ยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งสัมผัสได้
รัฐบาลที่มาจากเสียงข้างมากจะทำอะไรก็กังวลเสียงข้างมาก
รัฐบาลที่มาจากเสียงส่วนน้อยจะทำอะไรก็กังวลต่อเสียงส่วนน้อย
รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง เวลาร่างรัฐธรรมนูญก็มุ่งจะให้ประชาชนยอมรับ
ร่างรัฐธรรมนูญของรัฐบาลที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งก็อยากให้ประชาชนยอมรับเหมือนกัน
ต่างกันเพียงแค่ รัฐบาลจากการเลือกตั้ง ให้ประชาชนยอมรับในสิ่งที่ประชาชนร่าง
แต่รัฐบาลที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง อยากให้ประชาชนยอมรับในสิ่งที่รัฐบาลต้องการ
รัฐธรรมนูญปี 2540 กับรัฐธรรมนูญ 2550 จึงแตกต่างกัน
รัฐธรรมนูญปี 2540 เกิดขึ้นในยุค นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นนายกรัฐมนตรี
แม้กว่าที่จะผ่าน ต้องเผชิญหน้ากับกระแส “เห็นด้วย” และ “คัดค้าน” แต่เมื่อทุกอย่างผ่านพ้น
รัฐธรรมนูญปี 2540 ก็กลายเป็นรัฐธรรมนูญที่ประชาชนยอมรับมากที่สุดฉบับหนึ่ง
ขณะที่รัฐธรรมนูญปี 2550 หลายคนบอกว่ามีเนื้อหาไม่เลวเลย
แต่เป็นรัฐธรรมนูญที่เขาบอก “ให้รับไปก่อนแล้วค่อยแก้”
เมื่อเวลาผ่านไป กลายเป็นรัฐธรรมนูญที่แก้ไม่ได้…สุดท้ายก็ยุ่ง
นอกจากนี้ รัฐธรรมนูญที่ประชาชนร่าง ยังกำหนดให้ประชาชนส่วนใหญ่ได้ประโยชน์สูงสุด
รัฐธรรมนูญปี 2540 มีผลต่อการเลือกตั้งปี 2544 และรัฐบาลเมื่อการเลือกตั้งปี 2544 ก็สร้างประชานิยมขึ้นมา
“ประชานิยม” คือการสร้างนโยบายขึ้นมาเพื่อให้ประชาชนนิยมแล้วไปเลือก
พอเลือกแล้วประชาชนจะนิยมต่อได้ รัฐบาลต้องทำคำสัญญา
รัฐบาลประชานิยมจึงเป็นรัฐบาลที่ทุ่มเทให้กับประชาชนส่วนใหญ่
แต่ขณะที่รัฐบาลประชานิยมกำลังเริงร่า ข้อกล่าวหาเรื่องการทุจริตก็ประดังเข้าใส่
รัฐบาลหลังปี 2544 ถูกกล่าวหาว่าทุจริตคอร์รัปชั่น มีหลักฐานเป็นอันดับคอร์รัปชั่นของไทยว่าทรุดลง
หลักฐานชิ้นนี้ รวมกับประสบการณ์ที่ประชาชนเคยได้ยินได้สัมผัส ทำให้นักการเมืองกลายเป็นคนชั่วมาจนถึงบัดนี้
เรื่องนี้นักการเมืองต้องเก็บเป็นการบ้านเอาไปคิด เพื่อนำไปแก้ไข
แต่ปัญหาการทุจริตกลับแก้ไขไม่ได้ในรัฐบาลเฉกเช่นปัจจุบัน
แม้ล่าสุดพบว่าอันดับการทุจริตจะดีขึ้น แต่คะแนนการทุจริตยังทรงๆ
ขณะเดียวกัน โครงการต่างๆ ที่ประชาชนนิยมล้วนถูกโค่นลงสิ้น
สิ่งที่เคยฝัน สิ่งที่เคยหวัง เริ่มมลาย
โครงการรับจำนำข้าวล้มแล้ว ราคายางพาราร่วงผล็อย รถไฟไฮสปีดยังไม่เห็นวี่แวว
กองทุนสุขภาพกำลังถูกแทะเล็ม กองทุน สสส. ก็อยู่ในคิว
พลังคนส่วนใหญ่หดหาย พลังคนส่วนน้อยเบ่งบาน
ร่างรัฐธรรมนูญฉบับที่กำลังร่างกันอยู่ก็มีปัญหา
บทบัญญัติตามมาตรา 35 ของรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว 2557 บวกกับข้อเสนอของ คสช.
กลายเป็นทิศทางของร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
วันก่อน อาจารย์บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมา 1 ฉบับ ก็ล้มไป
วันนี้ อาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์ ร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาอีก 1 ฉบับ
จวบจนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีใครชื่นชมว่าร่างรัฐธรรมนูญเป็นประชาธิปไตยเลย
แถมข้อโต้แย้งทั้งจาก “พวกเขา” และ “พวกเรา” ที่ได้ยิน ล้วนกล่าวหาว่าไม่เป็นประชาธิปไตย
มันจะเป็นประชาธิปไตยได้อย่างไร หากยังอิงมาตรา 35 และข้อเสนอจาก คสช.
อิงกับข้อเสนอจากคนส่วนน้อย แต่อยากให้คนส่วนใหญ่เห็นด้วย
ยังไงๆ ก็เป็นประชาธิปไตยได้ยาก
