นับแต่สำนักพระราชวังประกาศปิดศาลาสหทัยสมาคม สถานลงนามถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พสกนิกรใจคอไม่เป็นส่ำจนมีประกาศสำนักพระราชวังออกมาว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต
เสียงร่ำไห้ระงมไปทุกทั่วแผ่นดินไทยและท้องถิ่นที่มีคนไทยอยู่ ใน “ไลน์” ปรากฏข้อความ “ขอเป็นข้ารองพระบาททุกชาติไป” จากทุกคนและทุก “ไลน์” กับสื่ออิเล็กทรอนิกส์ทุกประเภท
ข้าพเจ้า (ผู้เขียน) อ่านบทกวีนิพนธ์จากกวีหลากหลาย ขอนำมาให้น้องหนูและผู้อ่านได้ร่วมอาลัยจากบทกวีนี้โดยทั่วกัน เริ่มจากนักเขียนอาวุโส คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นามปากกา แก้วเก้า และ ว.วินิจฉัยกุล
ในสามโลกหาไม่มีเช่นนี้แล้ว พระผู้เป็นฉัตรแก้วสโมสร
ปกป้องปวงประชามหานิกร ให้คลายร้อนผ่อนเย็นเป็นนิจมา
ทูลอำลาอาลัยใจจะขาด ข้าพระบาทกราบลงที่ตรงหน้า
ส่งเสด็จครวญคร่ำทั้งน้ำตา เมื่อพระสู่ชั้นฟ้ามหานิพพาน
กวีซีไรต์ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ มีผู้หยิบยกมาลงไว้ในไลน์มากที่สุด จากบทกวีชื่อ พระเสด็จดับขันธ์
แผ่นดินแผ่นฟ้ามืด ดับตะวัน ปางพระเสด็จดับขันธ์ นิราศแล้ว
สามโลกวิโยค กัน – แสงโศก โอ้ พระทูลกระหม่อมแก้ว ยะเยียบน้ำตาหนาว
หนาวเหน็บตระหนกพระธรณี ปฐพีสะทกหาว โอ้ว่าประชาอุระระร้าว พระเสด็จ ณ แดนใด
น้ำตาดอกไม้ร่วง พิลาปร่ำระงมไพร ปานใจ จะขาดใจ… จะขาดแล้ว อยู่รอนรอน….
โอ้ว่า พระทูลกระหม่อมแก้ว นิราศแล้วจากแท่นบรรจถรณ์
ร่มฟ้าประชาชาติ…ราษฎร มหิธรธำรง พระทศธรรม
พลังแห่งแผ่นดิน…เสด็จแล้ว พญาโศกโศกแว่ววิเวกย่ำ
ฟ้าจะมืด ดินจะหม่น ก่นระกำ ยะเยียบย้ำ ร่ำร้าว หนาวน้ำตา
ของ นภาลัย ฤกษ์ชนะ สุวรรณธาดา รจนาบทกวี “พระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ”
พระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ !!! เสียงอุโฆษนี้มาจากไหนนั่น
ตามมาด้วยเสียงร่ำเสียงรำพัน เสียงหัวใจไหวสั่นทั้งแผ่นดิน
มิอาจฟังแถลงการณ์อ่านทั้งหมด น้ำตารดรินอาบทุกภาพสิ้น
โลกถล่มลงตรงหน้าฟ้าพังภินท์ โอ้พระปิ่นแห่งประชา มาลาลับ
ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ได้ วันที่ใจของแผ่นดินมาสิ้นดับ
ใจไม่เชื่อ ใจไม่พร้อม ไม่ยอมรับ ขอให้โลกหมุนกลับ แค่ฝันร้าย!!
กวีรุ่นวรรณศิลป์จุฬาฯ อีกคน เมื่อมีวาระอย่างนี้ ต้องแสดงแววกวีด้วยคนหนึ่ง
ปิยะพันธ์ จำปาสุต รจนาบทกวี ดังนี้
มืดเหมือนโลกสิ้นแสงสุริย์ศรี ทั้งธานีมีเพียงเสียงร่ำไห้
ธ เสด็จคืนสู่สวรรคาลัย ผืนผไทก็ถึงวันเทวษทวี
แผ่นดินรายด้วยสีดำร่ำจารึก ความรู้สึกแห่งหัวใจวาบไหวถี่
กราบพระบาทส่งเสด็จด้วยภักดี ขอจงรักพระจักรีนิรันดร์กาล
บทกวีของอีกคนหนึ่ง ดร.ภัทริยา สุมะโน
ดั่งเดือนดับลับโลกโศกสลด แสนกำสรดสุดเศร้าฝืนสะอื้นไห้
ธ ดับขันธ์สู่สวรรคาลัย ดุจหัวใจไทยทั้งชาติขาดลงพลัน
โอ้ว่าพระทูลกระหม่อมแก้ว ต่อแต่นี้ไม่มีแล้วพระจอมขวัญ
รำลึกมหากรุณาธิคุณตราบนิรันดร์ ทั้งชีวันขอรองบาททุกชาติเทอญ
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
