ทั้งๆ ที่โลซกบรรยาย นโยบายบนยี่ภู่ ให้ซุนกวนรับทราบตั้งแต่แรกพบกันเมื่อปี ค.ศ.200 ขณะที่ แถลงการณ์ หลงจง อันขงเบ้งบรรยายให้เล่าปี่รับทราบเกิดขึ้นในปี ค.ศ.208
ห่างกัน 8 ปี
เหตุใด แถลงการณ์ หลงจง จึงได้รับการกล่าวถึงและยกย่องเป็นอย่างสูง ขณะที่ นโยบายบนยี่ภู่ กลับถูกมองข้าม
คำตอบ คือ เป็นเพราะ หลอกวนจง
หลอกวนจงไม่เพียงแต่ทำให้บทบาทของจกก๊กที่นำโดยเล่าปี่ตามมาด้วยกวนอู เตียวหุย มากด้วยความโดดเด่น
หากแต่ยังทำให้ขงเบ้งอยู่ในสถานะ ผู้หยั่งรู้ดินฟ้า
ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง นโยบายบนยี่ภู่ กับ แถลงการณ์ หลงจง แทบไม่แตกต่างกันนักในทางยุทธศาสตร์
นั่นก็คือ เป็นยุทธศาสตร์ในการสร้าง แนวร่วม
เมื่อเผชิญกับศัตรูที่เข้มแข็งอย่างโจโฉ มีความจำเป็นที่ซุนกวนจะต้องผูกมิตรกับเล่าปี่เพื่อร่วมกันต่อกร
รูปธรรมอันเด่นชัดคือ ศึกผาแดง
บทบาทและความหมายไม่ว่า นโยบายบนยี่ภู่ ไม่ว่า แถลงการณ์ หลงจง คือบทบาทและความหมายในทางยุทธศาสตร์
เริ่มต้นจากการวิเคราะห์สภาพ ความเป็นจริง
ความเป็นจริงของพระเจ้าเหี้ยนเต้ ความเป็นจริงของโจโฉ ความเป็นจริงของแคว้นเกงจิ๋ว ความเป็นจริงของกังตั๋ง ความเป็นจริงของเล่าปี่
ระยะที่โลซกนำเสนอต่อซุนกวน บทบาทของเล่าปี่น้อยมาก
ระยะที่ขงเบ้งวิเคราะห์สถานการณ์ให้เล่าปี่ฟัง บทบาทของเล่าปี่ต้องแอบอิงอยู่กับเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว
ไม่ว่าเป้าหมายของโลซก ไม่ว่าเป้าหมายของขงเบ้ง มุ่งไปที่ เกงจิ๋ว
ยิ่งเมื่อโจโฉยกทัพลงใต้ เป้าหมายของโจโฉก็อยู่ที่เกงจิ๋วเช่นเดียวกัน 1 เพื่อกดดันเล่าปี่ และ 1 เพื่อบีบรัดต่อซุนกวน
เกงจิ๋วจึงเป็นสมรภูมิแห่งการแย่งชิง
โจโฉอาจสามารถครอบครองเกงจิ๋วได้ส่วนหนึ่ง แต่ภายหลัง ศึกผาแดง ก็ต้องสูญเสียเกงจิ๋วไป และเกงจิ๋วก็กลายเป็นพื้นที่แย่งชิงระหว่างซุนกวนกับเล่าปี่
ถึงได้มีแผน ยืมเกงจิ๋ว ซึ่งเสนอโดยขงเบ้ง
แผนยืมเกงจิ๋วเป็นจุดตัดอย่างสำคัญทำให้ภาพของโลซกเสียหาย เพราะเหมือนกับเป็นการอ่อนข้อและเสียรู้ให้กับขงเบ้ง
ทั้งๆ ที่ จุดมุ่งหมาย ของโลซกนั้นแน่วแน่ มั่นคง
โลซกยึดกุมอย่างเสมอต้นเสมอปลายว่า โจโฉคือศัตรูและมีความจำเป็นต้องร่วมมือกับเล่าปี่เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับกังตั๋ง
เขาถึงกับยอม เสียรู้ และยอมรับ แผนยืมเกงจิ๋ว
คนอ่านสามก๊กอ่านรู้สึกหมิ่นแคลนโลซก แต่พลันที่โจโฉรับรู้ถึงความเสียสละของกังตั๋งให้เกงจิ๋วอยู่ในมือของเล่าปี่
ก็ถึงกับทำ ตะเกียบ หล่นด้วยความตกใจ
ชั่วชีวิตของโลซกยืนหยัดในหลักการทำ แนวร่วม กับเล่าปี่อย่างเสมอต้นเสมอปลาย ขงเบ้งเองก็ยืนหยัดในหลักการเดียวกันนี้
ถึงกับย้ำอย่างหนักแน่นเมื่อมอบเกงจิ๋วให้กวนอูครอบครอง
เมื่อกวนอูทิ้งหลักการตาม แถลงการณ์หลงจง ความพ่ายแพ้ก็มาเยือน เมื่อเล่าปี่ทิ้งหลักการตาม แถลงการณ์หลงจง ความพินาศก็มาเยือน
คนที่เสียใจก็คือขงเบ้ง เพราะว่าตอนนั้นโลซกไม่อยู่แล้ว
ลักษณะในทางยุทธศาสตร์ของ นโยบายบนยี่ภู่ และ แถลงการณ์ หลงจง มีอะไรเป็นมาตรวัด
คำตอบก็คือ มีการวิเคราะห์สภาพการณ์ตามความเป็นจริง มีการกำหนดยุทธวิธีเพื่อรองรับกับยุทธศาสตร์ใหญ่
ที่สำคัญก็คือ สันทัดในการแยกมิตร แยกศัตรู
