สถานีคิดเลขที่ 12 : ล้มเหลว!
เบื้องหลังสำนักงบประมาณ และสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ที่ ส.ส.ทั้งฝ่ายค้าน และรัฐบาล อภิปรายโจมตี โขกสับ
มือโหด ปรับลดเหี้ยน
วางกรอบจัดทำงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2565 วงเงิน 3.1 ล้านล้านบาท แบบผิดฝาผิดตัว
ไม่สอดคล้อง สะท้อนสถานการณ์ ที่ต้องมุ่งเน้นให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหาโควิด ไม่ว่าการระบาด ผลกระทบต่อเศรษฐกิจ และด้านที่ต้องเยียวยา ฟื้นฟูอย่างเป็นพิเศษ
ล้วนแต่มีเงาการเมืองทาบทับ
กำกับการ
เป็นไปไม่ได้หรอกที่ฝ่ายประจำจะได้รับอิสระให้จัดการเองทุกอย่าง
อย่างน้อยหน่วยกลางในการจัดทำงบประมาณแผ่นดิน ก็ต้องเสนอเรื่องต่อนายกฯ ต่อ ครม.เพื่อขอความเห็นชอบ
แต่มีความเป็นไปได้ ที่รัฐราชการ อาจให้น้ำหนักต่อแนวทางของทั้งสองหน่วยมากกว่ารัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งอย่างแท้จริง
และก็มีความเป็นไปได้ไม่น้อยอีกเช่นกัน
ที่หัวเรือใหญ่ฝ่ายนโยบาย-พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อาจมีความคิดเห็นตรงกับหน่วยงานรัฐที่มีบทบาทในการจัดทำงบประมาณทั้งสอง
ทั้งนี้ เนื่องจากเติบโตมาในแบบพิมพ์ราชการเดียวกัน
หากจะมีความเห็นต่าง
ก็เป็นไปได้อีกเช่นกันว่า แต่ก็เป็นความเห็นต่าง อันแทบไม่มีอะไรที่เป็นความแตกอย่างชนิดฉีกกรอบ พ้นกลิ่นอายระบบราชการ
เนื่องจากถูกปลูกฝังดีเอ็นเอราชการหยั่งรากลึกในตัว
หากจะไว้วางใจ 2 หน่วยงานข้างต้น มอบบทบาทในการจัดงบประมาณสูง
คงไม่ใช่เรื่องแปลก
ในสถานการณ์บ้านเมืองปกติ ดูเหมือนสภาจะรับการจัดทำงบประมาณกรอบเก่าได้ระดับหนึ่ง
ไม่ทักท้วงรุนแรงมากนัก ถึงขั้นฝ่ายค้านประกาศคว่ำอย่างนี้
จริงอยู่ การที่สมาชิกเสียงส่วนน้อยของสภาผู้แทนราษฎรประกาศไม่ยกมือให้
ไม่ส่งผลให้กฎหมาย งบทั้งก้อน 3.1 ล้านล้าน ตกไปแต่อย่างใด
แต่หากมองอีกด้าน การหักทิ้ง ในสิ่งที่พวกเขาเองก็เห็นถึงความสำคัญ ความจำเป็นอย่างยิ่งที่ประเทศต้องมีค่าใช้จ่าย-การลงทุนพัฒนาประเทศในแต่ละปี ก็แสดงว่ารับไม่ได้จริงๆ
และประสาทสัมผัสไวต่อความรู้สึกประชาชนว่าคิดอย่างไร
งบประมาณเป็นเครื่องมือสำคัญของฝ่ายบริหาร ใช้ในการพัฒนาประเทศ
การจัดทำโดยฝ่ายบริหาร ถ้าเป็นระบบที่ยึดโยงประชาชนจริง ต้องมุ่งสนองตอบต่อความต้องการของประชาชนเป็นพื้นฐาน
การเมืองนำ ฝ่ายนโยบายนำ
นั่นก็คือ นายกรัฐมนตรี-พรรคการเมืองฟากฝ่ายรัฐบาล ต้องรับผิดชอบต่อนโยบายที่ได้รณรงค์หาเสียงเลือกตั้งไว้ และนำมาบรรจุเป็นนโยบาย แถลงต่อรัฐสภา และใช้งบขับเคลื่อนออกมาให้ปรากฏเป็นรูปธรรม
ฝ่ายการเมืองมีบทบาทนำทาง
ในฐานะที่ต้องรับผิดชอบต่อรัฐสภา รับผิดชอบต่อประชาชน
รัฐบาลนี้ผ่านการจัดทำงบประมาณมาหลายปี แต่ปีนี้เป็นปีที่มีสถานการณ์พิเศษ เนื่องจากประเทศชาติเผชิญวิกฤตโรคระบาด
แต่กลับจัดงบไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ เท่าที่ควรจะเป็น
ไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน ทั้งที่คนอื่นเห็น ประชาชนรู้
ที่เป็นคำถามก็คือ การจัดทำงบประมาณอย่างนี้จะคาดหวังผลในการแก้ปัญหาได้มากน้อยเพียงใด
คำตอบไม่เพียงมีอยู่ในตัว
หากแต่การจัดทำงบโดยรัฐราชการ 7 ปีที่ผ่านมา เป็นเครื่องช่วยยืนยัน
สำเร็จหรือล้มเหลว
จำลอง ดอกปิก
