอำนาจใช้กฎหมายเล่นงานอย่างไม่หยุดหย่อน
เผด็จการในโลกนี้ล้วนมีแต่บุคคล หรือคณะที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เป็นฝ่ายผู้ปกครอง และผู้ถือครองอาวุธทั้งสิ้น
มีแต่ไทยแลนด์นี่เอง ที่มีคนไอเดียบรรเจิดกล่าวหารัฐสภาเสียงข้างมาก ว่าเผด็จการรัฐสภา ให้ร้ายผู้ชุมนุมที่มีจำนวนสูงเกินคาดว่าเป็นเผด็จการ และกล่าวหาระบอบประชาธิปไตยว่า บูลลี่
การทวงอำนาจของกลุ่มเยาวชน และประชาชนที่ใช้พิธีฝังหมุดเป็นสัญลักษณ์ ดูออกได้ไม่ยากว่าต้องการสื่อว่า ขณะนี้อำนาจไม่ได้อยู่กับประชาชนคนส่วนใหญ่ของประเทศ
หนึ่ง เพราะเป็นช่วงเปลี่ยนถ่ายคณะรัฐประหารมาเป็นรัฐบาลจากการเลือกตั้ง ด้วยกลไก และกฎเกณฑ์ที่ล็อกไว้แล้วว่าต้องตามนี้
สอง เพราะการตัดสินใจของรัฐบาลปัจจุบันหลายเรื่อง บ่งบอกว่าไม่ตอบสนอง ไม่แก้ปัญหา และไม่สะท้อนเสียงประชาชนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะเรื่องเศรษฐกิจที่หมดเรี่ยวหมดแรง แจกเงินหลายรอบแล้วกลับไม่สามารถปลุกบรรยากาศ หรือพลิกฟื้นความเชื่อมั่นได้
แค่คำถามเรียบง่ายจากอดีตนายกฯ ที่เป็นฟูจิทีฟ ว่า 14 ปีมานี้คนไทยเป็นอย่างไรบ้าง คงจะได้คำตอบที่รู้ๆ กันอยู่ ทั้งคนที่ตอบดังๆ และคนที่แอบคิดอยู่ในใจลึกๆ
นอกจากนี้ ยังชวนให้คิดไปว่า จะดีแค่ไหน ถ้าคนไทยปลดนายกฯ ที่ถูกครหาเล่นพรรคเล่นพวก คอร์รัปชั่น ด้วยตนเอง ผ่านการเลือกตั้งแทนที่จะเป็นการรัฐประหาร
หรือหากคิดว่าต่อให้เลือกตั้ง 10 รอบก็ยังสูญเสียน้อยกว่ารัฐประหารสองรอบ ก็ไม่เว่อร์เกินไป
แน่นอนว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้วย้อนกลับไปไม่ได้ แต่เป็นเรื่องที่เรียนรู้ได้ ซึ่งปกติแล้วการเรียนรู้คือ การศึกษาประวัติศาสตร์
นักประวัติศาสตร์ และนักโบราณคดีมากมายในโลกพยายามขุดค้นหาข้าวของเครื่องใช้ เครื่องประดับ ฯลฯ มาเป็นหลักฐานสำหรับการศึกษา
สิ่งของเหล่านี้ไม่ได้มีค่าเพียงเพราะว่า มันเก่า แต่เป็นสิ่งที่ช่วยสะท้อนวิถีชีวิต ความคิด วิทยาการ เทคโนโลยี ของคนในอดีต ให้คนรุ่นใหม่ศึกษา
สำหรับหมุดคณะราษฎร 2563 แม้ถูกถอดไปแล้ว หรือถูกทำลายอาจไม่ได้เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใดๆ แต่อย่างน้อยภาพแพนเค้กรูปหมุด หรือหมุดในรูปแบบอื่นๆ ที่เผยแพร่อยู่ในโลกออนไลน์ ยากจะลบออกไปได้หมด
สิ่งเหล่านี้จะบอกคนในอนาคตได้ว่า ปี 2563 กำลังเกิดอะไรขึ้น
ชุมฉันท์ ชำนิประศาสน์
