สถานีคิดเลขที่ 12 : ‘ปีใหม่’ของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน
สําหรับคนทั่วไป “ปีใหม่” คือ หมุดหมายหลักของความเปลี่ยนแปลงหรือภาวะเปลี่ยนผ่าน
หลายคนตั้งความหวังว่า จะได้พบเจอสิ่งที่ดีกว่าเดิม
หรือหลายคนก็คาดหวังว่า เรื่องราวแย่ๆ ที่แล้วๆ มา น่าจะถึงเวลาผ่านพ้นไปเสียที
อย่างไรก็ตาม “ปีใหม่” ของแต่ละคนนั้นไม่มีทางเหมือนกัน เพราะประสบการณ์-เรื่องราวในชีวิตของมนุษย์แต่ละรายล้วนมีความผิดแผกแตกต่างกันไป
ส่งผลให้ “เวลา” ในชีวิตของแต่ละคนมีความ “สั้น-ยาว” ต่างกันด้วย
กระทั่งบางคนมองว่า “ปีใหม่” ซึ่งหมายถึง “ช่วงเวลาที่ดีหรือคืบหน้ากว่าเดิม” ควรมาถึงในทุกๆ เช้าตรู่ของวันใหม่
แต่สำหรับบางคน “เวลา” ใน “ปีหนึ่งๆ” นั้นก็อาจมีความเนิบช้ายาวนานเกินกว่า 365 วันเสียด้วยซ้ำไป
ยกตัวอย่างเช่น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งผมเชื่อว่าแนวคิดเรื่อง “เวลา” ของท่านนายกรัฐมนตรี น่าจะผิดแผกแตกต่างจากประชาชนคนทั่วไปอยู่มากพอสมควร
เพราะคนที่ได้ใช้อำนาจปกครอง-บริหารประเทศมาต่อเนื่องถึง 8 ปี และมีแนวโน้มอยากจะอยู่ในอำนาจต่อ คงมีมุมมอง-ประสบการณ์เกี่ยวกับ “เวลา” ที่พิเศษเฉพาะเอามากๆ
“8 ปี” ของ พล.อ.ประยุทธ์ อาจเป็นเพียงแค่ห้วงเวลาสั้นๆ ก้อนเดียว ที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน (ขณะที่วลี “ขอเวลาอีกไม่นาน” กลับสะท้อนถึงห้วงเวลาที่ยาวนานเกินไปสำหรับคนไทยจำนวนไม่น้อย)
ตรงกันข้าม ผมเชื่อว่าหลังปี 2549 เป็นต้นมา “เวลา” ที่ผันผ่านไปในแต่ละวัน เดือน ปี ของอดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร นั้นน่าจะ “ยาวนาน” กว่า “เวลาของ พล.อ.ประยุทธ์”
โดยเฉพาะถ้าวัดจากความรู้สึกของคนที่ต้องอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ซึ่ง “อยากกลับบ้านเสียที” หรือ “อยากกลับบ้านเร็วๆ”
ในหมู่ประชาชน “ฝ่ายประชาธิปไตย” ที่ปักหลักยืนหยัดต่อสู้-ต่อต้าน “รัฐประหาร” และ “การสืบทอดอำนาจของคณะรัฐประหาร” ทั้งสองครั้ง นับแต่ปี 2549 และ 2557 เป็นต้นมา
“เวลา” ของพวกเขาอาจมีลักษณะเป็นห้วงใหญ่ๆ หนึ่งก้อน ไม่ต่างจาก “เวลาของนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน”
ทว่า ในเชิงรายละเอียดแล้ว ประชาชนเหล่านี้คงกำลังรู้สึกว่า “เวลาในการต่อสู้” ของพวกตน นั้นเดินวนเป็นวงกลม ไม่ได้คืบหน้า-วิวัฒน์ไปไหน หากมักย้อนกลับสู่จุดเดิมๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า
สำหรับ “คนรุ่นใหม่” ที่เริ่มตื่นตัวทางการเมืองเมื่อต้นทศวรรษ 2560
ด้านหนึ่ง พวกเขาคงรู้สึกว่าตนเองได้ลงมือทำอะไรไปเยอะแยะมากมาย เคลื่อนเปลี่ยนสังคมไปได้ไกล (อย่างที่คนรุ่นก่อนทำไม่ได้ในตลอดช่วงชีวิต) มองแบบนี้ “เวลา” (ที่อยู่ข้างเรา) จึงเดินไปรวดเร็วมาก
แต่อีกด้านหนึ่ง ความเปลี่ยนแปลงที่พวกเขาคาดหวัง ความยุติธรรมที่พวกเขาคิดว่าตนควรได้รับ ก็ยังมาไม่ถึง ในแง่นี้ “เวลา” จึงเคลื่อนไปอย่างช้าๆ ไม่ต่างกับคนที่เคยลุกขึ้นสู้มาก่อน
เมื่อ “เวลา” ของต่างคน ต่างกลุ่ม มีลักษณะแตกต่าง-ย้อนแย้งกันเช่นนี้ “ปีใหม่ 2566” ที่ปรากฏในจินตนาการของพวกเขาและเธอ จึงย่อมไม่เหมือนกัน
ปราปต์ บุนปาน
