เหมือนกับการอ่านคำพิพากษาของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองต่อ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร จะเป็นจุดยุติ
เป็นเช่นนั้นจริงหรือ
หากติดตามฟังเสียงจากหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายที่ชอบ คสช.เห็นด้วยกับรัฐประหาร ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายที่ไม่ชอบ คสช.ไม่เห็นด้วยกับรัฐประหาร
ล้วนเห็นตรงกัน นั่นก็คือ ไม่น่าจะยุติ
ทุกอย่างจะดำเนินไปในแบบที่มีการกล่าวในภาษาอังกฤษว่า เดอะ บีกินนิ่ง ออฟ ดิ เอนด์ นั่นก็คือเหมือนจะจบแต่ไม่อวสาน
ความหมายจึงหมายความว่าเท่ากับเป็น “การเริ่มต้น”
เรียกตามสำนวนของนักรัฐศาสตร์ก็ต้องว่า เป็นจุดตัด เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ อันนำไปสู่อีกมิติ 1 ในทางการเมือง
เอากันง่ายๆ สมมุติว่าเส้นทางของคำพิพากษาเป็นไปในแบบที่ลงโทษ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อาจสร้างความพอใจให้ฝ่าย 1
แต่อีกฝ่าย 1 ก็ไม่พอใจ
ขณะเดียวกัน สมมุติว่าเส้นทางของคำพิพากษาเป็นไปในแบบเป็นคุณให้กับ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ก็อาจสร้างความพอใจให้กับฝ่ายของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
แต่ฝ่ายตรงกันข้ามก็ย่อมจะหงุดหงิด ไม่พอใจ
คนอาจไม่กล้าไปล่วงเกินหรือวิพากษ์วิจารณ์ต่อการวินิจฉัยของคณะตุลาการแห่งศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
แต่นั่นมิได้หมายว่าฝ่าย “การเมือง” จะรอดพ้น
โครงการรับจำนำข้าวเป็น “ประเด็น” ทางการเมืองตั้งแต่ก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 มาแล้ว สิ่งที่มีการขับเคลื่อน เดินหน้ากระทั่งไปถึงศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
เพียงแต่สนองตอบต่อความต้องการนั้นในทางการเมือง
คดีจากโครงการรับจำนำข้าวเป็นคดีในทางการเมืองอย่างแน่นอน ไม่เพียงเพราะผู้กล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหาล้วนอยู่ในปริมณฑลทางการเมือง
ตัว “ศาล” เองก็เด่นชัด
หากไม่เด่นชัดท่านคงไม่ได้ชื่อว่า เป็น “ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง” อย่างแน่นอน
คดีนี้จึงมากด้วยความละเอียดอ่อน
ยิ่งสถานการณ์ก่อนมาถึงวันที่ 25 สิงหาคม ยิ่งมากด้วยความละเอียดอ่อน สัมผัสได้จากอาการของ 1 กกล.รส.1 จากกระทรวงมหาดไทย และ 1 จากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ทุกอย่างดำเนินไปตามหลักการ “ไม่ห้าม” แต่ “ไม่อยากให้มา”
คำว่า “มา” ในที่นี้ คือ การเดินทางมายังบริเวณพื้นที่หน้าศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องของการให้ “กำลังใจ” มิได้เป็นการชุมนุมทางการเมือง
การมาของ “มวลชน” ไม่ว่าจะมีจำนวนมากเท่าใด มากกว่าเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ใกล้เคียงกับจำนวนที่มีการคาดหมาย คือ 3,000-3,500 คนหรือไม่
นั่นแหละคือสัญญาณอันแหลมคมยิ่ง
ถามว่าเส้นทางของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร หลังสถานการณ์ในวันที่ 25 สิงหาคม จะดำเนินไปอย่างไรในพรมแดนทางการเมือง
ตอบได้เลยว่า เธอจะเป็นเหมือน “ทักษิณ”
เพียงแต่ นายทักษิณ ชินวัตร เป็นผลจากรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 เพียงแต่ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นผลจากรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือ “บารมี” ทางการเมือง
