ผู้บริหารทุกคนในวันนี้ ต่างอ้างและต้องการให้เกิด “การเปลี่ยนแปลง” เพื่อให้ทุกอย่างดีขึ้น
แต่พนักงานทั่วไปมักจะเคยชินกับวิธีการทำงานแบบเดิมๆ ของตนเอง จึงเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อมีผู้บริหารใหม่ ที่มีความคิดจะปรับเปลี่ยนองค์กรไปในทิศทางใหม่ จะต้องพบกับ “การต่อต้านการเปลี่ยนแปลง” คือ จากพนักงานทั้งประเภทที่ตั้งใจต่อต้านการเปลี่ยนแปลง และประเภทที่วางเฉยเพราะเคยชินกับความสุขสบายแบบเดิมๆ ในมุมสบายที่ตัวเองคุ้นเคย (Comfort Zone)
ปกติแล้ว ผู้บริหารใหม่มักจะมีความคิดริเริ่มใหม่ๆ และหลายคนก็คิดการใหญ่ด้วย เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง เพื่อให้บุคลากรในองค์กรศรัทธา เพราะทราบดีว่าทุกคนต่างต้องการความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน มีความมั่นคง และอยากเห็นหน่วยงานของตนเองมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
วิธีหนึ่งที่ผู้บริหารใหม่นิยมทำกัน ก็คือ การเลือกทำงานที่ได้ผลลัพธ์เร็ว (มีความสำเร็จเร็ว) เพื่อจะได้โชว์ผลงาน เราจึงต้องจัดอันดับความสำคัญของงานว่าเรื่องใดเมื่อทำแล้วจะมีผลกระทบต่อองค์กรในการที่จะเพิ่มประสิทธิภาพได้มากที่สุด (และเร็วที่สุด) บ่อยครั้งเราจึงควรจะเริ่มจากเรื่องเล็กๆ แต่สำคัญก่อน เพราะได้ผลเร็ว
ในขณะเดียวกัน เราจะต้องพยายามทำให้เกิดการมีส่วนร่วมจากพนักงานให้มากที่สุดด้วย ตั้งแต่การร่วมกันคิด วางแผน ตัดสินใจ ลงมือทำ และประเมินผล คือ ต้องเป็นการบริหารแบบบูรณาการทุกขั้นตอนและทุกหน่วยงาน โดยเน้นการสร้างเครือข่าย และความร่วมมือจากทุกคน โดยจะต้องเน้นทำงานเป็นทีมเป็นสำคัญด้วย
การเป็นผู้นำจึงไม่ใช่เพียงแต่ว่าจะได้แต่การยอมรับจากบุคลากรภายในองค์กรเท่านั้น แต่จะต้องเป็นที่ยอมรับของผู้คนทั่วไปในสังคมด้วย
ทุกวันนี้ วิธีการบริหารจัดการจึงต้องใช้หลักการผสมผสานแบบ “ยำใหญ่” ทั้งการบริหารจัดการแบบญี่ปุ่น อเมริกา ยุโรป จีน เอเชีย และจบลงที่ความเหมาะเจาะลงตัวกับวัฒนธรรมของการบริหารแบบไทยๆ ด้วย
เราจึงต้องไม่ลืมบริบทของการบริหารและการทำงานแบบไทยๆ ที่ไม่ใช่ว่าจะใช้ทฤษฎีจากต่างประเทศได้ทั้งหมด เพราะวิถีไทยนั้นมีเอกลักษณ์และความพิเศษที่เป็นอะไรที่แม้กระทั่งต้นฉบับเจ้าของทฤษฎีเอง ก็ยังสงสัยและพยายามทำความเข้าใจ ดังที่ปรากฏชัดให้เห็นความล้มเหลวของการทำตามต้นฉบับแต่อย่างเดียวในสังคมไทย
ทั้งหมดทั้งปวงนี้ คงจะดีขึ้นแบบยั่งยืน ถ้าเรามีการศึกษาวิจัยถึงวิธีการบริหารจัดการที่เป็นของไทยเอง เพื่อเราจะได้พูดได้ตรงกันเป็นเสียงเดียวว่า “วิธีนี้แหละ ที่เหมาะกับคนไทยมากที่สุด” เพราะเป็น “วิถีบริหารแบบไทย”ครับผม!
วิฑูรย์ สิมะโชคดี
