พลันที่ประโยคที่ว่า “ผมจะไม่ยอมเป็นเหมือนปรีดี”หลุดผ่านรายการวิเคราะห์ทางการเมืองระดับ “ค การเมือง”
ภาพของ “กรณี 22 สิงหาคม” ก็มี “คำตอบ”
เป็นคำตอบอันสร้างความแตกต่างไปจากชะตากรรมของ “อดีต” นายกรัฐมนตรีหลายคนที่ถูกกระแทกจากแต่ละสถานการณ์
ไม่ว่าจะเป็น พระยามโนปกรณ์นิติธาดา เมื่อปี 2476
ไม่ว่าจะเป็น จอมพล ป.พิบูลสงคราม จากรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2500 ไม่ว่าจะเป็น นายปรีดี พนมยงค์ จากรัฐประหารเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2490
ทั้งหมดล้วนได้กลับหลัง “ล่วง”ไปแล้ว
กระนั้น กรณีของ “อดีต” นายกรัฐมนตรีอันได้รับแรงกระทบจากรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549
ก็น่าศึกษาอย่างเป็นพิเศษ
นั่นคือผลจาก “กรณี 22 สิงหาคม”ชัดเจน
กล่าวสำหรับ “อดีต” นายกรัฐมนตรี 3 คนก่อนหน้านี้แต่ละคนก็มี “วิถี” อันเป็นของตนเอง แตกต่างกันไป
พระยามโนปกรณ์นิติธาดา สงบนิ่งอยู่ที่ “ปีนัง”
จอมพล ป.พิบูลสงคราม นั่งธันเดอร์เบิร์ดทะลุชายแดนกัมพูชาแล้วเดินทางไปพึ่งพิงมิตรเก่าจากสงครามมหาเอเชียบูรพา
ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น ณ มหานคร “โตเกียว”
นายปรีดี พนมยงค์ หลบซ่อนตัวผ่านเส้นทาง “ไปบางนา” ทะลุถึง“สัตหีบ” แล้วหวนกลับมาก่อปฏิบัติการ “กบฏวังหลวง” ในเดือนกุมภาพันธ์ 2492
ก่อนพ่ายแพ้แล้วไปปรากฏตัวที่ “สิงคโปร์”
เดินทางไปยัง “สาธารณรัฐจีน”ในยุคของ จอมพลเจียงไคเช็ค ผ่านเหตุการณ์ยึดปักกิ่งโดยเหมาเจ๋อตง
ในเดือนตุลาคม
อยู่ “กว่างโจว” ยาวนานก่อนเดินทางไปยัง “ปารีส”
ต้องยอมรับว่าเส้นทางของนายปรีดี พนมยงค์ เป็นเส้นทางที่ “อดีต” นายกรัฐมนตรีหลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 เคยศึกษา
แต่เลือกที่จะใช้ “กระสวน” ผ่านกระบวน “การเลือกตั้ง”
เห็นได้จากการต่อสู้ในพื้นที่ “การเมือง” โดยยึดกุมการต่อสู้ในสนามการเลือกตั้งเมื่อเดือนธันวาคม 2550
ก็ได้ “ชัยชนะ” ได้จัดตั้ง “รัฐบาล”ชัยชนะอันได้มาเมื่อเดือนธันวาคม 2550 กลายเป็นกระดานหกทำให้สามารถเดินทางเข้ามา “กราบแผ่นดิน” ในต้นปี 2551
แต่แล้วก็เผชิญกับ “มรสุม” แห่ง “การต่อต้าน”
ไม่ว่าในทาง “นิติสงคราม” ไม่ว่าในทาง “การเคลื่อนไหว” โดยบรรดาโจทก์เก่าในทางการเมืองอย่าง “พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย”
จำต้อง “เดินทาง” ออก “นอกประเทศ”
เส้นทางอย่างที่เห็นจาก “กรณี 22 สิงหาคม” จึงเป็นการสรุปบทเรียนอย่างเข้มงวดและจริงจังในทางการเมือง
จากที่ประสบเข้ากับกระแส “ต้าน”ในปี 2551
จากที่เคยหยั่งเชิงด้วยกระบวนการเคลื่อนไหวของ “นปช.” อันมี นายจตุพร พรหมพันธุ์ และ นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ เป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน
ก่อนจะสรุปมาเป็น “กรณี 22 สิงหาคม”
