ปัญหาสำคัญประการหนึ่งขององค์กรขนาดใหญ่ในวันนี้ ก็คือ การขับเคลื่อนสู่เป้าหมายได้ช้ากว่าที่คิดที่วางแผนไว้
ว่าไปแล้ว ที่เป็นปัญหาจริงๆ คงหนีไม่พ้นเรื่องของ “เป้าหมาย” กับ “วิธีการ”
โดยทั่วไปแล้ว เรื่องนี้คงไม่ใช่ปัญหาในเรื่องขนาดขององค์กร หรือจำนวนคนมากน้อยเท่านั้น แต่มักจะเป็นปัญหาในเรื่องของ “คุณภาพของการบริหารจัดการ” ของผู้นำหรือผู้บริหารขององค์กรมากกว่า
คุณภาพในการบริหารจัดการที่ว่านี้ จะเป็น “องค์รวม” ของผลสัมฤทธิ์ที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ผลิตภาพ ความคล่องตัว การบูรณาการ ทีมงาน ต้นทุน เป็นต้น
ประสบการณ์ทำให้ผมสามารถสรุปถึงปัญหาที่ได้จากการพูดคุยกับผู้บริหารบ่อยๆ ซึ่งได้แก่ (1) ความสับสนในเป้าหมายขององค์กรที่ได้ตั้งไว้ (2) โครงสร้างขององค์กรขาดความชัดเจน (3) การบูรณาการหน่วยงานต่างๆ (4) ความยุ่งยากในการตัดสินใจและปฏิบัติการ (5) การขาดความไว้ใจกันระหว่างผู้บริหารระดับสูงและทุกระดับตลอดทั้งองค์กร (6) การไหว้วานหรือใช้งานอย่างไม่เป็นทางการมากเกินไป และ (7) ความขัดแย้งกันในเรื่องของรูปแบบของการบริหารงานในระดับสูง
ที่สำคัญที่สุด ก็คือ ความเข้าใจที่ไม่ตรงกันระหว่างผู้บริหารระดับที่กำหนดนโยบาย และระดับผู้ปฏิบัติงานที่สัมผัสกับลูกค้า (ความต้องการของลูกค้า) โดยไม่มีใครอธิบายและคอยติดตามประเมินผลระหว่างดำเนินการเป็นระยะ
ทุกวันนี้ ทางออกทางหนึ่งที่นิยมใช้ ก็คือ การเพิ่มการฝึกอบรมและสัมมนาของผู้บริหารในหลายๆ หลักสูตร เมื่อยิ่งรู้สึกว่ามีปัญหา เรายิ่งคิดว่ามีความจำเป็นต้องมีการฝึกอบรมมากขึ้น วนเวียนซ้ำซากแบบนี้ ทั้งที่ไม่ค่อยจะเห็นอะไรดีขึ้น แม้หลักสูตรจะดีแต่ก็ไม่มีโอกาสใช้งาน (หรือประยุกต์ใช้งานไม่ได้)
แล้วทุกอย่างก็สรุปว่า อยู่ที่ “คน” อยู่ที่ “โครงสร้าง” ที่เราจะต้องเร่งจัดทำขึ้น ต้องพัฒนาเร่งให้ความรู้ให้การศึกษาแก่พนักงานเพิ่มเติม เพื่อจะได้ทำงานได้ตามเป้าหมายต่อไป แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนกับ “ถมไม่เต็ม”
ความเป็นจริงประการหนึ่ง ก็คือ เมื่อไหร่ที่เราปรับเปลี่ยนเฉพาะโครงสร้าง โดยไม่ได้ปรับเปลี่ยน “วิธีการทำงาน” แล้ว เราก็คงต้องพบพานกับปัญหาเดิมๆ อย่างแน่นอน
คำตอบของเราจึงน่าจะอยู่ที่การปรับให้เข้ากันได้ของโครงสร้าง กระบวนการ กลยุทธ์ บุคลากร และข้อปฏิบัติต่างๆ ในองค์กร ด้วยการเพิ่มระดับของความร่วมมือร่วมใจกันของพนักงาน ทีมงาน และผู้บริหาร
ดังนั้น การยกระดับคุณภาพและพัฒนาความสามารถขององค์กรในเรื่องของโครงสร้าง (อำนาจหน้าที่) และวิธีการ โดยการปรับเปลี่ยนให้สอดรับกันอย่างเป็นเอกภาพ จึงจะทำให้องค์กรอยู่รอดและสามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ได้ (ซึ่งเราจะไม่สามารถลอกเลียนจากองค์กรอื่นๆ ได้)
วันนี้ ขออ้างคำคมของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ที่ว่า “ไม่มีขนมอร่อยหล่นจากฟ้า ถ้าอยากได้จะต้องลงมือทำเอง” ครับผม!
วิฑูรย์ สิมะโชคดี
