อย่าคิดว่าข่าวปล่อยอันหลุดมาจาก “โหรวารินทร์” ว่าด้วยการแตกทัพจากพรรคเพื่อไทยเพื่อไปหนุน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ให้อยู่ยาวววว
จะดำเนินไปเหมือนกับ “โคมลอย”
อย่าลืมเป็นอันขาดว่ากองบัญชาการใหญ่ในการติดต่อกับ “ฤๅษีเกวาลัน” แห่งเทือกเขาหิมาลัยตั้งอยู่ที่ใดของประเทศ
คำตอบ คือ “เชียงใหม่”
เชียงใหม่ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นบ้านเกิดของ นายทักษิณ ชินวัตร นางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ และ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เท่านั้น
หากแต่เป็นเหมือน “ฐานที่มั่น” ของพรรคเพื่อไทย
อย่ามองข้ามความร้อนแรงในห้วงแห่งการหาเสียงเพื่อชิงตำแหน่งนายกอบจ.ระหว่าง นายบุญเลิศ บูร
ณุปกรณ์ กับ นายพิชัย เลิศพงศ์อดิศร เป็นอันขาด
เป็นความร้อนแรงอันเป็น “สัญญาณ”
ในเมื่อการปะทะในการชิงตำแหน่งนายกอบจ.เชียงใหม่ถูกมองจากทางด้าน นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ และ นายจตุพร พรหมพันธุ์ อย่างหนักแน่นว่า
เป็นเรื่องส่วนตัว
เพราะว่าไม่ว่า นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ และ นายจตุพร พรหมพันธุ์ ยังคงให้ความเคารพต่อ นายทักษิณ ชินวัตร อย่างไม่เสื่อมคลาย
นี่จึงเป็นเรื่องระหว่าง นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ กับ นายพิชัย เลิศพงศ์อดิศร
จะแตกต่างก็เพียงแต่ นายพิชัย เลิศพงศ์อดิศร ลงสมัครเข้ารับการเลือกตั้งโดยแอบอิงอยู่กับพรรคเพื่อไทย เป็นไปตามความต้องการของพรรคเพื่อไทย
ขณะที่กรณีของ นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ มิใช่
รูปธรรมที่ยืนยันและรับรองคือ การยกขบวนไปของ นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง โดยมี นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นำ
จากนั้น มีจดหมายเขียนด้วยลายมือจาก นายทักษิณ ชินวัตร
เมื่อเห็นการตัดสินใจของ นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ เมื่อเห็นการกระโจนเข้าหนุน นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ของ นายจตุพร พรหมพันธุ์
ไม่จำเป็นต้องเป็น “โหรวารินทร์” ก็มองออก
มองออกว่ากัปปิยโวหารอัน นายบุญเลิศ บูรณูปกรณ์ และรวมถึง นายจตุพร พรหมพันธุ์ สำแดงต่อ นายทักษิณ ชินวัตร เสมอเป็นเพียงลีลา
เพราะภายในลีลานี้มีความเหี้ยมหาญอย่างเต็มเปี่ยม
เป็นความเหี้ยมหาญเหมือนกับเป้าหมายจะเป็น นายพิชัย เลิศพงศ์อดิศร เหมือนกับเป้าหมายจะเป็นจุดอ่อนและความบกพร่องของพรรคเพื่อไทย
แต่ทุกอย่างก็เหมือนกับหยิกเล็บ ย่อมเจ็บถึงเนื้อ
ในที่สุดแล้ว พฤติการณ์ไม่ว่าจะของ นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ไม่ว่าจะของ นายจตุพร พรหมพันธุ์ ย่อมกระทบไปถึง นายทักษิณ ชินวัตร น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
นี่ย่อมเป็นสัญญาณแห่งการแตกหักในทางการเมือง
ในความเป็นจริง ภายในพรรคเพื่อไทยมิได้มีแต่เพียง นายจตุพร พรหมพันธุ์ มิได้มีแต่เพียง นายบุญเลิศ บูร
ณุปกรณ์ เท่านั้น
ยังมีอีกหลายคนที่รอ “จังหวะ”
เป็นจังหวะเหมือนที่ นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นจังหวะเหมือนที่ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน เป็นจังหวะเหมือนที่ นายอนุชา นาคาศัย ได้ทำให้เห็นมาแล้ว
หากเวลาเหมาะเมื่อเอยก็เมื่อนั้นพลัน
