“ขอขอบคุณทุกฝ่ายที่ช่วยกันผลักดันจนทำให้เมืองศรีเทพเป็นมรดกโลก—- เมืองโบราณศรีเทพมิใช่สมบัติของคนเพชรบูรณ์ แต่เป็นสมบัติของคนไทยทั้งชาติ และขณะนี้ยังเป็นสมบัติของคนทั้งโลกอีกด้วย”
นายกฤษณ์ คงเมือง ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ กล่าวก่อนนำชาวเพชรบูรณ์ทุกภาคส่วน ทำกิจกรรมแสดงความยินดีเมืองโบราณศรีเทพมรดกโลกอย่างเป็นทางการ และมีการรำบวงสรวงเจ้าพ่อศรีเทพอีกด้วย
ขอแสดงความคารวะท่านผู้ว่าฯเพชรบูรณ์ เมืองศรีเทพและสมบัติวัฒนธรรมในไทยล้วนเป็นสมบัติร่วมกันของคนไทย และเป็นสมบัติร่วมกันของคนทั้งโลก รวมทั้งเป็นของมนุษยชาติในโลก เช่นเดียวกับอโยธยา-อยุธยา, สุโขทัย ฯลฯ ไม่เป็นของกลุ่มใดกลุ่มเดียว
ตีข่าวศรีเทพดังทั่วโลก แต่ขาดโครงสร้างพื้นฐาน สำนักข่าวเอเอฟพีรายงานเช่นกันว่าคณะกรรมการมรดกโลกของยูเนสโก ได้ให้การรับรองเมืองโบราณศรีเทพ แหล่งโบราณสถานที่มีอายุราว 1,500 ปี เป็นมรดกโลก
เอเอฟพียังอ้างความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่เตือนว่าแหล่งโบราณสถานสำคัญของเมืองโบราณศรีเทพแห่งนี้ ยังไม่มีความพร้อมรับมือสำหรับการจะหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชมของนักท่องเที่ยวจำนวนมากในทันที โดยยังขาดโครงสร้างพื้นฐาน รวมถึงยังไม่มีการจัดการขยะ ถนนยังอยู่ในสภาพย่ำแย่ และไม่มีพื้นที่จอดรถสำหรับรถบัสนักท่องเที่ยวขนาดใหญ่
(ที่มา : มติชน ฉบับวันพุธที่ 20 กันยายน 2566 หน้า 1, 5)
- THACCA (ทักก้า) ผลักดัน Soft Power ไทย อย่างครบวงจร
ทักก้า หรือ THACCA (จากชื่อเต็มว่า Thailand Creative Content Agency) เป็นเจ้าภาพหลักผลักดัน Soft Power ไทย อย่างครบวรจร สนองนโยบาย 1 ครอบครัว 1 ซอฟต์พาวเวอร์ (One Family One Soft Power) เพื่อส่งเสริมซอฟต์พาวเวอร์ไทยไปทั่วโลก โดยเริ่มต้นจากการ “พัฒนาคน”
ลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน ขยาย TCDC ครบทุกจังหวัด เพิ่ม Co-Working Space สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจร เชื่อมโยงสถานที่ท่องเที่ยวด้วยระบบขนส่งมวลชน และลงทุนถนน ราง เรือ ขยายสนามบิน
กรณีเมืองศรีเทพ ทักก้าควรเริ่มด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจรเชื่อมโยงความสะดวกเข้าถึงเมืองศรีเทพ
มิวเซียมศรีเทพ เป็นโครงสร้างพื้นฐานทางวัฒนธรรม ที่มีกิจกรรมได้ตลอดปีและตลอดชีวิต เป็นมิวเซียมที่จัดแสดงต่างจาก “พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ” หมายถึงไม่เน้น “เศียรพระ แขนพระ ขาพระ และศิวลึงค์” แต่เน้นความเป็นมาของพื้นที่และผู้คนก่อนมีเมืองศรีเทพและหลังมีเมืองศรีเทพ ที่สัมพันธ์กับการค้าทองแดงของสุวรรณภูมิ และเป็นต้นทางประเทศไทย
ประชาชนสมัยเมืองศรีเทพ เมื่อเทียบเคียงทั้งอุษาคเนย์น่าจะประกอบด้วยคนหลายชาติพันธุ์และพูดหลายชาติภาษา ได้แก่ มอญ, เขมร, มลายู ฯลฯ แต่จะมีไท-ไต หรือไม่? ไม่พบหลักฐาน (สมัยศรีเทพยังไม่มีคนพูดภาษาไทย) คนเหล่านี้ไม่หายไปไหน แต่กระจายอยู่ทั่วไป ท้ายสุดเมื่อเมืองศรีเทพลดความสำคัญลง คนศรีเทพดั้งเดิมก็โยกย้ายไปเป็นประชากรในเมืองอื่น ได้แก่ ละโว้ และอโยธยา
ประชากรเมืองศรีเทพ “ไม่ไทย” แต่เป็นบรรพชนส่วนหนึ่งของประชาชนไทยทุกวันนี้
อ่านคอลัมน์ที่เกี่ยวข้อง
