จับอุณหภูมิ วัดเรตติ้ง การบ้านการเมืองว่าด้วยเรื่อง การจัดทำร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญ
ฉบับแรก กฎหมายลูก
(ร่าง) พ.ร.บ.พรรคการเมือง คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ โชว์เนื้อหามาตราต่อมาตราไปแล้วกลางสัปดาห์
แต่ดูเหมือนว่าสังคมทั่วไป หรือแม้แต่พรรคการเมือง ไม่สนใจมากนัก
การเปิดเวทีจัดรับฟังความเห็น ข้อเสนอแนะก่อนหน้านี้ เสียงตอบรับค่อนข้างน้อย เงียบเชียบเป็นพิเศษ
ประเภทมวยหลัก นักการเมือง นักวิชาการบิ๊กเนม ไม่ปรากฏให้เห็น
อดีตรัฐมนตรีบางคน บ่นบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย ไม่อยากเสนออะไร รัฐบาลและแม่น้ำสายต่างๆ ไม่มีท่าทีเปิดกว้างรับฟัง และนำไปใช้ประกอบการพิจารณาร่างกฎหมายจริงๆ จังๆ
เปิดเวทีเสมอเป็นเพียงพิธีกรรมยังไงยังนั้น
แต่อันที่จริง
การนิ่งเฉย ด้วยเหตุผลเสนอไปก็เปล่าประโยชน์ ไม่ถูกต้องนัก อย่างน้อยที่สุด แม้ไม่อาจคาดหวังผลให้มีการปรับปรุง แก้เนื้อหาให้ออกมามีมาตรฐานได้ แต่ความคิดเห็น ข้อเสนอที่ถูกต้อง สอดคล้อง ตรงตามหลักการประชาธิปไตยนั้น จะเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ ก่อให้เกิดการเปรียบเทียบ เป็นคู่มือตัดสินได้ว่า ที่กำลังร่าง กำลังทำ หรือโชว์เนื้อหามานั้น ถูกผิดบิดเบี้ยวอย่างไรบ้าง
จะได้หักล้างคำโฆษณาชวนเชื่อ การขุดนำ ชุดความล้าหลัง มาชูเป็นความก้าวหน้า ปฏิรูปการเมืองไทย
อย่างไรก็ตาม การที่ไม่มีใครเสนอแนะ ทักท้วงอะไร ก็พอเข้าใจได้
เพราะเขาปักใจเชื่อกันว่า การเขียนเนื้อหานั้น มีธง-มีวาระชัดเจน
ไม่มีทางจะส่งเสริมหลักการ ให้สิทธิประชาชนในการรวมตัวจัดตั้งพรรคการเมือง การกำหนดบทลงโทษพรรคการเมือง ที่อาจทำลายความเป็นสถาบันการเมือง ฯลฯ
เพราะมันชัดแจ้งมาตั้งแต่เมื่อครั้งร่างรัฐธรรมนูญแล้ว
ไม่ว่าจะความคิดเห็น ข้อเสนอแนะต่อเนื้อหาบทบัญญัติที่ได้จากการทำโพล เปิดเวทีรับฟัง ฯลฯ ต่างล้วนถูกนำมาเก็บเข้าลิ้นชัก เป็นเพียงการสร้างภาพให้กระบวนการร่างรัฐธรรมนูญมีความครบถ้วนสมบูรณ์เท่านั้น
ทุกอย่างถูกล็อกไว้ตั้งแต่ต้น
เนื้อหารัฐธรรมนูญมีความเป็นประชาธิปไตยมาก-น้อยแค่ไหน สัมผัสจับต้องได้อยู่แล้ว
กฎหมายลูก จะเขียนเป็นอื่น ออกนอกลู่ทาง (ร่าง) รัฐธรรมนูญไม่ได้
ต้องร่างให้สอดคล้อง ล้อไปกับกฎหมายแม่บทการปกครองประเทศสูงสุด
อาการเซ็ง เฉยชา จึงบังเกิดขึ้นอย่างที่เห็น
ไม่อยากเสนอแนะอะไร ไปจนถึงขั้นอารมณ์ประชดประชัน ระดับ-อยากเขียนอะไรก็เขียนไป
เพราะส่วนใหญ่มีความคิด ความเชื่ออยู่แล้วว่า มีธง-มีวาระ อีกทั้งเป็นความคิด ความเชื่อ ที่ไม่ได้เลื่อนลอย หากมีฐานที่มาชัดเจน ดังนั้น ต่อให้คณะกรรมการร่างฯยืนยันอีกร้อยพันครั้ง ว่าไม่มีธง มีวาระอะไรทั้งสิ้น ก็ไม่มีใครเชื่อน้ำคำ
เนื้อหารัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ถูกตีกรอบโดยมาตรา 35 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับชั่วคราว
กำกับ บังคับให้คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ เขียนครอบคลุมบัญญัติ 10 ประการ (ด้วยความเต็มใจ)
เมื่อร่างรัฐธรรมนูญใหม่ ถูกล็อกด้วยมาตรา 35 หน้าตาออกมาอย่างที่เห็น เมื่อกฎหมายลูกจำเป็นต้องเขียนให้สอดคล้อง ล้อไปกับกฎหมายแม่บทการปกครองประเทศฉบับใหม่
พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญทั้งหลาย ก็ย่อมเทียบศักดิ์ได้กับการเป็นกฎหมายหลานมาตรา 35
คลานตามลายแทงลายพรางกันมา
ล็อกกันเป็นชั้นๆ
ใครที่ปฏิเสธว่า ไม่มีพิมพ์เขียว-ไม่มีวาระ ไม่มีใครเขาเชื่อหรอก
กฎหมายลูก ก็คือกฎหมายล็อก! ดีๆ นี่เอง
