เหตุการณ์ปะทะคารมระหว่าง “ผู้ทรงเกียรติ” กับ “เพนกวิน-ไมค์” ในห้องประชุมคณะกรรมาธิการป้องกันและปราบปรามการทุจริตประพฤติมิชอบ (กมธ.ป.ป.ช.) สภาผู้แทนราษฎร ที่รัฐสภา เกียกกาย เมื่อวันที่ 3 ธันวาคมที่ผ่านมา
ถ้ามองอย่างมีอารมณ์ร่วมแบบซาดิสม์ก็จะคิดว่า “มันส์” สะใจ
แต่ถ้าตรึกตรองให้ถี่ถ้วนจะรู้สึกว่า หดหู่-เศร้าใจ ปนสมเพช
พริษฐ์ ชิวารักษ์ หรือเพนกวิน กับ ภาณุพงศ์ จาดนอก หรือไมค์ ระยอง เป็นแกนนำกลุ่มราษฎรได้มาชี้แจงต่อกรรมาธิการฯ
กรณีถูกเจ้าหน้าที่รัฐทำร้ายร่างกายระหว่างถูกคุมตัวออกจากเรือนจำ ขึ้นรถควบคุมผู้ต้องขังไป สน.ประชาชื่น
คลิปข่าวที่เผยแพร่ในสื่อต่างๆ ระบุถ้อยคำโต้กันไปมา
“ดิฉันไม่ถนัดฟังเด็กเลี้ยงแกะ” กมธ.กล่าว
“ต้องเป็นเด็กเลี้ยงไก่ ใช่ไหมครับ ถึงจะฟัง” เพนกวินโต้กลับ
“อย่าชี้หน้านะคะ เพราะว่าไม่ให้เกียรติ ที่นี่ไม่ใช่ม็อบ” กมธ.สวน
“ที่นี่ก็ไม่ใช่เล้าไก่นะครับ” เพนกวินไม่ลดละ
“ดิฉันเคยเลี้ยงไก่ แต่ดิฉันไม่ชอบหมู” กมธ.เหน็บ
ถามว่าทำไมถึงหดหู่-เศร้าใจ ระคนสมเพช และสิ้นหวังกับการปะทะเดือดครั้งนี้
การต่อล้อต่อเถียงในเรื่องส่วนตัว ยิ่งไม่สร้างสรรค์ ไร้สาระ และไม่เกิดประโยชน์หรือไม่?
ซึ่งไม่ควรเกิดขึ้นในสถานที่ “สัปปายะสภาสถาน” อันหมายความถึง “ที่สงบ สะดวกสบาย”
แต่กลับกลายเป็นสถานที่ระบาย “ความคั่งแค้นเคืองแห่งอารมณ์” ไปแล้วหรือไม่?
เพนกวินและไมค์มีบทบาทในการชุมนุมม็อบ 3 นิ้ว ถูกตั้งข้อหา ถูกจับกุม ถูกคุมขังทั้งบนโรงพัก และเรือนจำ
ทั้งสองมาที่นี่เพื่อบอกเล่าว่า ตนเองถูกรุมทำร้าย
คล้ายๆ “หนีร้อนมาพึ่งเย็น”!
อย่าลืมว่า สัปปายะสภาสถาน คือ สถานที่อันเป็นตัวแทนของสภานิติบัญญัติของชาติ เป็นที่ประชุมของ ส.ว.-ส.ส.-คณะรัฐมนตรี
เป็นสถานที่สำหรับผู้แทนประชาชนใช้ประชุม เพื่อรับฟังปัญหาของประชาชน และแก้ไขปัญหาความเดือดร้อน ความไม่เป็นธรรมต่างๆ ของชาวบ้าน
สถานะ “ผู้ทรงเกียรติ” เหนือกว่า “เพนกวิน-ไมค์” ในทุกๆ ด้าน มีเงินเดือน มีค่าตอบแทน สิทธิประโยชน์อื่นๆ อีกมากมายในการทำหน้าที่
การปะทุอารมณ์เข้าใส่กันท่ามกลางเสียงหัวเราะครื้นเครงของคนในห้องประชุม
เป็นความ “มันส์” ก็จริง แต่ฉาบแฝงไว้ด้วยความขมขื่นหรือไม่?
สุดท้ายข้อเรียกร้องของ เพนกวิน-ไมค์ จะได้รับการตรวจสอบ หาข้อเท็จจริง เป็นที่พึ่งหาความยุติธรรมจากคณะกรรมาธิการฯ ได้หรือไม่?
ใครเล่าจะเป็นคนการันตีแก้ปัญหานี้ !?!
ศุกร์ มังกร
