ไม่เพียงแต่ นายทักษิณ ชินวัตร และ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เท่านั้นที่ได้กลายเป็น “ปีศาจ” ตามมาหลอกหลอนและสร้างความหวาดกลัว
หาก “การเลือกตั้ง” ก็กำลังจะกลายเป็น “ปีศาจ”
ไม่ว่าเป้าหมายของรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 ไม่ว่าเป้าหมายของรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
ล้วนมีรากงอกมาจากความหวาดกลัวเรื่อง “การเลือกตั้ง”
เพราะชัยชนะของพรรคไทยรักไทยแสดงออกอย่างเด่นชัดยิ่งผ่านการเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548 จึงต้องมีการสร้างสถานการณ์
ไม่ว่าโดย “พันธมิตร” ไม่ว่า “บอยคอต” การเลือกตั้ง
ล้วนสะท้อนความหวาดกลัว ไม่เพียงแต่ต่อพรรคไทยรักไทย หากแต่ยังขนพองสยองเกล้าจากชัยชนะของพรรคไทยรักไทยในการเลือกตั้ง
ทั้งยังโยงมารัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557 อีกด้วย
ถามว่าบทสรุปอันเป็นฐานที่มาแห่งการเคลื่อนไหวของ กปปส.และการรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 คืออะไร
คำตอบ 1 เพราะรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 เสียของ
คำว่าเสียของสัมผัสได้อย่างเป็น “รูปธรรม” ของการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554 ที่ส่งให้ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้เป็นนายกรัฐมนตรี
ทั้งๆ ที่ใช้เวลาหาเสียงเพียง 49 วัน
ทั้งๆ ที่ นปช.คนเสื้อแดงอันเป็นแขนขาของพรรคเพื่อไทยถูกล้อมปราบอย่างสยดสยองในเดือนเมษายน พฤษภาคม 2553
ทั้งๆ ที่ชัยชนะของพรรคเพื่อไทยน่าจะทำให้ “คิดตก”
คิดตกว่ากระบวนการที่งัดมาใช้ก่อนและหลังรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 เป็นความล้มเหลว แต่ก็ไม่ยอมสรุป ไม่ยอมเชื่อ
จึงได้ก่อรัฐประหารอีกในเดือนพฤษภาคม 2557
เมื่อนำเอาผลึกแห่งกระบวนการรัฐประหารทั้งเมื่อเดือนกันยายน 2549 มาประมวลและวิเคราะห์ประสานเข้ากับสถานการณ์อันเกิดขึ้น 3 ปีหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
ก็จะสัมผัสได้อย่างเป็น “รูปธรรม”
จึงไม่เพียงแต่ทั้งหมดทั้งปวงจะก่อให้เกิด 2 ปีศาจ จาก 1 นายทักษิณ ชินวัตร ไปยัง 1 น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
หากยังตามมาอีก 1 คือ ปีศาจ “การเลือกตั้ง”
ขอให้ดูกระบวนการยกร่าง “รัฐธรรมนูญ” ก็แล้วกัน ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2550 ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 ล้วนมีเป้าหมายเดียวกัน
คือ ต้องการกำจัด ต้องการทำลาย 2 พี่น้อง 2 ปีศาจ
วางกลไกการเลือกตั้งเพื่อ “สกัด” ยังไม่พอ หากแต่ยังวางคณะกรรมการและองค์กรอิสระไว้ดักหน้าดักหลัง ทั้งคณะกรรมการยุทธศาสตร์ ทั้งคณะกรรมการปฏิรูป ทั้ง กกต. ทั้ง กสท.ที่จะ “เซ็ตซีโร่”
แต่ก็ยังไม่กล้าเข้าสู่สนาม “เลือกตั้ง” อย่างองอาจ สง่างาม
กลายเป็นว่าปีศาจตัวใหม่ ปีศาจว่าด้วย “การเลือกตั้ง” กำลังตามมาหลอกหลอนอีกตัวหนึ่ง
มีความเพ้อฝัน 1 ดำรงอยู่ท่ามกลางความพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อเลื่อน “โรดแมป” เพื่อทำให้ “การเลือกตั้ง” เนิ่นยาวออกไปอย่างไม่มีกำหนด
คิดว่าหากสร้าง “ผลงาน” โดดเด่นออกมาได้
ชาวบ้านจะลืมคะแนนและความนิยมที่ทะยานไปถึง 92.2 ของอดีตนายกรัฐมนตรีบางคน และนั่นคือการอยู่ในอำนาจได้อย่างยาวนาน
แต่ยิ่งเพ้อฝันยิ่งทำให้ฤทธิ์แห่ง “ปีศาจเลือกตั้ง” แรงขึ้น
