เล่าเรื่องการ “จองถนน” ตามรามเกียรติ์ และการ “จองขัว” ตามเรื่องพระรามชาดกมาแล้ว แต่ยังมีเรื่องที่กล่าวต่างออกไปอีกหลายเรื่อง เช่นทางมลายูกล่าวว่าสะพานข้ามไปลงกานั้น เทวดาบันดาลให้เกิดขึ้นในเรื่องหิกะยัตศรีรามเล่าว่า เมื่อทศกัณฐ์ทราบเรื่องจองถนนก็กริ้วมาก ให้ไปตามโอรสชื่อ คงคามหาสุรี ซึ่งอยู่ใต้ทะเลมาทำลายถนน พระรามทราบว่ามีฝูงปลามาทำลายถนน ก็ตรัสให้หนุมานเอาหางกวนน้ำทะเล ปลาทั้งหมดก็สลบ พวกลิงช่วยกันขนปลามากองไว้บนบกสูงเท่าภูเขา แต่นั้นปลาก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ถนนอีก
นอกจากปลาแล้ว ต่อมาก็มีผู้ใหญ่มาทำลายถนน หนุมานก็ใช้หางให้เห็นประโยชน์ (หางหนุมานช่วยในการปราบศัตรูสำคัญมาหลายครั้ง) คือเอาหางแหย่ล่อปู พอปูหนีบก็กระตุกหางเต็มแรง ปูกระเด็นไปไกลถึง 30 โยชน์ เข้าใจว่าตัวปูคงแหลกเหลว เมื่อปราบปูแล้วถนนก็สำเร็จเรียบร้อย พระรามและไพร่พลก็เดินข้ามไปกรุงลงกาได้อย่างสบาย
เรื่องการจองถนนเป็นเรื่องใหญ่ มีกล่าวไว้ต่างๆ กัน ถ้าเก็บมาเล่ารวมไว้ก็จะทราบว่าผู้แต่งมีความคิดอย่างไร ผู้เขียนเห็นเป็นเรื่องสนุกน่าศึกษา จึงขอเก็บความจากพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6 ที่ทรงเล่าเรื่องการจองถนนตามฉบับสันสกฤตถึงสุครีพกับหนุมานได้ถามพิเภษณ์ว่า
“ทำอย่างไรจึงจะยกทัพข้ามมหาสมุทรไปถึงลงกาได้”
พิเภษณ์ตอบว่า “ถ้าพระรามตรัสขอทางดำเนินแก่พระสมุทร พระสมุทรก็คงจะยอมตามพระประสงค์ เพราะเหตุว่าพระเจ้าสัครราชผู้เป็นพระชนกองค์หนึ่งแห่งพระรามได้บันดาลให้ทะเลมีขึ้น” (ทะเลจึงได้นามว่า “สาคร” เพราะมีกำเนิดแต่ท้าวสัคร)
สุครีพกับหนุมานได้ทราบเช่นนั้นจึงนำความไปทูลพระราม พระรามก็เห็นชอบด้วย ได้เสด็จไปยังฝั่งสาครเพื่อตั้งพิธีพลีกรรมขอทางดำเนินข้ามไปลงกา ฝ่ายสรรทูลผู้คอยเฝ้าดูเหตุการณ์ เห็นพลวานรยกมาถึงฝั่งทะเลตรงข้ามกรุงลงกาก็รีบนำความไปแจ้งแก่ทศกัณฐ์ ทศกัณฐ์จึงใช้เสนาชื่อศุกะไปหาสุครีพเพื่อเจรจาว่ากล่าวแต่โดยดี ขอให้สุครีพยกทัพกลับไปเมืองกีษกินธ์ (ไทยเรียกขีดขิน) เสียเถิด ศุกะก็จำแลงแปลงกายเป็นนกเหยี่ยวบินไปหาสุครีพและสื่อสารตามคำสั่ง สุครีพไม่ยอมฟัง และพวกวานรก็พากันโกรธจับศุกะทุบตีและถอนขนปีกหาง ศุกะมีความเจ็บปวดร้องให้พระรามช่วย พระรามตรัสห้ามพวกวานรมิให้ทำร้ายศุกะ แต่ให้คุมตัวไว้จนกว่าจะได้ข้ามไปถึงแดนลงกา
หลังจากนั้นพระรามก็ทำพิธีต่อไปอีกสามเวลา พระสมุทรก็ยังไม่ยอมขึ้นมาบอกกล่าวว่าจะให้ทำอย่างไร พระรามก็กริ้วจึงจับศรพรหมาสตร์ ขึ้นพาดสาย หมายจะแผลงไปผลาญทะเลให้แห้ง พระสมุทรมีความกลัวก็ขึ้นมาเฝ้าพร้อมด้วยแม่พระคงคา พระสินธุ และบริวารอื่นๆ พระสมุทรทูลขอโทษ พระรามก็โปรดยอมยกโทษให้
ใครจะเป็นผู้รับหน้าที่ จองถนน จะได้ทราบในตอนหน้า
