ภาพเก่าเล่าตำนาน : ชีวิตชาวอิสราเอล กับ วงเวียนสงคราม
ตั้งแต่ก่อนตั้งประเทศ…ชาวยิวทำสงครามต่อเนื่อง
ศึกสงคราม ที่ชาวยิวพร้อมสละชีพ ปกป้องดินแดนมาตลอด คือ ความภาคภูมิใจ เป็นเกียรติภูมิของชาวยิวมาหลายชั่วอายุคน หลักฐานต่างๆ ถูกเก็บรวบรวม ณ หอสมุดแห่งชาติอิสราเอล ภาพถ่าย เพลง โปสเตอร์ แผนที่ ยุทโธปกรณ์สารพัด นำมาแสดงให้ลูกหลานยิวที่ต้องสำนึก ทำศึกสงครามเพื่อชนชาติของตนเอง
ยิว…ทำสงครามหนัก…ดุเดือด ตั้งแต่ยังไม่ได้ตั้งประเทศ
ก่อตั้งประเทศ เมื่อพฤษภาคม พ.ศ.2491 รัฐอิสราเอลได้ทำสงครามหลายครั้งกับรัฐอาหรับ ที่อยู่รอบบ้าน ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
การสู้รบทุกสมรภูมิ ล้วนมีรากฐานมาจากความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชนชาติอาหรับ-อิสราเอล รวมถึงมีคนหลากหลายศาสนาเข้ามาปกครองและอยู่อาศัย ไม่ว่าจะเป็นศาสนายูดาห์ คริสต์ อิสลาม
ณ ดินแดนตรงนี้…จักรวรรดิออตโตมัน (ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน ปัจจุบัน คือ ประเทศตุรกี) ซึ่งเป็นมุสลิมเข้ามาปกครอง
ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 ตั้งชื่อดินแดนบริเวณนี้ว่า “ปาเลสไตน์” รวมถึงชาวมุสลิมที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ก็ถูกเรียนขานว่าเป็น “ชาวปาเลสไตน์”
ในขณะที่พื้นที่นี้ ก็มีชาวยิวส่วนหนึ่งอาศัยอยู่ตามความเชื่อว่า…หลายพันปีที่แล้ว.. “พระเจ้า” ได้มอบดินแดนตรงนี้ให้แก่ชาวยิว
สงครามโลกครั้งที่ 1 อังกฤษตกลงกับชาวยิวว่า ถ้าหากยิวช่วยอังกฤษทำสงคราม จะได้ดินแดนปาเลสไตน์ตรงนี้เป็นรางวัล และเมื่อสงครามยุติ อังกฤษก็มอบดินแดนบริเวณนี้ให้แก่ชาวยิวครอบครองตามที่ตกลงกันไว้… ชาวยิวจากประเทศต่างๆ ทั่วโลกทยอยอพยพเข้ามาก่อร่างสร้างรัฐที่พระเจ้าทรงมอบให้
ยิว…ทยอยเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นรัฐเล็กๆ พื้นที่แสนทุรกันดาร ยากจน แทบไม่มีอะไรจะกิน เร่งรีบหาน้ำกิน น้ำใช้ ปลูกพืชผักเลี้ยงชีพ ท่ามกลางเพื่อนบ้านที่ไม่ยินดี ไม่ขอเป็นมิตร แต่ชาวยิวขอปักหลัก สู้กับความอดอยาก และสู้ทุกศึกสงคราม ด้วยแรงศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า รวมถึงความเคารพนครเยรูซาเลม
ชุมชนที่มาคละ ปะปนกันระหว่างยิว-อาหรับ คุกรุ่นด้วยความขัดแย้ง ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ฮิตเลอร์ที่แสนจะเกลียดยิว…สั่งทหารนาซีที่รบชนะแทบทุกประเทศในยุโรป ให้สังหารโหดชาวยิว …จับเข้าห้องอบก๊าซพิษ ตายไปราว 6 ล้านคน
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 อเมริกาและอังกฤษ สนับสนุนให้ชาวยิวที่กระจัดกระจายทั่วโลกกลับมาเป็นรัฐของตัวเอง
14 พฤษภาคม พ.ศ.2491 ยิวสามารถสถาปนารัฐเอกราชขึ้นได้สำเร็จชื่อ “อิสราเอล” และเกิดตกลงแยกดินแดนเป็นของชาวยิวและชาวปาเลสไตน์ โดยให้เยรูซาเลมเป็นพื้นที่ใช้ร่วมกัน ซึ่งข้อตกลงดังกล่าวมาจากที่ประชุมขององค์การสหประชาชาติ (UN)
ไม่ต้องบอกก็เข้าใจได้…ยิวอยู่อย่างไม่เป็นสุข เผชิญกับสงครามน้อย-ใหญ่ หากแต่อเมริกา อังกฤษ เป็น “พี่เลี้ยงที่แข็งแรง” และชาวยิวก็แข็งแกร่ง เก่ง พร้อมในทุกด้าน รักชาติยิ่งชีพ
ผู้เขียนขอนำมาเรียงลำดับสงคราม (บางส่วน) ดังนี้ครับ…
พ.ศ.2490-2492 เรียกว่า สงครามเพื่ออิสรภาพ (ในขณะที่อังกฤษกำลังจะถอนตัวออกจากดินแดนปาเลสไตน์) เป็นสงครามครั้งแรกระหว่างอิสราเอล-ปาเลสไตน์ สงครามครั้งนี้ลงเอยด้วยการสถาปนารัฐอิสราเอลโดยชาวยิว ยิวจัดการเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์อย่างเบ็ดเสร็จในดินแดนที่ยิวได้ยึดครอง
ชาวอาหรับปาเลสไตน์ประมาณ 700,000 คน ต้องย้ายถิ่นฐาน ตกอยู่ในสภาพไร้รัฐ หนีภัยกระจัดกระจายไปอยู่ตามดินแดนปาเลสไตน์ที่ถูกประเทศอียิปต์และจอร์แดนยึดครอง หรืออพยพไปอยู่ตามรัฐอาหรับที่อยู่ติดกัน …ยิวได้ดินแดน
มีการลงนามข้อตกลงระหว่างอิสราเอล-อียิปต์ จอร์แดน-เลบานอนและซีเรีย เรียกว่าข้อตกลงสงบศึกปี พ.ศ.2492 ซึ่งกำหนดเส้นแบ่ง การสงบศึกระหว่างอิสราเอลและเพื่อนบ้าน
พ.ศ.2493-2503 เกิดการก่อความไม่สงบของชาวปาเลสไตน์เฟดานีน กองโจรอาหรับแทรกซึมจากซีเรีย อียิปต์และจอร์แดนเข้าไปในดินแดนอิสราเอลเพื่อโจมตีชุมชนชาวยิว ทหารยิวตอบโต้การรุกรานของพวกเฟดานีนอย่างดุเดือด จัดการแบบถอนรากถอนโคน เพื่อไม่ต้องผุด ไม่ต้องเกิด
วิกฤตการณ์สุเอซ (The Suez Crisis) 29 ตุลาคม 2499 กองทัพอิสราเอลได้บุกรุกเข้าคาบสมุทรไซนายของอียิปต์ 5 พฤศจิกายน 2499 อังกฤษและฝรั่งเศสได้ส่งทหารไปโดดร่มลงพื้นตามแนวคลองสุเอซ เข้าไปช่วยกองทัพอิสราเอล กองทัพอียิปต์ปราชัย แต่นำกำลังไปปิดกั้นคลองขวางการขนส่งทางเรือเอาไว้ทั้งหมด
ต่อมา…หน่วยข่าวกรองยืนยันว่า เฮ้ย…การบุกของอิสราเอลและการโจมตีที่ตามมาทีหลังของอังกฤษและฝรั่งเศสได้ถูกวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าโดยทั้ง 3 ประเทศ ทั้งนี้ เพราะอังกฤษและฝรั่งเศสต้องการมีอิทธิพล ผลประโยชน์ในคลองสุเอซและคาบสมุทรไซนาย
แม้ว่าการรุกรานไซนายของอิสราเอลจะประสบความสำเร็จ แต่สหรัฐและโซเวียตก็บังคับให้อังกฤษ ฝรั่งเศส ต้อง “ถอนกำลัง” ถึงกระนั้นก็ตาม อิสราเอลก็สามารถเปิดช่องแคบติรานได้อีกครั้ง และทำให้ชายแดนทางใต้สงบลง ได้ครอบครองดินแดนไซนาย
(เหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้แอนโทนี อีเดน ได้ลาออกจากการเป็น นรม.อังกฤษ สิ้นสุดของบทบาทในฐานะมหาอำนาจของโลก นรม.ของฝรั่งเศส นาย Guy Mollet เสียหน้า)
สงคราม 6 วัน (5 ถึง 10 มิถุนายน พ.ศ.2510) ที่โลกตะลึงในอำนาจกำลังรบและความอัจฉริยะของกองทัพยิว
หลังจากสงครามที่อิสราเอลบุกครองคาบสมุทรไซนายของอียิปต์ (เพื่อเปิดช่องแคบติรานที่อียิปต์สั่งห้ามเรืออิสราเอลผ่านตั้งแต่ พ.ศ.2493) สุดท้ายอิสราเอล “ถูกบีบให้ถอนกำลังออก” แต่ได้รับคำมั่นว่าช่องแคบติรานจะเปิดให้เรือผ่านได้ มีการวางกำลังฉุกเฉินของสหประชาชาติ (UN)
หากแต่…มิถุนายน พ.ศ.2510 ประธานาธิบดีของอียิปต์ประกาศ “ปิดช่องแคบ” อีกครั้ง ห้ามเรือของอิสราเอลผ่าน สั่งเคลื่อนกองทัพอียิปต์มาเผชิญหน้ากับกองทัพอิสราเอล ประกาศขับไล่กำลังสหประชาชาติออกจากพื้นที่
5 มิถุนายน 2510 อิสราเอลชิงลงมือฟาดก่อน เปิดฉากโจมตีทางอากาศต่อสนามบินของอียิปต์ ฝ่ายอียิปต์ยังไม่ทันตั้งตัว กองทัพอากาศอียิปต์เกือบทั้งหมดถูกทำลาย ฝูงบินเสืออากาศยิว บุกไปยิง ทิ้งระเบิดใส่เครื่องบินรบของอียิปต์ที่จอดบนลานพินาศ
กองทัพอากาศยิว “ครองอากาศ” ได้เบ็ดเสร็จเหนือดินแดนอียิปต์ ซีเรียและจอร์แดน ในเวลาเดียวกันกองทัพรถถังยิว “จู่โจม” เข้าตีทางบก บุกเข้าสู่ฉนวนกาซาและคาบสมุทรซีนาย ซึ่งอียิปต์ยังก็ไม่ทันได้ตั้งตัว กองทัพอียิปต์หมดสภาพการสู้รบ
ประธานาธิบดีอียิปต์ประกาศถอนกำลังออกจากพื้นที่ไซนาย ด้านกองทัพอิสราเอลรุกไล่ไปทางทิศตะวันตกเพื่อติดตามอียิปต์ บดขยี้ เสียไพร่พลอย่างหนัก ยิวยึดพื้นที่ไซนายได้เรียบร้อย
จอร์แดนที่เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกสัญญาป้องกันกับอียิปต์ 1 สัปดาห์ก่อนเกิดสงคราม ไม่ขอข้องเกี่ยว
สงครามผ่านไป 5 วัน “ซีเรีย” ขอกระโดดเข้าร่วมสงคราม “กินโต๊ะ” ยิว ระดมยิงด้วยอาวุธใส่ดินแดนอิสราเอลทางตอนเหนือ กองทัพยิวตอบโต้กลับอย่างดุดัน
ยิว…รบชนะรอบตัว
8 มิถุนายน 2510 อียิปต์และจอร์แดน ยอมตกลงหยุดยิง
11 มิถุนายน 2510 ซีเรีย มาลงนามหยุดยิงกับยิว
หลังสงคราม อิสราเอลทำให้กองทัพอียิปต์ ซีเรียและจอร์แดนเป็นอัมพาต สังหารข้าศึกไปกว่า 20,000 นาย ยิวเสียกำลังพลไปไม่ถึง 1,000 นาย
แน่นอนที่สุด…อเมริกาเป็นส่วนสนับสนุนหลักเรื่องข่าวกรอง สงคราม 6 วัน กลายเป็นบทเรียนอันล้ำค่า สำหรับสถาบันทางทหารของโลก เป็นต้นแบบของยุทธศาสตร์ชาติที่เตรียมไว้อย่างดี ความเป็นผู้นำทางทหารที่เก่ง กล้า สามารถ
ศึกครั้งนี้… (อีกแล้ว) …ยิวได้ดินแดนเพิ่มมาอีก
ยิวไปยึดฉนวนกาซาและคาบสมุทรไซนายจากอียิปต์ แถมยังไปยึดเวสต์แบงก์ รวมเยรูซาเลมตะวันออกจากจอร์แดน และที่ราบสูงโกลันจากซีเรีย สถานะของประเทศอิสราเอลสุดแสนสง่างามในเวทีโลก
อียิปต์ จอร์แดน และซีเรีย เสียหน้า ประธานาธิบดีอียิปต์ต้องลาออกจากตำแหน่ง
และนี่คือต้นตอ-ต้นเหตุ ของการพลัดถิ่นของประชากรพลเรือนราว 3 แสนคน ที่ต้องหนี ถูกขับไล่ออกจากเวสต์แบงก์
อีกกว่า 100,000 คน ต้องหนีออกจากที่ราบสูงโกลัน
ก็ใช่ว่ากลุ่มอาหรับทั้งหลายจะศิโรราบ…ยังต้องรบกันต่ออีก
6-26 ตุลาคม พ.ศ.2516 เกิดสงครามในช่วงถือศีลอด (สงครามยมคิปปูร์ : Yom Kippur War) สงครามเริ่มต้นจากกองทัพรถถัง ยานเกราะ ขนาดมหึมาของอียิปต์จู่โจม รุกข้ามคลองสุเอซ ข้ามเส้นหยุดยิง ม้าเหล็กของอียิปต์รุกไปข้างหน้าโดยแทบไม่มีการต้านทานเข้าสู่คาบสมุทรไซนาย
3 วันผ่านไป อิสราเอลได้ระดมพลหยุดยั้งการรุกของอียิปต์ได้ ในเวลาเดียวกัน… “ซีเรีย”” รุกเข้ายึดที่ราบสูงโกลัน (ประสานแผนกับอียิปต์ไว้แล้ว) อิสราเอลปรับแผนการรบ กำลังพลสำรองชาวยิวเข้าประจำการตามหน้าที่
กองทัพยิว…เปิดฉากการตีโต้ตอบ รุก ทะลุทะลวง ลึกเข้าไปในประเทศซีเรีย ภายใน 7 วัน ปืนใหญ่ของอิสราเอลสามารถตั้งยิง ยิงถล่มชานกรุงดามัสกัส (เมืองหลวงของซีเรีย)
ประธานาธิบดีอียิปต์ อันวาร์ ซาดัต เริ่มกังวลเกี่ยวกับชะตากรรมของซีเรีย สั่งให้กองทัพอียิปต์รุกต่อไปในบ้านของยิว
หากแต่กองทัพอียิปต์ ถูกทหารยิวตีโต้ตอบ ขับไล่กลับออกมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นแม่ทัพอิสราเอลตัดสินใจตีโต้ตอบที่ “ช่องรอยต่อ” ระหว่างกองทัพอียิปต์ 2 กองทัพ
กองพลรถถัง ทหารราบยิว รุกข้ามคลองสุเอซลึกเข้าไปในอียิปต์ได้อย่างสุดห้าวหาญ แถมยังนำกำลังไปโอบ-ปิดล้อมกองทัพที่ 3 ที่เป็นกองหนุนของอียิปต์ได้อีก รวมถึงเข้าไปควบคุมคลองสุเอซ
22 ตุลาคม 2516 สหประชาชาติ เข้ามาเจรจาให้หยุดยิง
ที่นำมาบอกเล่ากันในบทความนี้ ก็ใช่ว่าประเทศคู่สงครามจะกระหายที่จะรบกันตลอดไป เมื่อ “เปลี่ยนผู้นำ” นโยบายเรื่องการแสวงหาสันติภาพก็เกิดขึ้นได้
พ.ศ.2521 ประธานาธิบดีของอเมริกา ชักจูงให้ผู้นำของยิว-อียิปต์ ไปลงนามในข้อตกลง ณ แคมป์เดวิด เป็นผลสำเร็จ โดยยิวคืนคาบสมุทรไซนายให้ประเทศอียิปต์และการคืนความสัมพันธ์ ซึ่งเป็นการรับรองอิสราเอลอย่างสันติโดยประเทศอาหรับเป็นครั้งแรก
หากแต่ “ผลประโยชน์” ของกลุ่มติดอาวุธ ที่ต้องการสงครามเพื่อประโยชน์แห่งตนและพวกพ้อง และ “อีแอบ” ที่คอยสนับสนุนก็ยังดำรงอยู่…คร่าชีวิตประชาชนผู้บริสุทธิ์ สงครามครั้งนี้ที่เริ่มมาตั้งแต่ 7 ตุลาคม 2566 จะยุติลงแบบไหน เมื่อไหร่…ยากที่จะคาดเดา…
