หากฟังจาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ หากยิ่งฟังจาก พล.ต.อ.จักรทิพย์ ชัยจินดา ทำท่าว่ากรณี “ธรรมกาย” จะยืดเยื้อ
จำเป็นต้อง “ล้างหู” น้อม “รับฟัง”
เพราะว่า พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รับผิดชอบงานด้าน “ความมั่นคง”
ขณะที่ พล.ต.อ.จักรทิพย์ ชัยจินดา เป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อย่างน้อยตำรวจจากกองบัญชาการตำรวจภูธร ภาค 1 กองบัญชาการตำรวจภูธร ภาค 2 กองบัญชาการตำรวจภูธร ภาค 7 และรวมถึงจากกองบัญชาการตำรวจนครบาล และกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน ภาค 1
ก็ร่วมอยู่ใน “ปฏิบัติการ” จับพระเทพญาณมหามุนี
การตระเตรียมความคิดว่า อาจไม่จบภายใน 1 สัปดาห์ แต่เป็นไปได้ว่าอาจเป็น 1 เดือนหรือแม้กระทั่ง 1 ปี จึงมีน้ำหนัก
ประเด็นอยู่ที่ว่า “ดีเอสไอ” จะเห็นด้วยหรือไม่
ประเด็นอยู่ที่ว่า นายสุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ เจ้ากระทรวงยุติธรรม จะเห็นด้วยหรือไม่
หากมองจากด้านความพร้อมของ “ดีเอสไอ” ในฐานะที่เป็นกลไกแห่งอำนาจรัฐ หากปฏิบัติการนี้ดำเนินไปอย่างยืดเยื้อ
น่าจะเป็น “ผลดี”
เพราะหาก “ดีเอสไอ” ร่วมกับ “ตำรวจ” ร่วมกับ “ทหาร” และประสาน “ฝ่ายปกครอง” ปิดล้อมวัดพระธรรมกายอย่างต่อเนื่อง ยาวนาน
“ธรรมกาย” น่าจะต้อง “ลำบาก”
ลำพังเพียงทหารจากกรมทหารปืนใหญ่ที่ 2 มหาดเล็กรักษาพระองค์ เคลื่อนไปใกล้กับทางเข้าอาคารบุญรักษาทุกเช้ามืด
“พระ” และ “ฆราวาส” ที่ตั้งแถวก็ต้องเหนื่อย
เหนื่อยวันเดียวก็คงไม่เป็นไร แต่หากเหนื่อยซ้ำแล้วซ้ำอีกทุกช้าครู่ ก็ไม่น่าจะเป็นสนุกสนานครึกครื้นแต่อย่างใด
ปมเงื่อนสำคัญยังอยู่ที่ “อาหาร”
ปมเงื่อนสำคัญยังอยู่ที่มาตรการตัดสัญญาณ ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์มือถือ ไม่ว่าจะเป็นอินเตอร์เน็ต
คำถามก็คือ “ธรรมกาย” จะยืนระยะได้นานแค่ไหน เพียงใด
หากดำเนินมาตรการอย่างที่ทำอย่างต่อเนื่องจากวันที่ 15 กระทั่งถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ก็เท่ากับเป็นการทดสอบ “กำลัง”
1 กำลังที่มีอยู่เดิมภายในวัด
ขณะเดียวกัน 1 กำลังที่ก่อหวอดขึ้นในพื้นที่ตลาดกลางคลองสามว่าจะสามารถดูดดึง “ปริมาณ” เข้ามาได้มากน้อยเพียงใด
นั่นก็ขึ้นอยู่กับกระบวนการ “สกัด” และ “ปิดล้อม”
หากไม่สามารถสกัด “มวลชน” ที่ทยอยเข้ามาตลาดกลางคลองสามได้อย่างมีประสิทธิภาพโอกาสที่จะบานปลายก็มีความเป็นไปได้สูง
เพราะ “ตลาดกลาง” คือจุดเชื่อมไปยัง “วัด”
ตราบใดที่ “ตลาดกลาง” สามารถระดมอุบาสก อุบาสิกา มาร่วมใส่บาตรได้ทุกเช้า ความหวังที่จะตัด “เสบียง” ก็เป็นไปไม่ได้
เพราะ “ตลาดกลาง” คือหน่วย “ส่งกำลังบำรุง”
ขณะเดียวกัน ดีเอสไอ ตำรวจ ทหาร จะใช้มาตรการ “แข็งกร้าว” ก็อาจทำให้ภาพลักษณ์ในทางการเมืองต้องสูญเสียไปใน 2 รายทาง
นี่จึงเป็นเรื่องที่ “ดีเอสไอ” ต้องขบคิดอย่างหนัก
ยิ่งสถานการณ์ดำเนินไปอย่างสะท้อนลักษณะ “ยืดเยื้อ” ยิ่งจำเป็นต้องระมัดระวังในเรื่อง “ตัวแปร”
ไม่ว่าจะเป็นตัวแปรในเรื่อง “ข้าวกล่อง” ไม่ว่าจะเป็นตัวแปรในเรื่อง “คำสั่งที่ 12/2560” และรวมถึงตัวแปรในเรื่องการผูกคอตัวเองฆ่าตัวตายบนเสาโทรศัพท์ เป็นต้น
“ตัวแปร” เหล่านี้ยากเป็นอย่างยิ่งที่จะ “ควบคุม”
