มีความจำเป็นที่ “ดีเอสไอ” และคณะจักต้องบั่นทอนพลังการชุมนุม ณ บริเวณตลาดกลางคลองหลวงอย่างมีจังหวะก้าว
เห็นได้จากการออก “หมายเรียก” ชุดใหม่
เป็นพระจำนวนหนึ่ง เป็นฆราวาสจำนวนหนึ่ง โดยเป็นอีกชุด 1 นอกเหนือจากพระ 14 รูปที่ออกมาหลังปฏิบัติการเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ยุติ
เพราะว่า 14 รูปนี้ อันดับ 1 คือ
พระเทพญาณมหามุนี
ขณะเดียวกัน 13 รูปที่เหลืออาจมีองค์ประกอบพื้นฐาน 8 เป็นเป้าหมายแวดล้อม แต่เป้าหมายที่แท้จริงอยู่ที่ 5 รูป
นำโดย พระราชภาวนาจารย์
และเมื่อผนวกรวมกับอีก 4 ก็จะนับได้ 5 อย่างที่ นพ.มโน เลาหวณิช เรียกว่า “5 เสือ” แบบเดียวกับที่เรียก “5 เสือ ทบ.”
“ดีเอสไอ” เองก็เห็นด้วยกับ “หมอมโน”
ประเมินว่า “5 เสือ” ที่มีพระราชภาวนาจารย์ (เผด็จ ทัตตชีโว) นี้้เองคือ “มันสมอง” ให้กับพระเทพญาณมหามุนี
ส่วนที่ “ตลาดกลาง” คลองหลวง คืออีก “กลไก” ที่มิอาจมองข้าม
ถามว่าการชุมนุมในพื้นที่ “ตลาดกลาง” คลองหลวงเกิดขึ้นได้อย่างไร และมีปัจจัยอะไรหนุนนำให้มีความคึกคัก
คำตอบ 1 เพราะปฏิบัติการ “ปิดล้อม” โดยรอบวัดพระธรรมกาย
คำสั่งหัวหน้า คสช.ฉบับที่ 5/2560 ก่อให้เกิดพื้นที่ “เขตควบคุมพิเศษ” พุ่งเป้าโดยตรงไปยัง 2,000 กว่าไร่
ไม่ว่าจะเป็น “โซนเอ” ไม่ว่าจะเป็น “โซนบี”
ประตูทั้งหมดปิดตาย มีด่านทั้งตำรวจและทหารโดยรอบ คนในออกได้ แต่คนนอกห้ามเข้าไปในพื้นที่กว่า 2,000 ไร่อย่างเด็ดขาด
มีเพียงประตู 7 เท่านั้นที่เปิด
พลันที่เกิดมาตรการเข้มเช่นนี้ผลก็คือ การเคลื่อนไหวบริเวณหน้าประตู 5 ประตู 6 และค่อยทยอยเข้าไปยึดครอง “ตลาดกลาง” คลองหลวงโดยปริยาย
กิจกรรม 1 คือการจัด “อีเวนต์” ในแบบ “บิณฑบาต” ทุกเช้า
กิจกรรม 1 คือการชุมนุมและเคลื่อน
ไหวกดดันไปยังประตู 7 อย่างต่อเนื่อง โดยมีพระ สามเณรเป็นทัพหน้า ตามด้วยฆราวาส
ส่งผลให้ “เจ้าหน้าที่” ถูกอัดเหมือนกับ “แซนด์วิช”
จากสถานการณ์เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เป็นต้นมา ปฏิบัติการ “ตลาดกลาง” นอกเหนือจากเป็นแหล่งโฆษณาอย่างคึกคักยังเป็น “สะพานเชื่อม”
สะพานเชื่อมระหว่าง “ภายนอก” กับ “ภายใน”
เมื่อได้ภัตตาหารจากการบิณฑบาตและใส่บาตรทุกเช้าก็จะมีนำส่งเข้าไปยังพระและฆราวาสที่ติดค้างอยู่ในวัด
“ตลาดกลาง” จึงถูกแปรเป็นห่วงโซ่ “โลจิสติกส์”
ขณะเดียวกัน การชุมนุมอย่างเป็นไปตามธรรมชาติก็ค่อยๆ ยกระดับและพัฒนากลายเป็น “กลุ่ม” มีแกนนำ
เคลื่อนไหวยื่นหนังสือแม้กระทั่งที่ “ทำเนียบรัฐบาล”
ในความเป็นจริง “ตลาดกลาง” คลองหลวงเท่ากับเป็น “แนวหลัง” คอยหนุนช่วยให้กับ “แนวหน้า” ซึ่งถูกปิดล้อม
ทั้งในด้าน “โฆษณา” ทั้งในด้าน “ส่งกำลังบำรุง”
ยิ่งกว่านั้น หากเมื่อใด “ดีเอสไอ” เริ่มแผนปฏิบัติการรุกเข้าไปในวัดพระธรรมกาย เมื่อนั้นก็พร้อมจะเคลื่อนเข้าไปอย่างเอาการเอางาน
การออก “หมายเรียก” จึงเป็นมาตรการ 1 การประกาศเข้าคุมตัวในลักษณะความผิดซึ่งหน้าก็เป็นอีกมาตรการ 1
เป้าหมายใหญ่ คือ ตัดกิ่ง ลิดใบ
ลิดใบ ตัดกิ่ง มิให้ “ตลาดกลาง” พัฒนาขึ้นเป็น “แนวรบ” อีกแนวของ “ธรรมกาย”
