นานหลายสิบปีมาแล้ว ผมไม่เคยออกจากบ้านเที่ยวงานส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ หรือเทศกาลไหนๆ เพราะตื่นกลัวคนหมู่มากที่แย่งกันมีอำนาจ แล้วแย่งกันกินแย่งกันเที่ยว
ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ เคยได้ยินตั้งแต่จำความได้ แต่ไม่เคยรู้จัก และไม่เคยร่วมงานฉลอง เพราะไม่เคยมีที่ต่างจังหวัดยุคโน้น
เพิ่งรู้จัก แล้วได้เที่ยวงานปีใหม่อย่างจริงจัง โดยการนำของขรรค์ชัย บุนปาน กับ เรืองชัย ทรัพย์นิรันดร์ พาไปตอนผมอายุมากกว่า 16 ยังไม่ถึง 18 กำลังเรียนชั้นมัธยมปีที่ 7 โรงเรียนวัดนวลนรดิศ (ริมคลองบางกอกใหญ่)
ตั้งแต่จำความได้ตอนเป็นเด็กน้อยอยู่บ้านนอกคอกนาป่าดงชายแดน ไม่เคยมีงานฉลองส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
เมื่อเข้าไปเรียนชั้นมัธยมต้นในกรุงเทพฯ พ.ศ. 2497 เป็นเด็กวัดก็อยู่แต่ในวัด ย่านสำราญราษฎร์ ประตูผี ไม่เคยออกไปเที่ยวงานส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีงานที่ไหน?
เด็กวัดสมัยจอมพล ป. (พิบูลสงคราม) ต่อเนื่องยุค จอมพล ส. (ธนะรัชต์) เมื่อกลับจากโรงเรียนถึงวัดแล้วออกไปไหนไม่ได้ ต้องเล่นอยู่แต่ในเขต (คณะ) ที่พระสงฆ์กำหนดไว้เท่านั้น
จะออกนอกวัดได้ต้องไปกับพระ ในกิจของสงฆ์ หากมีธุระสำคัญของตัวเองต้องขออนุญาตพิเศษ ถ้าพระสงฆ์ไม่อนุญาตก็ออกไปไม่ได้ หากฝ่าฝืนต้องถูกไล่ออกจากวัด ไม่ให้อยู่ในวัดอีก
ผมกลัวมาก เพราะมาจากบ้านนอกคอกนาป่าดง กลัวถูกไล่ออกจากวัด แล้วไม่ได้เรียนหนังสือ จึงไม่เคยเที่ยวเตร่นอกวัด (ยุคนั้นมีศูนย์การค้าใหญ่สุด 2 แห่งเท่านั้น คือ วังบูรพา กับ บางลำพู) ไม่มีเพื่อนนอกวัด ไม่มีสมาคมกับเด็กๆ รอบวัด ผมถึงเป็นคนไม่ฉลาดจนทุกวันนี้ (ถ้าสอบ PISA คงไม่มีชื่อต่อท้าย เพราะไร้คะแนน)
ขรรค์ชัย กับ เรืองชัย เมื่อเรียนด้วยกันที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ พ.ศ. 2504 เป็น 2 คนแรกที่ยกระดับประสบการณ์ให้ผมรู้จักเที่ยวท้องสนามหลวง งานส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
ท้องสนามหลวงยุคโน้น มีคนทุกเพศทุกวัย โดยเฉพาะวัยรุ่นตีฉาบเล็ก ทำด้วยสังกะสีราคาถูกๆ (แบบฉิ่งฉับทัวร์) เดินร้องเพลงแน่นขนัดตามทางเดิน ส่งเสียงดังทั่วไปตลอดคืน
ผมเดินเที่ยวสนามหลวง ตามก้นขรรค์ชัยกับเรืองชัย แล้วผ่านศาลแม่พระธรณีบีบมวยผม ข้ามสะพานผ่านพิภพ จะไปทางโรงแรมรัตนโกสินทร์ มีคนตีฉาบน้อยเดินสวนกันแน่นเบียดเสียดส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวสนุกสนานทักทายโดยไม่รู้จักกัน และโดยไม่มีอะไรขัดใจกัน
มีคนพวกหนึ่งเดินสวนทางพลางก็เอามือมาจับกุมคุมหำตรงเป้ากางเกงของแต่ละคน
ตอนนั้นผมตกใจมาก เพราะไม่เคยมีใครมาจับต้องของสงวนในที่สาธารณะ แม้จะค่ำๆ มืดๆ ตอนกลางคืน แต่แล้วก็ปรับตัวได้ทัน เพราะเห็นใครๆ ก็โดนกุมหำคลำเป้ากางเกงเป็นที่รู้กันในหมู่วัยรุ่นชายว่าปีใหม่ต้องถูกจับกุมคุมหำ
นานหลายปีมากหลังจากนั้น ขรรค์ชัยพาผมไปกินเหล้ากับนักเขียนนักประพันธ์รุ่นอาวุโส เช่น ลุงแจ๋ว (สง่า อารัมภีร) พีเทพ (สุเทพ วงศ์กำแหง) ฯลฯ แล้วถูกทักทายด้วยการจับหำคลำเป้ากางเกงเหมือนเคยโดนตอนปีใหม่ท้องสนามหลวง
จนทุกวันนี้ผมยังไม่เคยถามผู้อาวุโสว่าเป็นประเพณีอะไร? ของอาณาจักรไหน? สืบมาแต่สมัยพระเจ้าเหา หรือ พระเจ้าอะไร? ฯลฯ
