กล่าวถึงท้าวพรหมจักรเมื่อได้รับความร่วมมือจากท้าวพญาดังกล่าวแล้ว ก็ปรึกษากันว่าควรจะส่งคนไปสืบหานางรัตนกุมารีให้ทราบชัดเสียก่อน จึงให้วอกหรมานไปสืบดู หรมานก็เหาะไปอย่างรวดเร็วจนเลยกรุงลังกา ไปถึงป่าหิมพานต์ได้พบฤษีจึงเข้าไปถามทาง ฤษีก็ว่ามืดค่ำแล้วนอนพักที่ศาลาสักคืน พรุ่งนี้จะบอกทางให้
ครั้นรุ่งเช้าก่อนจะออกไปหาผลไม้เผือกมัน ฤษีก็สั่งให้หรมานเฝ้าศาลาและห้ามว่าอย่าไปทางเหนือศาลาจะถูกยักษ์กิน หรมานนึกสงสัยว่าน่าจะมีของวิเศษอยู่ที่นั่นฤษีจึงห้าม ครั้นฤษีเข้าป่าไปแล้ว หรมานก็เดินไปทางเหนือศาลาก็เห็นสระน้ำใสเต็มไปด้วยดอกบัว ก็ลงไปอาบและเก็บเหง้าบัวกินอย่างเอร็ดอร่อย ในเวลานั้นมียักษ์ตนหนึ่งแปลงเป็นปลิงลงไปอยู่ในสระนั้น ครั้นเห็นหรมานลงไปในสระก็เข้ามารวบรัดมัดตัวไว้ หรมานดิ้นไม่หลุดก็ยึดเสาศาลาไว้แน่น พอดีฤษีกลับมาไม่เห็นหรมาน จึงตามไป หรมานเห็นฤษีก็ร้องให้ช่วยฤษีจึงว่า “มึงไม่เชื่อคำกู จึงเป็นเช่นนี้ ถ้าจะให้พ้นจากปากปลิงก็*ใช้น้ำในปาก*มึงนั่นแหละ” หรมานปัญญาไวก็ถ่มน้ำลายใส่ปากปลิง ปลิงก็ปล่อยหรมาน
เมื่อฤษีให้หรมานกินอาหารแล้วก็ชี้ทางให้ หรมานก็เหาะตรงไปยังที่อยู่ของนางรัตนกุมารี เมื่อนางแลเห็นได้ถามว่าที่มานี้ประสงค์สิ่งใด หรมานตอบว่าท้าวพรหมจักรกำลังยกทัพมาเพื่อจะรับพระนางกลับไป นางรัตนกุมารี จึงสั่งหรมานให้กลับไปบอกท้าวพรหมจักรให้รีบมาโดยเร็ว หรมานก็ลากลับออกมาแล้วเข้าไปในที่ประชุมขุนทหารของกรุงลังกา จึงถูกจับมัดกับฟ่อนหญ้าคาจุดไฟเผา หรมานก็กระโดดโลดเต้นขึ้นเรือนโน้นเรือนนี้ จนไฟไหม้ไปทั้งเมือง แล้วกลับมาเฝ้าท้าวพรหมจักร ทูลเรื่องทั้งหมดให้ทรงทราบ
ขอรวบรัดตัดความเพื่อมิให้เรื่องยืดเยื้อ บรรดาสัมพันธมิตรของท้าวพรหมจักรได้ยกกองทัพล้อมกรุงลังกาไว้เรียกร้องให้ส่งนางรัตนกุมารีกลับคืน เจ้ากรุงลังกาก็โกรธร้องว่า เรื่องอะไรจะส่งคืน รบเป็นรบ เจ้ากรุงลังกาเรียกพญานาคที่เคยช่วยชีวิตไว้มาแจ้งเรื่องให้ทราบว่าพระยาพาราณสีและพระยากาสียกทัพมาล้อมเมืองขอให้ช่วยขับไล่ พญานาคก็ยกไพร่พลออกทำสงครามกับพระยาทั้งสอง ได้จับท้าวพรหมจักรลงไปไว้ในเมืองนาค หรมานก็ตามลงไปและได้พบกับ หรยี ซึ่งเป็นลูกของนางนาคที่กลืนน้ำปัสสาวะของหรมาน ดังได้เล่ามาแล้วข้างต้น
สรุปว่าในการสู้รบท้าววิโรหาเจ้ากรุงลังกา ถูกท้าวพรหมจักรยิงถึงแก่ความตาย ท้าวพรหมจักรเสด็จเข้าเมืองลังกาได้พบพระชายา เรื่องจบเพียงเท่านี้
เรื่องพรหมจักรนี้เป็นรามเกียรติ์ฉบับล้านนา ถือเป็นชาดกนอกนิบาต (คือไม่มีในนิบาตชาดก) แม้กระนั้นตอนท้ายเรื่องยังกล่าวถึงการกลับชาติว่าท้าวพรหมจักรได้มาเป็นตถาคต ท้าวรัมมจักรได้มาเป็นอานันทเถรพระอนุชา หรมานได้มาเป็นพระฉันนะเถระที่นำเรื่องนี้มาเล่าเพราะเป็นเรื่องที่หาอ่านได้ยาก ดูเหมือนจะรู้จักกันเฉพาะในกลุ่มนักศึกษาเท่านั้น ได้ทราบว่ายังมีอีกฉบับหนึ่งยังหาอ่านไม่ได้ ต้องขออภัยในความบกพร่อง
