เป็นอีกครั้งที่คำสั่งหัวหน้า คสช.และอำนาจมาตรา 44 โดนต่อต้านจากผู้คนในสังคมอย่างกว้างขวาง ในกรณีบังคับให้ผู้โดยสารในรถยนต์ทุกที่นั่งต้องคาดเข็มขัดนิรภัย อันส่งผลไปถึงการห้ามไม่ให้มีการนั่งในท้ายรถกระบะ และที่หนักหนาสาหัสที่สุดคือ ห้ามไม่ให้นั่งในแค็บรถปิกอัพแบบตอนครึ่ง
เสียงคัดค้านกระหึ่มไปทั่ว จนลงเอยฝ่ายรัฐต้องยอมฟังเสียงเหล่านี้และสั่งถอย ให้เลื่อนการบังคับใช้ออกไปก่อน อย่างน้อยก็ให้พ้นช่วงเทศกาลสงกรานต์นี้
เพราะมีหลายคนร้องเตือนว่า ถ้ามีการตรวจจับประชาชนที่ขึ้นหลังกระบะในช่วงเล่นน้ำสนุกสนาน มีหวังเกิดความอลหม่านถึงจลาจลได้
จริงๆ แล้ว คำสั่งนี้มีเจตนาดี มุ่งหวังลดจำนวนคนเจ็บตายในสงกรานต์ลง ปรารถนาจะให้เกิดความปลอดภัยกับประชาชนเป็นสำคัญ
แต่อาจจะขาดมุมมองรอบด้าน และเชื่อมั่นอำนาจในมือมากเกินไป
ขณะเดียวกันประเด็นสำคัญ ที่เสียงต่อต้านคำสั่งนี้มีพลัง เพราะชี้ถึงคำว่ารถกระบะ หมายถึงพาหนะของประชาชนคนยากจน โดยเฉพาะในต่างจังหวัด
เป็นวิถีของสังคมในชนบท ที่คนทั้งหมู่บ้านไปไหนมาไหน โดยขึ้นท้ายรถกระบะไปด้วยกัน ด้วยในแต่ละหมู่บ้านนั้น มีรถปิกอัพใช้กันแค่ไม่กี่คัน
ยิ่งในดินแดนห่างไกล บนเขาบนดอย บางชุมชนมีรถกระบะใช้อยู่คันเดียว ก็ได้อาศัยเป็นพาหนะเดินทางกันทั้งหมู่บ้าน
นั่งกระบะหลังก็ไม่ได้ นั่งแค็บก็ไม่ได้ แบบนี้ก็เดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้าจริงๆ
ด้วยความที่รัฐบาลนี้มาจากการรัฐประหาร มีปัญหาถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการเข้าสู่อำนาจ ด้วยการเชื้อเชิญและปูทางโดยชนชั้นกลางและชนชั้นสูงในเมือง
ดังนั้นการต่อต้าน โดยยกประเด็นรถของคนต่างจังหวัดและคนจน จึงเหมือนตอกย้ำปมประเด็นเหล่านี้
อีกอย่างที่แรงคัดค้านคำสั่งนี้ มีผลแพร่กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็วในโซเชียลมีเดีย ก็ด้วยวิธีเล่นมุขเสียดสีอย่างสนุกสนานแสบๆ คันๆ
ตั้งแต่ตอนเริ่มออกคำสั่งประกาศในราชกิจจาฯ ก็มีการโพสต์ภาพเสื้อยืดสกรีนลายเข็มขัดนิรภัยที่แพร่หลายในจีน ทำนองว่าน่าจะหาใส่ในบ้านเราเพื่อเอาไว้ตบตาเจ้าหน้าที่
ความหมายจริงก็คือ เป็นการแสดงสัญลักษณ์ต่อต้านการใช้อำนาจมาตรา 44 มาบังคับกัน
จากนั้นก็มีภาพล้อเลียนหลากหลายไอเดีย ผุดออกมาแพร่หลายได้ฮากันสนั่นเมือง
ไม่ให้นั่งท้ายกระบะ ก็นั่งบนหลังคาบ้าง เอาหมาไปยืนบนหลังคาก็มี นั่งกระโปรงหน้ารถบ้าง เหยียบยืนบนบันไดข้างรถบ้าง
ไม่ให้นั่งในแค็บ ก็ย้ายมานั่งตักกันในตอนหน้ารถแทน
ไม่ให้ยืนเล่นน้ำสงกรานต์บนท้ายกระบะ ก็นั่งที่ขอบหน้าต่างตอนหน้าแล้วใช้กระบวยด้ามยาวๆ ตักน้ำในถังท้ายรถสาดเล่นก็ได้
ภาพขำๆ ด้วยแนวคิดเสียดสีนี่แหละ คือการต่อต้านการใช้อำนาจที่ได้ผลยิ่ง
ดังที่มีคำกล่าวในแวดวงนักสร้างศิลปะวรรณกรรม เพลง หนัง ทำนองว่า การใช้อำนาจที่มากเกินไป มักกลายเป็นเรื่องตลกน่าขบขันเสมอ
ตั้งแต่ภาพยนตร์ยุคอมตะของ “ชาร์ลี แชปลิน” ที่โด่งดังในบ้านเรา
ไปจนถึงภาพยนตร์อีกหลายๆ เรื่อง ในยุคต่อๆ มา ที่สะท้อนการใช้อำนาจของรัฐด้วยสายตาของนักเสรีนิยม จนเต็มไปด้วยอารมณ์ขันล้นแผ่นฟิล์ม
