ความเคลื่อนไหวคัดค้านการกระทำของฝ่ายรัฐกลับมาอีกครั้ง
กลุ่มเคลื่อนไหวคัดค้านยังเป็นกลุ่มเดิม
กลุ่มโจ๋ !
หัวข้อการคัดค้านก็เหมือนเก่า นั่นคือ คัดค้านการละเมิดสิทธิเสรีภาพ
ก่อนหน้านี้กลุ่มนิสิตนักศึกษาได้ออกมาแสดงความคิดเห็นทางการเมือง
ไม่เห็นด้วยกับเผด็จการ ไม่เห็นด้วยกับการละเมิด
ผลจากการคัดค้าน โดนข้อกล่าวหาต่างๆ นานา
ถึงขั้นติดคุก !
แต่เมื่อร่างรัฐธรรมนูญผ่านประชามติ การออกมาเคลื่อนไหวคัดค้านก็บรรเทาลง
กระทั่ง สนช.ผ่านกฎหมายว่าด้วยการกระทำความผิดทางคอมพิวเตอร์ด้วยมติเอกฉันท์ นี่แหละ
การเคลื่อนไหวเก่าๆ เริ่มกลับมาอีก
บรรดานิสิตนักศึกษาที่ไม่เห็นด้วยต่างออกมาเคลื่อนไหว กลุ่มคนรุ่นใหม่ที่ท่องอยู่ในโลกโซเชียลก็ออกมาคัดค้าน
คัดค้านร่าง พ.ร.บ.ฉบับที่เพิ่งผ่านไป
การเคลื่อนไหวคัดค้านแบ่งเป็น 2 กลุ่ม
กลุ่มแรกคัดค้านในออนไลน์ กลุ่มที่สองคัดค้านนอกออนไลน์
กลุ่มที่คัดค้านในออนไลน์ใช้วิธีการเปิดให้ลงชื่อคัดค้าน พ.ร.บ.คอมพ์ ใช้เวลาเพียงเล็กน้อยก็ได้รายชื่อเป็นแสน
แต่รายชื่อดังกล่าว ไม่มีผลต่อการชะลอการผ่านกฎหมาย
เมื่อไม่มีใครฟัง การคัดค้านก็เริ่มยกระดับ มีนัด “กด F5” เพื่อถล่มเว็บไซต์ราชการ
ต่อมามีการบุกเข้าแฮกข้อมูลของหน่วยราชการ
พอมีการคัดค้านก็เริ่มมีการจับกุม
เจ้าหน้าที่ทหารควบคุมตัวกลุ่มบุคคลที่เข้าไปป่วนเว็บไซต์ราชการได้ 5 คน
เบื้องต้นรู้ว่าเป็นโจ๋
และได้ขยายผลเพื่อจับกุมตัวเพิ่มเติมอีก …
ส่วนกลุ่มที่คัดค้านนอกออนไลน์ก็เริ่มรวมตัว
เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ นิสิตจุฬาฯ ออกมาล่ารายชื่อ 1,000 ชื่อ เพื่อยื่น สนช.
ขอให้ทบทวน พ.ร.บ.คอมพ์ !
กลุ่มที่คัดค้าน พ.ร.บ.คอมพ์ หวั่นว่ามีกฎหมายฉบับดังกล่าวมีหลายจุดที่คุกคามผู้ใช้ออนไลน์
อาทิ มาตรา 14 สงสัยในคำนิยามการกระทำความผิด อาจตีความเข้าข้างฝ่ายมีอำนาจได้
มาตรา 15 ให้อำนาจรัฐสั่งเว็บไซต์ให้ระงับ หรือลบ โดยข้ามขั้นตอนการร้องขอต่อศาล
มาตรา 20 การให้อำนาจผู้ให้บริการดําเนินการตามคําสั่งศาล ซึ่งอาจทำให้ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตไม่ปลอดภัย
รวมๆ ก็คือไม่ไว้วางใจผู้มีอำนาจ และไม่ไว้วางใจดุลพินิจของผู้มีอำนาจ
ความหวั่นไหวของเยาวชนเหล่านี้ก็มีเหตุผล เพราะหากรัฐรวมเอาคำว่า “เห็นต่าง” ไปอยู่ในฝั่งผิดกฎหมาย
กฎหมายฉบับนี้ก็จะกลายเป็นเครื่องมือในการจำกัดความคิดเห็นไป
เรื่องนี้ฝ่ายรัฐบาลยืนยันว่า ไม่มีนโยบายไปทำเช่นนั้น
แต่ที่ผ่านมากลุ่มเห็นต่างโดนเล่นงานซะสะบักสะบอม
จนหวาดระแวงว่ากฎหมายใหม่จะถูกนำไปใช้เพื่อเล่นงานฝ่ายตรงข้าม
ทุกคนมีสิทธิจะหวาดระแวง และมีสิทธิเรียกร้องให้คลายความกังวล
รัฐเองก็มีหน้าที่ในการให้ความมั่นใจ เพื่อลดการเผชิญหน้า
ลดการเผชิญหน้ากับเยาวชน…
รัฐควรมองกลุ่มโจ๋ที่ออกมาคัดค้านด้วยเหตุผล
ทำไมเขาจึงออกมาป่วน
เขาป่วนเพราะต้องการทำลายประเทศชาติใช่ไหม
หรือป่วนเพราะต้องการเรียกร้องให้โลกสนใจ
เรียกให้โลกสนใจ เพราะผู้ใหญ่ประเทศนี้ไม่ยอมรับฟังเสียงของเขา
เสียงคัดค้านร่าง พ.ร.บ.คอมพ์
